
Koń nowokirgiski, zwany też Novokirgizskaya i Novokirghiz, powstał na bazie dawnej rasy kirgiskiej; wyhodowano go około 1930 roku w Kirgistanie.
Pochodzenie
Pierwotna rasa wywodziła się z górskich rejonów Kirgizji i Kazachstanu, pochodziła od koni mongolskich i przez stulecia służyła miejscowym plemionom. Na początku XX wieku rozwój rolnictwa na większą skalę wymagał większych koni, więc konie kirgiskie krzyżowano z końmi pełnej krwi angielskiej i dońskimi. Uzyskane zwierzęta stały się podstawą rasy nowokirgiskiej.
Hodowlę kontrolowało państwo i w połowie XX wieku pogłowie rasy kwitło. Wyróżniono trzy typy: podstawowy, masywny i wierzchowy.
Masywny – Największy i najlepszy z typów, dobrze przystosowany do warunków wysokogórskich, wykorzystywany głównie do produkcji mięsa i mleka
Wierzchowy – Gorzej przystosowany do miejscowych warunków i mniej popularny, wykorzystywany głównie do produkcji mleka
Podstawowy – Połączenie dwóch powyższych typów, często z wadami budowy wynikającymi ze złej hodowli
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.2 – 15.2 hands
Budowa
Głowa średniej wielkości, sucha
Szyja nisko osadzona
Grzbiet prosty
Nogi suche
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Żywy i inteligentny
Użytkowanie
Produkcja mleka
Produkcja mięsa
Koń wierzchowy
Koń zaprzęgowy
Zwierzę juczne
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał