Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!
Koń kirgiski

RasyKirgistan

Koń kirgiski

Wysokość w kłębie
13.2 – 14.2 hands

Koń kirgiski, zwany też Kirgizskaya i Kirgiz Mountain, jest hodowany przez Kirgizów na stepach północnej Azji Środkowej i na Syberii od ponad 4000 lat. Różni się od koni mongolskich, bo został udomowiony jeszcze przed powstaniem cywilizacji mongolskiej.

Pochodzenie

To rasa o starożytnym rodowodzie, a jej historia jest ściśle związana z dziejami Kirgizów, od dawna koczowniczych hodowców bydła. Ich kultura hodowli koni sięga co najmniej 2000 roku p.n.e., długo przed przybyciem Mongołów na ich twardych, niewielkich koniach.

Pierwszą państwową stadninę założono w 1879 roku i zaczęto od krzyżowania ogierów kłusaka rosyjskiego z miejscowymi końmi kirgiskimi. Później, w 1950 roku, rosyjscy zootechnicy próbowali dalej odrodzić i ulepszyć rasę, krzyżując ją z cięższymi rasami rosyjskimi. W 1956 roku rasę oficjalnie uznano pod nazwą koń nowokirgiski.

Konie te przez cały rok przebywają na zewnątrz, przeważnie w trudnych warunkach, a pastwiska, które je żywią, leżą w górskich dolinach. Ukształtowało to wytrzymałego, dobrze przystosowanego małego konia górskiego, który radzi sobie w zdradliwym terenie. Niestety niewielka liczba czystorasowych koni wynika z zapotrzebowania na większe zwierzęta i z braku formalnych programów hodowlanych przy krzyżowaniu.

Rasa jest wyjątkowa także dlatego, że – jak wykazały badania – sześcioletni koń kirgiski, który zacznie dostawać lepszą paszę, przez krótki czas znów rośnie. To cecha przystosowawcza właściwa wyłącznie tej rasie.

Cechy

Średnia wysokość w kłębie 13.2 – 14.2 hands

Budowa

Głowa krótka o lekko wypukłym profilu
Uszy małe i ruchliwe
Szyja szeroka i umięśniona
Grzbiet szeroki, krótki i płaski
Nogi mocne o suchych ścięgnach
Kopyta suche i mocne

Tradycyjne maści

kasztanowata | siwa | gniada | dereszowata | jelenia

Użytkowanie

Wyścigi
Produkcja mięsa
Produkcja mleka

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał