Paarden in de kunst
A Horse’s Tale, hoofdstuk 12 – Mongrel en het andere paard

Van de man die ons Huckleberry Finn gaf: dit is een verhaal over het paard van Buffalo Bill, geschreven om de aandacht te vestigen op de zinloosheid van het stierenvechten.
Deel I
Hoofdstuk XII Mongrel en het andere paard
“Sage-Brush, heb je zitten luisteren?”
“Ja.”
“Is het niet vreemd?”
“Nou, nee, Mongrel, ik weet niet of het dat is.”
“Waarom niet?”
“Ik heb in mijn tijd heel wat mensen gezien. Ze zijn geschapen zoals ze zijn; ze kunnen er niets aan doen. Ze zijn alleen maar beestachtig omdat dat hun aard is; beesten zouden beestachtig zijn als dat hun aard was.”
“Voor mij, Sage-Brush, is de mens heel vreemd en onbegrijpelijk. Waarom zou hij stomme dieren zo behandelen als ze geen kwaad doen?”
“De mens is niet altijd zo, Mongrel; hij is vriendelijk genoeg als hij niet door religie wordt opgehitst.”
“Is het stierengevecht een religieuze dienst?”
“Ik denk het wel. Dat heb ik gehoord. Het wordt op zondag gehouden.”
(Een bedachtzame stilte, die enkele ogenblikken duurt.) Dan:
“Als we sterven, Sage-Brush, gaan we dan naar de hemel om bij de mens te wonen?”
“Mijn vader dacht van niet. Hij geloofde dat we daar niet heen hoeven, tenzij we het verdienen.”
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel