
Koń groningeński to ciężki holenderski koń gorącokrwisty, blisko spokrewniony z koniem gelderlandzkim (choć jest od niego większy i masywniejszy). Podobnie jak koń gelderlandzki, został w praktyce wchłonięty przez księgę stadną holenderskiego konia półkrwi.
Pochodzenie
Rasa pochodzi z północno-wschodniej prowincji Groningen i powstała z krzyżowania koni wschodniofryzyjskich i oldenburskich z miejscowym pogłowiem. W efekcie otrzymano atrakcyjnego konia powozowego o efektownym ruchu, dużej wytrzymałości i ujmującym charakterze.
W 1970 roku pozostał tylko 1 ogier czystej krwi, ale programy hodowlane oparte głównie na koniach oldenburskich pozwoliły zachować cenione cechy rasy. Dziś koń groningeński istnieje jako typ bazowy w księdze stadnej holenderskiego konia półkrwi. Według DAD-IS rasa jest zagrożona – w 2023 roku liczyła od 344 do 414 osobników.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 – 16.1 hands
Budowa
Głowa długa, o prostym profilu
Szyja średniej długości, umięśniona
Grzbiet długi
Zad mocny i umięśniony
Klatka piersiowa szeroka i głęboka
Nogi krótkie i mocne, o dobrych stawach
Kopyta dobrze ukształtowane
Tradycyjne maści
Temperament
Spokojny, posłuszny i chętny
Użytkowanie
Koń rekreacyjny
Koń pokazowy
Powożenie
Ujeżdżenie
Przydatne linki
Vereniging Het Groninger Paard
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał