Paarden in de kunst
A Horse’s Tale, hoofdstuk 4 – Cathy aan haar tante Mercedes

Van de man die ons Huckleberry Finn gaf: dit is een verhaal over het paard van Buffalo Bill, geschreven om de aandacht te vestigen op de zinloosheid van het stierenvechten.
Deel I
Hoofdstuk IV Cathy aan haar tante Mercedes
O, het is hier geweldig, lieve tante, gewoon het paradijs! O, kon je het maar zien! alles zo wild en mooi; zulke grootse vlakten, die zich uitstrekken over zoveel mijlen en mijlen en mijlen, allemaal het heerlijkste fluweelzachte zand en alsemstruikjes, en konijnen zo groot als een hond, met zulke hoge en nobele ezelsoren dat ze daar hun naam aan danken; en zulke enorme bergen, zo ruig en grillig en verheven, met wolkensjaals om hun schouders geslagen, en ze kijken zo plechtig en ontzagwekkend en tevreden; en de charmante indianen, o, wat zou je dol op ze zijn, lieve tante, en zij op jou, en ze zouden je hun baby’s laten vasthouden, zoals ze bij mij doen, en het zijn de dikste en bruinste en liefste kleine dingetjes, en ze huilen nooit, en dat zouden ze ook niet doen als er spelden in staken, wat niet zo is, want ze zijn arm en kunnen het niet betalen; en de paarden en muildieren en koeien en honden – honderden en honderden en honderden, en geen dier waar je niet mee kunt doen wat je wilt, behalve oom Thomas, maar die vind ik niet erg, hij is een schat; en o, kon je de hoorns maar horen: toe—toe—toe-toe—toe—toe, en zo verder – volmaakt prachtig! Herken je die? Het zijn de eerste stoten van de reveille; die gaat, lieve hemel, zo vroeg in de ochtend! – dan zijn ik en elke andere soldaat op de hele post binnen een minuut op en buiten, behalve oom Thomas, die onverklaarbaar lui is, ik weet niet waarom, maar ik heb er met hem over gepraat, en ik denk dat het nu wel beter zal gaan. Hij heeft eigenlijk niet veel gebreken, en hij is charmant en lief, net als Buffalo Bill, en Thunder-Bird, en Mammy Dorcas, en Soldier Boy, en Shekels, en Potter, en Sour-Mash, en – nou ja, dat zijn ze allemaal, echte engelen, kun je wel zeggen.
Op de allereerste dag dat ik hier kwam, ik weet niet hoe lang geleden dat was, nam Buffalo Bill me op Soldier Boy mee naar het kamp van Thunder-Bird, niet het grote dat op de vlakte ligt, dat is van White Cloud, daar nam hij me de volgende dag mee naartoe, maar dit ligt vier of vijf mijl hoger in de heuvels en rotsen, waar een grote ingesloten weide is, vol indianententen en honden en vrouwen en alles wat interessant is, en er stroomt een beek met het helderste water doorheen, met witte kiezels op de bodem en bomen langs de oevers, koel en schaduwrijk en fijn om in te pootjebaden, en als de zon ondergaat wordt het daar schemerig, maar hoog tegen de hemel zie je de grote toppen oprijzen en helder en fel schitteren in de zon, en soms zeilt er een adelaar langs, zonder met een vleugel te klapperen, net alsof hij sliep; en jonge indianen en meisjes die stoeien en lachen en tekeergaan, rond de bron en de poel, en niet veel kleren aan behalve de meisjes, en honden die vechten, en de vrouwen druk aan het werk, en de mannen druk aan het rusten, en de oude mannen die in een groepje zitten te roken en de pijp niet naar links maar naar rechts doorgeven, wat betekent dat er ruzie in het kamp is geweest en dat ze die bijleggen als het lukt, en kinderen die net zo spelen als alle andere kinderen, en jongetjes die met bogen op een doel schieten, en ik gaf er een een oorvijg omdat hij met een knuppel een hond sloeg die niets deed, en hij nam het me kwalijk, maar al gauw wenste hij dat hij dat niet had gedaan: maar deze zin wordt te lang, dus ik begin aan een nieuwe. Thunder-Bird trok zijn zondagse oorlogstooi aan om zich aan me te laten zien, en hij zag er schitterend uit, met zijn gezicht rood beschilderd, helder en fel als een gloeiende kool, en een sleep van adelaarsveren van zijn kruin helemaal over zijn rug, en hij had ook zijn tomahawk, en zijn pijp, waarvan de steel langer is dan mijn arm, en ik heb het in mijn hele leven nog nooit zo leuk gehad in een indianenkamp, en ik heb een heleboel woorden van de taal geleerd, en de volgende dag nam BB me mee naar het kamp op de vlakte, vier mijl verderop, en ik had het weer heel leuk en leerde nog meer indianen en honden kennen; en het grote opperhoofd, White Cloud genaamd, gaf me een mooie kleine boog met pijlen en ik gaf hem mijn rode sjerplint, en binnen vier dagen kon ik er heel goed mee schieten en versloeg ik elke blanke jongen van mijn lengte op de post; en sindsdien ben ik vaak in die kampen geweest; en ik heb ook leren rijden, BB heeft het me geleerd, en elke dag laat hij me oefenen en prijst hij me, en elke keer dat ik het beter doe dan ooit, mag ik een galopje maken op Soldier Boy, en dat is de uiterste kwelling van genot! want hij is het allercharmantste paard, en zo mooi en glanzend en zwart, en heeft nergens een andere kleur, behalve een witte ster op zijn voorhoofd, niet zomaar een nagemaakte ster, maar een echte, met vier punten, precies gevormd als een ster die met de hand is gemaakt, en als je hem helemaal zou bedekken behalve zijn ster, zou je hem daaraan overal herkennen, zelfs in Jeruzalem of Australië. En ik leerde in de eerste paar dagen heel wat mensen van de Zevende Cavalerie kennen, en de dragonders, en officieren, en gezinnen, en paarden, en nog meer in de paar dagen daarna en de paar dagen daarna en de paar dagen daarna, en nu ken ik meer soldaten en paarden dan je je kunt voorstellen, hoe hard je ook je best doet. Ik houd mijn studie zo nu en dan bij, maar er is niet veel tijd voor. Ik hou zoveel van je! en ik stuur je een knuffel en een kus.
Cathy.
P.S. – Ik hoor bij de Zevende Cavalerie en de Negende Dragonders, ik ben ook officier, en ik hoef niet te werken omdat ik geen soldij krijg.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel