Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Suzanne M. Fairchild

· The Equinest

Imię i nazwisko
Suzanne M. Fairchild

Strony internetowe i miejsca, gdzie można znaleźć moje prace
www.rsfairchild.com, fairchildfarmgirl.blogspot.com, a także sklep Midwest Mercantile w Keystone w Dakocie Południowej

Gdzie mieszkam
Canby w Minnesocie, za miastem, na farmie, na której tuczymy bydło na zlecenie i w zrównoważony sposób hodujemy świnie, kury, kaczki, gęsi i owce. Mamy też sad, winnicę, pole dyń i robimy meble na wymiar. A DOPIERO kiedy to wszystko jest zrobione, jestem artystką.

Opowiedz nam trochę o sobie – jaka jest twoja historia i skąd pochodzisz?
Dorastałam na farmie mlecznej. Strasznie się cieszyłam, kiedy przeprowadziliśmy się do miasta, a już następnego dnia tęskniłam za gospodarstwem! =) Poszłam do szkoły zawodowo-technicznej po dwuletni dyplom i nie miałam pojęcia, co będę robić. Wyszłam za mąż, urodziłam dziecko i wróciłam do pracy na roli na pół etatu, dojąc krowy u kogoś innego. Moje małżeństwo się rozpadło, wróciłam do szkoły na kierunek produkcja zwierzęca, przeprowadziłam się na wieś (tutaj, na granicę Minnesoty i Dakoty Południowej), kontynuowałam naukę w Brookings w Dakocie Południowej, ale jej nie skończyłam. Poznałam farmera, wyszłam za niego, urodziłam jeszcze piątkę dzieci i adoptowałam jego dwoje. Uff!

Faith

ALE przez cały ten czas jedno się nie zmieniło: zawsze malowałam. Czasem to właśnie z tego płaciłam rachunki, kupowałam jedzenie dla siebie i córki i miałam za co zatankować pikapa. Malowanie już na zawsze zostanie dla mnie sposobem na odstresowanie!

Kiedy zaczęłaś rysować i malować?
Odkąd sięgam pamięcią! Wychowałam się w rodzinie z szóstką dzieci. Mieliśmy farmę mleczną i nigdy nie było u nas za dużo pieniędzy, więc to była jedna z naszych rozrywek (urządzaliśmy też niezłe bitwy na krowie placki… nie mogę się doczekać tegorocznego zjazdu rodzinnego latem!). Nie mieliśmy kolorowanek, a pudełko kredek dostawaliśmy rzadko (zużywaliśmy je do maleńkich ogryzków!). Kiedy więc dostawaliśmy nowe ołówki, obchodziliśmy się z nimi jak ze złotem. Potem braliśmy wszystkie reklamówki, które przychodziły pocztą do rodziców, i rysowaliśmy po nich. Nawet ostrożnie rozklejaliśmy koperty, żeby móc coś narysować na ich wewnętrznej stronie.

Nawet dziś, kiedy widzę, że moje dzieci omijają kolorowankę i sięgają po papier do drukarki, trochę się ekscytuję, bo widzę, że one też mają wspaniałą wyobraźnię. Mąż mówi, że wolałby, żeby trzymały się papieru, a nie ścian – przy tylu rysunkach wygląda u nas jak w pomalowanym wagonie kolejowym.

Pair O’ Herefords

Malujesz różne zwierzęta, w tym konie. Jaki jest twój ulubiony temat?
Gdybym miała wybrać jedno zwierzę, musiałabym powiedzieć, że bydło. Chyba dlatego, że pracuję z nim na co dzień. Widzę je codziennie, a ponieważ tuczymy brakowane krowy i jednoroczniaki, trafia do nas dosłownie wszystko. Uwielbiam rozgryzać ich skomplikowany układ sierści, kiedy mają zimowe futro, a ja próbuję je namalować. NIEKTÓRE mają w oku miły spokój (nie wszystkie, bo tuczymy brakowane krowy… potrafią mieć poważne problemy z charakterem!). Uwielbiam próbować uchwycić i oddać na obrazie ich osobowość i tak dalej.

A co ważniejsze, uwielbiam malować ten styl życia i krajobraz. Rolnictwo i hodowla bydła to wspaniały zawód i jeśli uda mi się oddać to uczucie na obrazie, to jest super.

Turtle Shell - Pony Express

Twoje prace powstają też na różnych nietypowych powierzchniach, między innymi na skórach, czaszkach i skorupach żółwi. Co skłoniło cię do zastąpienia tradycyjnego płótna tak niezwykłymi przedmiotami?
Pieniądze, a raczej ich brak. =) W liceum namalowałam coś na dwóch płótnach i okazało się, że nie przepadam za tym. Potem już nigdy do nich nie wróciłam ani nie dowiedziałam się, ile możliwości daje płótno, na przykład płótno galeryjne naciągnięte na blejtram.

Zawsze lubiłam „inne” rzeczy, więc kiedy po liceum zaczęłam malować, potrzebowałam taniego „płótna”. Najpierw malowałam na jajach gęsich i strusich, potem na starych deskach z ogrodzenia, a potem na skórach. Kiedy się tu przeprowadziłam, nadal nie przekonałam się do płótna, a przynajmniej do ceny ładnego płótna galeryjnego. Tata Rona przyniósł kiedyś łopatkę i powiedział, że powinnam coś na niej namalować. Cóż, nie musiał mnie prosić dwa razy! Na tej pierwszej łopatce namalowałam orła przedniego. Wyszło świetnie. Od tamtej pory ich używam. Lubię też malować na czaszkach. Mój tata po godzinach brał udział w rekonstrukcjach dawnych zjazdów traperów i kiedyś poprosił mnie, żebym namalowała mu coś na czaszce niedźwiedzia – i przepadłam!

Wary

Kto najbardziej wpłynął na twoją twórczość?
To moje ulubione pytanie, ale tych osób jest tak wiele! Carrie Ballantyne, Wayne Wolfe, Ryan Skidmore, Kirby Sattler. To tylko kilka nazwisk. Czy mogę dodać, że także stan Dakota Południowa? Spójrz tylko na te równiny, łagodne wzgórza, Badlands i Black Hills, tak bogate w historię… aż chce mi się tam teraz pojechać i malować!

Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Nie chcę być nudna, ale muszę powiedzieć, że nie. Mam za to dwóch kompanów, kiedy chodzę po farmie i robię zdjęcia do obrazów: mojego miniaturowego osiołka, który chodzi sobie swobodnie, i mojego nowofundlanda. Sparky i Fluffy Bear to najlepsi przyjaciele. Nazywamy ich ochroniarzami z galerii handlowej… razem patrolują farmę, czując się bardzo pewnie; przeganiają kojoty i chronią dzieci przed tym, co uznają za niebezpieczeństwo, a najczęściej chodzi po prostu o siebie nawzajem. =) Lubią chodzić ze mną na sesje zdjęciowe z bydłem. Stają przy bramach, żeby krowy je polizały, a ja mogę wtedy zrobić ładne zbliżenia.

House

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
Niestety, przy tym wszystkim, co się u nas dzieje, nie mam w ciągu dnia dużo czasu na malowanie – zwykle jest to godzina czy dwie po tym, jak dzieci pójdą spać. Kiedy więc otulę kołdrą ostatniego maluszka (jest ich ósemka, więc to już samo w sobie jest zadanie), biegam po parterze i ogarniam bałagan, wrzucam ostatnią porcję ubrań do pralki, jeśli trzeba zajrzeć do zwierząt, to też to załatwiamy, wskakuję w wygodne ciuchy i aaach… szukam słuchawek i mojej ulubionej płyty dnia (teraz to Jason Boland and the Stragglers live in Colorado Springs, a druga ulubiona to Reckless Kelly Somewhere in Time) i czas malować!

Nie mam osobnego pokoju do malowania, więc na razie maluję w salonie, gdzie jest najlepsze światło, i dzięki temu mogę powiedzieć, że spędzam czas z Ronem (mężem), który po ciężkim dniu pracy zasypia przed telewizorem. Zatracam się w tym, co robię, i to jest wspaniałe – naprawdę czekam na to każdego dnia.

Turkeys

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
No dobrze, chyba tu właśnie pojawia się Dakota Południowa. Piękna okolica, poczucie wspólnoty jej mieszkańców, historia, historia i jeszcze raz historia, niesamowici Indianie amerykańscy i tak dalej.

Najbardziej kocham Black Hills i park stanowy Custer. Jeśli w całym życiu masz pojechać tylko w jedno miejsce, jedź tam.

Jak myślisz, jaki wpływ będzie miał internet na sztukę w przyszłości? Czy wpłynął na twoją?
Myślę, że już teraz świetnie się sprawdza! Uwielbiam to, że jednym kliknięciem myszy mogę znaleźć dowolnego artystę albo obejrzeć dzieło w sieci. To jest super. Serio, nie pamiętam już życia bez internetu i poczty elektronicznej. Na przykład kiedy pracuję nad obrazem, wysyłam go ludziom jeszcze w trakcie, żeby go ocenili. To mi bardzo pomaga.

Moonlit Sonata

Która praca jest twoją ulubioną?
Trudno wybrać: albo „Moonlit Sonata”, namalowana na starych drzwiach od strychu na siano, albo „Wary”, którą wykonałam na skórze wapiti.

Czy kiedykolwiek byś je sprzedała?
Tak, ale o obraz z czarnymi angusami musiałbyś stoczyć walkę z moim mężem. Ponieważ powstał na podstawie naszych zagród tuczowych, mąż mówi, że nigdy nie opuści jadalni. Chyba muszę się z nim zgodzić, bo wisi za dwójką moich największych bałaganiarzy przy stole, a dziś rano zauważyłam na nim kilka plamek owsianki. =) PS Są na mojej stronie.

Co jeszcze jest twoją pasją?
Cieszę się, że pytasz! To się zresztą łączy z moim malowaniem. Farm Rescue Organization. Postanowiłam namalować dużą serię obrazów i przekazać część dochodu na ten program. Mam nadzieję, że skończę je do przyszłej jesieni.

Bronc Rider

Rolnictwo i hodowla, jak wiemy wszyscy, którzy się nimi zajmujemy, to ciężkie życie i mnóstwo pracy. Ale wszyscy robimy to z jednego powodu: bo to kochamy. Kochamy wychowywać dzieci w takim stylu życia, jesteśmy dumni, że produkujemy żywność dla wielu ludzi i tak dalej. Mimo to wiele gospodarstw nie dało rady przetrwać z powodu kontuzji, kłopotów finansowych i tym podobnych. Ten program przyjeżdża i pomaga na przykład w pracach polowych. To wspaniałe.

Moje obrazy powstają w promieniu 30 mil od naszej farmy. Ich tematem są stare miejsca, maszyny i tym podobne. Każdy obraz będzie skupiony wokół starego domu, stodoły, traktora itp. i będzie w nim coś ukrytego, na przykład zwierzę albo człowiek czy ludzie.

Na pierwszym z nich, „Old Haunts”, jest stary dom (do którego trzeba dojść pieszo), a przed nim sześć jeleni: cztery łanie i dwa byki, ale ułożone z gałęzi drzew. Wyszło naprawdę fajnie. Myślę, że wystawię je na aukcji w małym miasteczku niedaleko nas, w Gary w Dakocie Południowej, w Buffalo Ridge – odnowionej szkole dla niewidomych, z której zrobiono hotel. Wszystkie są na płótnach galeryjnych, wyobrażasz sobie?!

Brother, Friend

Pracujesz nad czymś nowym?
Tak, maluję kolejny stary, zawalony dom na wzgórzu i myślę, żeby umieścić na tym obrazie trochę bydła. Zobaczymy! Jeśli chcesz zobaczyć, jak powstaje, daj mi znać!

Ciąg dalszy nastąpi

Dziękujemy Suzanne za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoimi pracami. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.

Czekaj też na kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i fotografami.

Tworzysz sztukę inspirowaną końmi albo znasz artystę, którego prace chcesz u nas zobaczyć? Dopisz swoje imię i adres strony w komentarzach poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał