
Koń astrachański, zwany też Kalmykskaya lub Kalmyk, należy do mongolskiej grupy koni i jest hodowany na terenach wzdłuż Wołgi i Uralu. Niestety tej rasie grozi wyginięcie. Przypomina konia kirgiskiego, ale zwykle jest bardziej toporny i ma dłuższe nogi.
Pochodzenie
Kałmucy, lud pochodzenia mongolskiego, przybyli do Rosji w XVII wieku, przyprowadzając ze sobą bydło i konie. Konie te zyskały opinię odpornych i wyjątkowo wytrzymałych, choć nie były szczególnie piękne.
Gdy rolnictwo uległo mechanizacji, zapotrzebowanie na te konie spadło, a w 1943 roku zaprzestano hodowli selekcyjnej. Później, w 1986 roku, Kałmucki Uniwersytet Hodowli Bydła postawił sobie za cel odnalezienie i policzenie zwierząt dawnej rasy kałmuckiej (choć konie czystej krwi uważano już niemal za wymarłe). Chodziło o wyłonienie najczystszych osobników i założenie programu hodowlanego, który uratowałby rasę. Najlepsze okazy znaleziono we wschodnich regionach, gdzie zwierzęta żyły w większej izolacji.
Współczesny koń astrachański
W 1986 roku miejscowy uniwersytet hodowli bydła próbował ustalić ich liczebność i odnalazł we wschodnich regionach odizolowane stado, które wydawało się mieć czystszą krew. Spośród około 2000 zwierząt tylko około 500 uznano za odpowiednie do założenia stadniny, która miała ocalić rasę.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2 – 15 hands
Niektóre chodzą inochodem
Budowa
Mocna konstytucja
Profil garbonosy
Szyja niewielka
Grzbiet krótki i mocny
Nogi dobrze rozwinięte
Kopyta mocne i zdrowe
Temperament
Konie te późno dojrzewają – pełny rozwój osiągają dopiero w wieku 6 lat.
Z natury spokojny i łagodny
Tradycyjne maści
kara | kasztanowata | gniada | siwa
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Koń zaprzęgowy
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał