
Koń gelderlandzki, zwany też KWPN Gelders paard, Basispaard i Gelderlander, pochodzi z prowincji Geldria w Holandii, ale od końca lat 60. XX wieku nie jest oficjalnie hodowany we własnej księdze stadnej. Jego linie wchłonął holenderski koń gorącokrwisty (KWPN) i dziś jest to typ w ramach tej księgi.
Pochodzenie
Rasa ta powstała w wyniku starannego krzyżowania miejscowych klaczy z Geldrii z różnymi rasami europejskimi, m.in. z końmi anglonormandzkimi, holsztyńskimi, oldenburskimi i wschodniofryzyjskimi. Powstały koń okazał się eleganckim koniem powozowym o wrodzonym talencie do skoków. Wszystkie te cechy przekazał liniom KWPN.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 16.1 – 16.2 hands
Budowa
Głowa długa i płaska, o prostym profilu
Oczy dobrze osadzone i wyraziste
Szyja kształtna, umięśniona, często łukowata
Grzbiet prosty i długi
Ogon wysoko osadzony
Klatka piersiowa szeroka i głęboka
Łopatka skośna i długa
Nogi długie i mocne, o szerokich stawach
Kopyta szerokie i mocne
Tradycyjne maści
Maści jednolite
Temperament
Dobrze ułożony i pełen energii
Łagodny i chętny do współpracy
Użytkowanie
Koń powozowy
Lekkie prace polowe
Koń wierzchowy
Transport
Koń pokazowy
Ujeżdżenie
Przydatne linki
Więcej zdjęć



Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał