Paardenpret

Het paard van de lijkbezorger

· The Equinest

Een begrafenisondernemer die naast een paard met koets staat
Het paardengedicht van vandaag heet The Undertaker’s Horse en is van Rudyard Kipling. Ik weet niet precies in welk jaar hij het schreef, maar hij leefde van 1865 tot 1936.

Het paard van de lijkbezorger

De oudste zoon bestijgt hem,
en de knappe dochter rijdt hem,
en ’s ochtends zie ik hem vaak op de renbaan gaan;
en er ontvlamt in mijn boezem
een gevoel, kil en griezelig,
als ik in galop het Paard van de Lijkbezorger passeer.

Hij schrikt niet en is niet onrustig,
maar hij zet een afschuwelijk veelzeggende
draf op, zakelijk en kalm;
en het ritme van zijn hoefslagen
hamert dit grimmige verwijt in mijn hoofd: —
“Zet er de pas in, mijn vriend, ik kom eraan. Wie is de volgende?”

Ah! fokdier van onheil,
ik zag de sterksten gaan — mannen
van merg en macht en spieren — op jouw hielen,
langs de met bananenbomen omzoomde heerbaan,
(de hemel geve dat het nooit mijn weg zal zijn!)
in een gelakte kist, gitzwart, op wielen.

Antwoord, somber en treurig beest,
waar is Brown, de jonge, de vrolijke,
Smith, de trots van al zijn vrienden en van half het Korps?
Jij was erbij op die laatste, gevreesde etappe
die wij stapvoets moeten afleggen,
breng ze bij me terug, o Paard van de Lijkbezorger!

Met je manen ongeschoren en golvend,
en je eigenaardige manier van gaan,
en die zakelijke zwarte krul in je staart,
zelfs met de Schoonheid op je rug, meneer,
stappend als damespaard, meneer,
is het een wonder dat ik verbleek als ik je zie?

Misschien wacht je je tijd af, Beest,
tot ik mijn laatste slechte rijm schrijf, Beest —
het zonlicht verlaat, het rijmen staak, het glas laat staan —
en met de anderen achter je aan ga,
waar een of andere donkere heiden
ons bedolft onder goudsbloemen in plaats van Engels gras.

Of, wie weet, in de jaren die komen,
zie ik je mollige flanken invallen,
zie ik Carnifex (kreupel geworden) een lijk worden —
zie ik de ouderdom je eindelijk overmannen,
en de meute van de post je verslinden,
dan zal ik grinniken, o Paard van de Lijkbezorger!

Maar op hoon, spot en vragen heb ik
nog steeds die afschuwelijk veelzeggende
draf die de meedogenloze tekst uithamert,
en ik hoor hem vlak achter me
waar ik me ook bevind: —
“Vroeg of laat krijg ik je toch. Wie is de volgende?”

Liever Shakespeare?

Ook hij had iets met paarden: lees zeker het paardenfragment uit zijn beroemde gedicht Venus en Adonis, en blijf ons volgen voor de verzen van volgende week.

Paarden in de poëzie

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel