
Koń campeiro, zwany też Marchador das Araucárias, wywodzi się od koni hiszpańskich i portugalskich, które sprowadził do Brazylii kapitan Álvar Núñez Cabeza de Vaca podczas swojej wyprawy z Santa Catarina do Paragwaju.
Pochodzenie
Pierwsza wyprawa odbyła się w 1541 roku, a Cabeza de Vaca wylądował z żołnierzami, nasionami, bydłem i 46 końmi. Pierwsze oficjalne wzmianki o koniach w Santa Catarina pochodzą z 1728 roku. W XIX wieku konie campeiro krzyżowano z końmi pełnej krwi angielskiej i arabskimi, aby uszlachetnić ich wygląd i poprawić osiągi.
W 1976 roku założono Brazylijskie Stowarzyszenie Hodowców Koni Campeiro, a niedługo potem otwarto księgę stadną. Dziś rasa jest uznawana za zagrożoną wyginięciem, a według DAD-IS w 2022 roku zostały zaledwie 722 konie.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14 – 15 hands
Ruch konia campeiro jest elastyczny, z krokiem typu marcha i trote; jego czterotaktowy chód może być łamany diagonalnie lub lateralnie.
Budowa
Głowa o lekko wypukłym profilu, szeroka z przodu
Szyja mocna, o dobrym, wydłużonym umięśnieniu, gruba u nasady
Klatka piersiowa szeroka i umięśniona.
Grzbiet średniej długości, umięśniony i dobrze wysklepiony
Nogi umięśnione, z dobrymi kopytami
Tradycyjne maści
kasztanowata | gniada | jelenia
Temperament
Solidny i krzepki
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Praca na ranczu
Przydatne linki
Campeiro Horse Brazilian Breeders Association, (ABRACCC)
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał