Końskie figle
Czytaj „Czarnego Księcia” online – Rozdział 42. Wybory

Rozdział 42. Wybory
Pewnego popołudnia, kiedy wjechaliśmy na podwórze, wyszła do nas Polly. „Jerry! Był tu pan B i pytał, na kogo zagłosujesz, i chce wynająć twoją dorożkę na wybory; przyjdzie po odpowiedź”.
„No cóż, Polly, możesz mu powiedzieć, że moja dorożka będzie zajęta gdzie indziej. Nie chciałbym, żeby ją oblepiono ich wielkimi afiszami, a co do tego, żeby Jack i Captain ganiali po szynkach i zwozili na głosowanie podpitych wyborców, to myślę, że byłaby to obraza dla koni. Nie, nie zrobię tego”.
„Pewnie zagłosujesz na tego pana? Mówił, że ma takie same poglądy jak ty”.
„W niektórych sprawach owszem, ale nie zagłosuję na niego, Polly; wiesz, czym się zajmuje?”
„Wiem”.
„No więc człowiek, który bogaci się na takim interesie, może być pod pewnymi względami w porządku, ale jest ślepy na to, czego potrzebują ludzie pracy; nie mógłbym z czystym sumieniem posłać go, żeby stanowił prawa. Pewnie się rozgniewają, ale każdy człowiek musi robić to, co uważa za najlepsze dla swojego kraju”.
Rankiem w przeddzień wyborów Jerry zaprzęgał mnie właśnie do dyszla, kiedy na podwórze weszła Dolly, szlochając i płacząc, w niebieskiej sukieneczce i białym fartuszku całych ochlapanych błotem.
„Co się stało, Dolly?”
„Ci niegrzeczni chłopcy” – łkała – „obrzucili mnie błotem i nazwali mnie małą łachma… łachma…”
„Nazwali ją małą »niebieską« łachmaniarą, tato” – powiedział Harry, który wbiegł bardzo rozgniewany – „ale już im za to dałem; więcej nie obrażą mojej siostry. Sprawiłem im lanie, które popamiętają; banda tchórzliwych, podłych »pomarańczowych« łajdaków”.
Jerry ucałował małą i powiedział: „Biegnij do mamy, moje złotko, i powiedz jej, że moim zdaniem lepiej będzie, jak zostaniesz dziś w domu i jej pomożesz”.
Potem, zwracając się poważnie do Harry’ego:
„Mój chłopcze, mam nadzieję, że zawsze będziesz bronił siostry i sprawisz porządne lanie każdemu, kto ją obrazi – tak powinno być; ale pamiętaj, nie pozwolę na żadne wyborcze łajdactwa na moim podwórzu. Jest tyle samo »niebieskich« łajdaków co »pomarańczowych« i tyle samo białych co fioletowych czy w jakimkolwiek innym kolorze, i nie chcę, żeby ktokolwiek z mojej rodziny był w to zamieszany. Nawet kobiety i dzieci gotowe są kłócić się o kolor, a nie wie nawet jedna na dziesięć osób, o co w tym wszystkim chodzi”.
„Ależ tato, myślałem, że niebieski oznacza wolność”.
„Mój chłopcze, wolność nie bierze się z kolorów, one pokazują tylko partię, a jedyna wolność, jaką można z nich mieć, to wolność upijania się na cudzy koszt, wolność jeżdżenia do urny w brudnej starej dorożce, wolność obrażania każdego, kto nie nosi twojego koloru, i wrzeszczenia do ochrypnięcia o czymś, co rozumiesz tylko w połowie – oto twoja wolność!”
„Och, tato, żartujesz sobie”.
„Nie, Harry, mówię poważnie i wstyd mi patrzeć, jak się zachowują ludzie, którzy powinni być mądrzejsi. Wybory to bardzo poważna rzecz; a przynajmniej powinny być, i każdy powinien głosować zgodnie z sumieniem i pozwolić sąsiadowi robić to samo”.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał