
Klasycznego konia gelderlandzkiego, zwanego też Klassiek Gelderlander paard, nie należy mylić z koniem gelderlandzkim rejestrowanym w KWPN. Ma on niezależną księgę stadną, Klassiek Gelderlander Paarden Stamboek (KGPS), założoną w 2019 roku.
Pochodzenie
Rasa gelderlandzka istnieje od końca XIX wieku. Pierwotnie powstała z krzyżowania miejscowych klaczy z Geldrii z końmi anglo-normańskimi, holsztyńskimi, oldenburskimi i wschodniofryzyjskimi. Uzyskany koń nadawał się równie dobrze pod siodło, jak do ciągnięcia pługa.
Po połowie XX wieku pogłowie gwałtownie zmalało, ale na szczęście rasa przetrwała. Dziś celem związku hodowców jest uzyskanie konia półkrwi o podobnej wszechstronności. Aby koń mógł zostać wpisany do księgi, musi mieć co najmniej 75% krwi klasycznego konia gelderlandzkiego. Dzięki temu linie zachowują prawdziwy typ rasy, co odróżnia ten związek od większości rejestrów koni półkrwi. Podczas gdy wersja KWPN skupia się na hodowli koni sportowych, KGPS dba przede wszystkim o zachowanie dziedzictwa koni rolniczych w Holandii.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 hands
Budowa
Głowa o prostym profilu
Oczy wyraziste
Szyja ładnie ukształtowana i umięśniona
Grzbiet prosty i długi
Ogon wysoko osadzony
Klatka piersiowa pełna i głęboka
Łopatka skośna i długa
Nogi długie i mocne, z szerokimi stawami
Kopyta szerokie i mocne
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Temperament
Dobry charakter, chęć do pracy, odporność na stres, zdrowie, siła i wytrzymałość. Z wyglądu masywny, elegancki i harmonijny koń roboczy o rozbudowanym, prostokątnym formacie.
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Lekkie prace rolne
Sport
Przydatne linki
Klassiek Gelderlander Paarden Stamboek (KGPS)
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał