Engelse zadels
Een Engels zadel is het lichte, vlakke zadel zonder hoorn dat wordt gebruikt voor dressuur, springen, eventing, de jacht en het gewone rijden; het is het zadel van alle olympische paardensporten. Het ligt dicht op het paard, zodat de ruiter de rug kan voelen bewegen en met zit en benen duidelijke signalen kan geven.

Onderdelen van een Engels zadel
- Zadelboom: het frame binnenin, meestal van gelamineerd hout met staalversterking, of van kunststof. In een verende zadelboom (spring tree) lopen stroken verenstaal van voor naar achter, zodat het frame een beetje meegeeft onder de ruiter.
- Zit, voorzwiesel en achterzwiesel: de zit is het laagste punt, de voorzwiesel (pommel) de verhoogde voorkant en de achterzwiesel (cantle) de verhoogde achterkant. De taille (twist) is het smalle deel net voor de zit; de breedte ervan maakt veel uit voor het comfort van de ruiter.
- Kussens: twee kussens (panels) onder de zit, gevuld met wol, schuim of lucht, die aan weerszijden van het kanaal (gullet), de ruimte die het zadel van de wervelkolom houdt, op het paard rusten. Een zadelmaker kan wolvulling toevoegen of weghalen om de pasvorm nauwkeurig af te stellen.
- Zadelbladen: het grote zadelblad ligt onder het been van de ruiter; een kleiner zweetblad daaronder zit tussen de singelgespen en de flank van het paard. Kniewrongen of kniebloks zijn opvullingen die het been stabiel houden.
- Singelstrippen: meestal drie riemen onder het zadelblad, waaraan de singel wordt gegespt.
- Beugelriemhaken: metalen haken aan de zadelboom waaraan de beugelriemen hangen. Elke haak heeft aan het eind een klein veiligheidsklepje. Rijd met dat klepje omlaag, dus open, zodat de beugelriem van de haak kan glijden als je valt met een voet vast in de stijgbeugel, in plaats van dat je wordt meegesleurd.
- D-ringen: kleine ringen aan de voorkant voor een borsttuig of een handgreep.

Soorten Engelse zadels
| Soort | Waarvoor |
|---|---|
| Veelzijdigheidszadel (all-purpose) | Een compromis voor vlakwerk, kleine sprongen en buitenritten (ontspannen naar buiten); vaak het eerste zadel |
| Springzadel (close contact) | Vlakkere zit en ver naar voren gesneden zadelbladen, passend bij de kortere beugels die je bij het springen gebruikt |
| Dressuurzadel | Diepe zit, lange rechte zadelbladen en lange singelstrippen, zodat het been van de ruiter lang en dicht tegen het paard kan hangen |
| Saddle seat (cutback) | Een lange, vlakke zit met een uitgesneden voorzwiesel; gereden met heel lange beugels op hoog stappende rassen in Noord-Amerika, zoals de American Saddlebred en het Morganpaard |
| Showzadel | Een recht gesneden zadelblad en weinig opvulling, zodat de jury de lijn van de schouder van het paard kan zien |
| Renzadel | Piepklein en extreem licht, voor jockeys die met heel korte beugels rijden |
| Polozadel | Vlakke zit en weinig opvulling bij de knie, zodat de ruiter vrij kan overhellen en met de hamer kan zwaaien |
| Endurancezadel | Een breder draagvlak, een gevulde zit en veel ringen om bagage mee te nemen over lange afstanden |

Passend voor paard en ruiter
Voor het paard telt vooral de breedte van de zadelboom. Een te smalle zadelboom knelt bij de schoft, de benige verhoging aan de basis van de hals; een te brede zakt erop. Met jou in het zadel moet er twee of drie vingers ruimte zijn tussen de schoft en de voorzwiesel, en het kanaal moet van voor tot achter vrij zijn van de wervelkolom. De kussens moeten gelijkmatig op de rug liggen, zonder te schommelen of te bruggen (alleen voor en achter contact maken). Het zadel moet net achter het schouderblad liggen en vóór de laatste rib ophouden. Een zadel dat op de verkeerde plekken drukt, kan droge plekken in het zweet, witte haren, een pijnlijke rug en weggeteerde spieren achter de schoft veroorzaken.
Voor de ruiter wordt de zitmaat gemeten van de nagelkop, het kleine knopje naast de voorzwiesel, tot het midden van de achterzwiesel. Standaardmaten voor volwassenen lopen van 16½ tot 18 inch. De lengte en de hoek van het zadelblad zijn net zo belangrijk als de zit: je knie moet op het zadel rusten en niet voorbij de voorkant van het zadelblad schieten. Laat een gekwalificeerde zadelpasser het zadel minstens twee keer per jaar op je paard controleren, en eerder als je paard van vorm verandert. Zie ook onze gids over een zadel passen en de woordenlijst van Engels harnachement.
Veiligheid en onderhoud
Controleer voor elke rit de stiknaden van de singelstrippen en beugelriemen, en of de veiligheidsklepjes van de beugelriemhaken omlaag staan. Veeg na het rijden het zweet weg, en maak het leer regelmatig schoon en vet het in zodat het soepel blijft. Wollen kussens worden na verloop van tijd platter en klonterig; laat ze door een zadelmaker opnieuw vullen als ze niet meer gelijkmatig aanvoelen. Bewaar het zadel op een zadelsteun op een droge plek. Zie harnachement schoonmaken en zadels verzorgen.
Goed om te weten
Het Engelse zadel is ontstaan op het jachtveld. Toen de vossenjacht in Engeland na de burgeroorlog van de jaren 1640 populairder werd, wilden ruiters een laag, vlak zadel waarmee ze konden galopperen en over heggen springen, in plaats van de zadels met een hoge voorkant uit de rijscholen. Begin twintigste eeuw leerde de Italiaanse cavalerie-instructeur Federico Caprilli ruiters hun beugels korter te maken en bij het springen naar voren te leunen. Zadelmakers antwoordden met naar voren gesneden zadelbladen, kniewrongen en verzonken beugelriemhaken: het moderne springzadel.
Verwant harnachement
Een Engels zadel heeft een zadeldekje, een singel en stijgbeugels nodig; hoe alle zadels werken, lees je bij zadels.
Bovenste afbeelding van fallingdominos onder de licentie CC BY 2.0
Afbeelding van Fvanhoof onder de licentie CC BY-SA 4.0
Afbeelding van ThatPeskyCommoner onder de licentie CC BY 3.0
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel