
Samolaco, czyli koń Samolaco, to rzadka rasa z Lombardii w północnych Włoszech, nazwana od miejscowości Samolaco.
Pochodzenie
Uważa się, że rasa powstała z krzyżowania miejscowych koni z porzuconymi w XVII wieku końmi hiszpańskimi (prawdopodobnie andaluzyjskimi). Był to region rolniczy, ale też dobry dla bydła, a do ciężkiej pracy wolano woły. Dlatego koni nie hodowano z konieczności i ich liczba pozostawała stosunkowo niewielka. Do tego hodowla na mięso nie była tu opłacalna, więc rasę w dużej mierze zarzucono.
Pod koniec XX wieku pozostałe konie miały słabą budowę i dość jednolitą, jasnokasztanowatą maść – prawdopodobnie efekt wieloletnich dolewów krwi haflingerów (Avelignese). Początkowo dodawano ją dla poprawy rasy, a później po prostu dlatego, że koni Samolaco było za mało, by prowadzić właściwą hodowlę. Dzięki warunkom, w jakich żyły, były jednak niezwykle odporne na zmęczenie, surowy klimat i ubogą paszę. W połączeniu z łatwością przystosowania sprawiało to, że dobrze sprawdzały się jako kłusaki lub w lekkiej pracy pociągowej.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.1-15.2 hands
Budowa
Lekka głowa
Szyja mocna
Pierś szeroka
Zad zaokrąglony
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada
Temperament
Stateczny i spokojny
Użytkowanie
Rolnictwo
Jazda wierzchem
Transport
Wyścigi
Zwierzę juczne
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał