Interviews

Suzanne M. Fairchild – interview met een paardenkunstenaar

· The Equinest

Naam
Suzanne M. Fairchild

Website en plekken waar je mijn werk online vindt
www.rsfairchild.com, fairchildfarmgirl.blogspot.com en ook bij Midwest Mercantile in Keystone, South Dakota

Waar ik woon
Canby, MN, buiten het dorp op een boerderij waar we in opdracht vee afmesten en op duurzame wijze varkens, kippen, eenden, ganzen en schapen houden. We hebben ook een boomgaard, een wijngaard en een pompoenveld, en we maken kasten en meubels op maat. En DAN, als dat allemaal klaar is, ben ik kunstenaar.

Vertel ons iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben opgegroeid op een melkveebedrijf en was dolblij toen we naar de stad verhuisden, maar de volgende dag miste ik het boerenleven al! =) Ik ging naar een beroepsopleiding (vo-tech college) om mijn associate degree te halen, maar had geen idee wat ik wilde gaan doen. Ik trouwde, kreeg een baby en werd weer parttime boerin door voor iemand anders koeien te melken. Mijn huwelijk liep op de klippen, ik ging terug naar school voor veehouderij, verhuisde naar het platteland (hier op de grens van MN/SD) en studeerde verder in Brookings, SD, maar maakte dat niet af. Ik leerde een boer kennen, trouwde, kreeg nog 5 kinderen en adopteerde zijn twee. Pfff!

Faith

MAAR het enige wat door dat alles heen niet veranderd is: ik heb altijd geschilderd. Soms was dat waarmee ik de rekeningen betaalde, eten op het bord van mij en mijn dochter zette en de tank van de pick-up vol hield. Het zal altijd een uitlaatklep blijven!

Wanneer ben je begonnen met tekenen en schilderen?
Al zo lang als ik me kan herinneren! Ik groeide op in een gezin met 6 kinderen. We hadden een melkveebedrijf en nooit veel geld, dus dat was iets wat we voor de lol deden (we hielden ook behoorlijk toffe koeienpoepgevechten… ik kan niet wachten op onze familiereünie deze zomer!). We hadden geen kleurboeken en kregen zelden een doos waskrijtjes (we gebruikten ze tot het piepkleine stompjes waren!). Dus als we nieuwe potloden kregen, behandelden we die als goud. Dan pakten we alle reclamepost van onze ouders en tekenden we daarop. We haalden zelfs voorzichtig enveloppen uit elkaar, alleen maar om iets op de binnenkant te kunnen tekenen.

Ook nu nog zie ik dat mijn kinderen een kleurboek links laten liggen en naar het printpapier grijpen, en dan word ik er stiekem blij van dat ook zij zo’n geweldige fantasie hebben. Mijn man zegt dat hij het fijner zou vinden als ze het bij papier hielden en de muren met rust lieten; met al die tekeningen hier lijkt het wel alsof we in een treinwagon wonen.

Een stel Herefords

Je schildert allerlei dieren, waaronder paarden. Wat is je favoriete onderwerp?
Als ik een dier moest kiezen, zou ik runderen zeggen. Ik denk dat het runderen zijn omdat ik er voortdurend mee werk. Ik zie ze elke dag, en omdat we afgekeurde koeien en jaarlingen afmesten, krijgen we van alles binnen. Ik vind het heerlijk om bij het schilderen hun ingewikkelde haarpatronen in hun wintervacht te ontrafelen. SOMMIGE hebben een mooie rust in hun ogen (niet allemaal, want we mesten afgekeurde koeien af… die kunnen een flink attitudeprobleem hebben!). Ik vind het geweldig om hun persoonlijkheid te doorgronden en die in een schilderij weer te geven, enzovoort.

Nog belangrijker: ik schilder graag de manier van leven en het landschap. Boeren en ranchen is een prachtig beroep, en als ik dat gevoel in een schilderij kan overbrengen, is dat geweldig.

Schildpadschild – Pony Express

Je werk staat ook op allerlei ondergronden, waaronder huiden, schedels en schildpadschilden. Wat bracht je ertoe om het traditionele doek te vervangen door zulke unieke materialen?
Geld, of het gebrek eraan. =) Op de middelbare school had ik op 2 doeken geschilderd en ik merkte dat ik er niet zo weg van was. Daarna heb ik er nooit meer naar omgekeken en ontdekte ik ook niet hoeveel mogelijkheden doek bood, zoals gallery wrap (doek dat rondom het spieraam is gespannen) enzovoort.

Ik heb altijd al van “andere” dingen gehouden, dus toen ik na de middelbare school begon te schilderen, had ik een goedkoop “doek” nodig. Eerst schilderde ik op ganzen- en struisvogeleieren, toen op oude schuttingplanken en daarna op huiden. Toen ik hierheen verhuisde, was ik nog steeds niet weg van doek, of in elk geval niet van het prijskaartje van een mooi gallery wrap-doek. Rons vader kwam een schouderblad brengen en zei dat ik daarop moest schilderen. Nou, dat hoefde hij me geen twee keer te vragen! Op dat eerste schouderblad schilderde ik een steenarend. Het werd prachtig. Sindsdien gebruik ik ze steeds. Ik schilder ook graag op schedels. Mijn vader deed er naast zijn werk aan rendezvous-re-enactment (het naspelen van de bijeenkomsten van de oude pelsjagers) en liet me een keer een berenschedel voor hem beschilderen, en ik was verkocht!

Wary

Wie zijn je belangrijkste artistieke invloeden?
Dit is mijn favoriete vraag, maar het zijn er zoveel! Carrie Ballantyne, Wayne Wolfe, Ryan Skidmore, Kirby Sattler. Om er maar een paar te noemen. Mag ik ook zeggen dat de staat South Dakota er een is? Kijk eens naar die vlakten, de glooiende heuvels, de Badlands en de Black Hills, zo rijk aan geschiedenis… ik krijg zin om er nu meteen naartoe te gaan om te schilderen!

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Ik wil niet saai zijn, maar ik moet nee zeggen. Ik heb wel 2 maatjes als ik op de boerderij foto’s ga maken voor mijn schilderijen: mijn vrij rondlopende miniatuurezel en mijn Newfoundlander. Sparky en Fluffy Bear, dikke beste vrienden. We noemen ze de winkelcentrumbewakers… ze verkennen samen de boerderij met hun gevoel voor veiligheid; ze jagen coyotes weg en beschermen de kinderen tegen wat zij voor gevaar aanzien, en meestal zijn dat gewoon elkaar. =) Ze gaan graag met me mee als ik bij het vee foto’s maak. Ze gaan bij de hekken staan om door de koeien gelikt te worden, en zo kan ik mooie close-ups maken.

Huis

Heb je geheime rituelen die je helpen om in de juiste stemming voor je kunst te komen?
Helaas heb ik met alles wat er bij ons speelt niet veel tijd per dag om te schilderen, meestal een uur of twee nadat de kinderen naar bed zijn. Dus nadat ik het laatste kleintje heb ingestopt (het zijn er 8, dus dat is al een klus op zich), race ik rond om beneden alles op orde te brengen, gooi ik de laatste lading kleren in de was, als we nog bij de dieren moeten kijken doen we dat, trek ik mijn makkelijke kleren aan en ahhhh….. zoek ik mijn koptelefoon en mijn favoriete cd van de dag (op dit moment Jason Boland and the Stragglers live in Colorado Springs en mijn andere favoriet is Reckless Kelly Somewhere in Time) en is het tijd om te schilderen!

Ik heb geen aparte ruimte om in te schilderen, dus voorlopig schilder ik in de woonkamer, waar het licht het best is, en zo kan ik zeggen dat ik tijd doorbreng met Ron (mijn man), die na een zware werkdag voor de tv in slaap valt. Ik ga helemaal op in wat ik doe, en dat is geweldig; ik kijk daar elke dag echt naar uit.

Kalkoenen

Is er een bepaalde plek die je inspireert?
Oké, ik denk dat South Dakota hier om de hoek komt kijken. Het prachtige platteland, de saamhorigheid van de mensen, de geschiedenis, de geschiedenis, de geschiedenis, de fascinerende Amerikaanse indianen enzovoort.

Mijn grootste liefde zijn de Black Hills en Custer State Park. Als je in je leven maar naar één plek gaat, ga daar dan heen.

Welk effect denk je dat internet in de toekomst op kunst zal hebben? Heeft het effect gehad op jouw werk?
Ik vind dat het het nu al geweldig doet! Ik vind het heerlijk dat ik elke kunstenaar die ik wil kan vinden of een werk met één muisklik online kan bekijken. Het is geweldig. Echt, ik kan me een leven zonder internet en e-mail niet meer herinneren. Als ik bijvoorbeeld aan een schilderij werk, stuur ik het tussendoor naar mensen zodat ze er kritiek op kunnen geven. Daar heb ik echt veel aan.

Moonlit Sonata

Welk werk is je persoonlijke favoriet?
Moeilijk kiezen: mijn “Moonlit Sonata”, geschilderd op een oude hooizolderdeur, of “Wary”, dat op een wapitihuid is gemaakt.

Zou je ze ooit verkopen?
Ja, maar voor het schilderij van de black angus moet je misschien de strijd aangaan met mijn man. Omdat het naar onze voederplaatsen is geschilderd, zegt hij dat het de eetkamer nooit uit gaat. Misschien moet ik hem gelijk geven, want het hangt achter 2 van mijn allerslordigste eters en vanochtend zag ik er wat spatjes havermout op. =) PS Ze staan op mijn website.

Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Nou, fijn dat je het vraagt! Het heeft eigenlijk ook met mijn schilderwerk te maken. Farm Rescue Organization. Ik heb besloten een grote serie schilderijen te maken en een deel van de opbrengst aan dit programma te schenken. Ik hoop dat ze volgend najaar klaar zijn.

Broncrijder

Boeren en ranchen is, zoals iedereen die het doet weet, een zwaar leven met veel werk. Maar we doen het allemaal om één reden: we houden ervan. We vinden het heerlijk om onze kinderen in deze manier van leven groot te brengen, zijn er trots op voedsel voor de massa te produceren, enzovoort. Maar dat gezegd hebbende: er zijn veel boerderijen die het niet hebben gered door letsel, financiële problemen enzovoort. Dit programma komt langs en helpt met het veldwerk enzovoort. Het is geweldig.

Mijn schilderijen ontstaan binnen een straal van 30 mijl rond onze boerderij. Mijn thema is oude plekken, werktuigen enzovoort. Elk schilderij draait om een oud huis, een schuur, een tractor of iets dergelijks en heeft iets verstopt in zich, zoals een dier of een persoon/mensen.

Mijn eerste, “Old Haunts”, toont een oud huis (waar je een stuk naartoe moet lopen) met 6 herten ervoor, 4 hindes en 2 bokken, maar dan gemaakt van boomtakken. Echt gaaf. Ik denk erover ze te laten veilen in een klein stadje bij ons in de buurt, Gary SD in Buffalo Ridge, in een gerenoveerde blindenschool die een hotel is geworden. Het zijn allemaal gallery wrap-doeken, wie had dat gedacht!

Broer, vriend

Werk je aan iets nieuws?
Ja, ik schilder weer een oud, ingestort huis boven op een heuvel, en ik denk erover om daar wat vee in te zetten. We zullen zien! Als je wilt zien hoe het vordert, laat het me weten!

Er komt nog meer

Dank aan Suzanne voor het beantwoorden van onze vragen en voor wat ze over haar werk vertelde. Kijk af en toe op haar kunstsite voor nieuws over haar nieuwste werk.

Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.

Ben je paardenkunstenaar of ken je een paardenkunstenaar die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel