Wywiady
Wywiad z artystką i fotografką – Cathy Sheeter
Imię i nazwisko:
Cathy Sheeter
Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
Strona: www.aphelionart.com
Blog: aphelionart.blogspot.com
Gdzie jestem
Aurora w Kolorado
Opowiedz nam trochę o sobie: czym się zajmowałaś i skąd pochodzisz?
Dorastałam na wsi we wschodnim Oregonie, w społeczności, która utrzymuje się głównie z hodowli bydła i rolnictwa. Miałam szczęście, bo moja rodzina jest artystycznie uzdolniona i wspierała wszystkie moje artystyczne przedsięwzięcia.
Wystawiałam też najróżniejsze zwierzęta w klubie 4-H. W liceum chodziłam na zajęcia plastyczne (tam poznałam wydrapywankę), ale kiedy poszłam na studia (Oregon State University), wybrałam zootechnikę i nie mogłam chodzić na zajęcia plastyczne, bo nie były moim kierunkiem. Przez całe studia dorabiałam, rysując ołówkiem portrety zwierząt domowych. W 2004 roku wróciłam do wydrapywanki i od tamtej pory nie oglądam się za siebie! W zasadzie jestem samoukiem.

Jesteś i fotografką, i artystką… gdybyś musiała wybrać tylko jedno, dałabyś radę?
Dla mnie te dwie rzeczy są ze sobą nierozerwalnie związane – zaczęłam fotografować po to, żeby zbierać materiały referencyjne do swoich prac. Wyczucie kompozycji, światła i obrazu, które wypracowałam w sztuce, przenosi się na moją fotografię.
Zdobywałam ogólnokrajowe nagrody w obu dziedzinach. Mogłabym być fotografką, nie będąc artystką (choć nie byłabym zbyt szczęśliwa), ale ponieważ moje prace powstają na podstawie zdjęć, chyba trudno byłoby mi być artystką bez fotografii!

Kto najbardziej wpłynął na twoją twórczość?
Moje zwierzęta… LOL! Jeśli chodzi o wpływy artystyczne, dużo motywacji czerpię z przeglądania sieci (zarówno prac innych artystów, jak i fotografów) i nie potrafię wskazać jednej czy kilku osób, które miały na mnie największy wpływ. Pamiętam za to, jak w dzieciństwie ślęczałam w naszej bibliotece nad ilustracjami w serii książek „Billy and Blaze” (autor: C. W. Anderson) i jak bardzo chciało mi się po nich rysować!
Czy masz (lub miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Nie jedno konkretne, bo dorastałam wśród mnóstwa zwierząt (koni, psów, lam, królików, gołębi, świń, owiec, bydła). Teraz mam tylko dwa psy, ale nadal jestem dziewczyną zakręconą na punkcie koni i kocham wszystkie stworzenia, wielkie i małe.

Pracujesz w nietypowej technice – na wydrapywance – i to prawie tak, jakbyś tworzyła negatyw. Efekt jest naprawdę uderzający i ma piękną fakturę. Możesz opowiedzieć nam trochę o swojej technice?
Wydrapywanka to technika trójwarstwowa. Płyty, na których pracuję, produkowane przez firmę Ampersand, mają jako podłoże panel z płyty pilśniowej (masonitu) o grubości 1/8 cala.
Panel pokryty jest warstwą białej glinki, którą szlifuje się na gładko. Potem na glinkę nakłada się czarny tusz chiński. Na początku panel jest więc całkowicie czarny. Artysta bierze ostro zakończone narzędzie (najczęściej nożyk modelarski) i wydrapuje czarny tusz, odsłaniając białą glinkę pod spodem.

Rysa po rysie, linia po linii obraz ożywa. Kiedy praca w czerni i bieli jest gotowa, można ją pokolorować tuszami lub akwarelami. Kolor przyjmą tylko białe miejsca. Ponieważ poważne błędy trudno poprawić, kiedy już zacznie się pracę na płycie, wstępny rysunek liniowy robię na zwykłym papierze (żeby móc gumować), a potem przenoszę go na płytę za pomocą kalki bez wosku.
Jednym z największych wyzwań w wydrapywance jest uzyskanie różnych faktur, bo prawie wszystko
to linie albo kropki. Jakość linii (ich subtelność) w wydrapywance jest niezrównana, dzięki czemu ta technika idealnie nadaje się do oddawania sierści!

Czy masz jakieś sekretne rytuały, które pomagają ci złapać twórczy nastrój?
Często pracuję przed telewizorem, słuchając filmów albo ulubionych programów. Z natury jestem dość skupioną osobą, więc niewiele trzeba, żebym weszła w rytm pracy, i potrafię pracować w najróżniejszych warunkach.
Kiedy zrobiłaś swoje pierwsze zdjęcie?
Na pewno wcześniej, niż sięga moja pamięć!
Gdzie czułaś największą inspirację, ale nie miałaś aparatu, żeby uchwycić tę chwilę?
Och, wiele razy żałowałam, że nie mam przy sobie aparatu. Jedna z takich pamiętnych chwil: kilka lat temu jechałam drogą, którą dojeżdżałam do swojej codziennej pracy (byłam groomerką psów), a niecałe 15 stóp od pobocza siedział orzeł przedni. Właśnie upolował pieska preriowego i go zjadał. Zjechałam nawet na pobocze, a on nie odleciał.

Może to nie jest piękno w tradycyjnym sensie (cykl życia), ale kocham ptaki drapieżne i uwielbiam uchwycić w przyrodzie to, co dobre, złe i brzydkie.
Jak twoim zdaniem internet wpływa na sztukę i fotografię?
Ogromnie! Niemal każdy aspekt podlega wpływowi nowoczesnej technologii, w tym internetu. Sprzedaż prac, zgłaszanie się na wystawy sztuki i fotografii (a potem oglądanie wszystkich prac z wystawy bez ruszania się z domu), edukowanie publiczności, uczenie innych swojej techniki, pokazywanie właścicielom galerii próbek swoich prac… można by tak wymieniać bez końca.
Czy wpłynął na twoją twórczość?
Oczywiście! Teraz mogę dać komuś wizytówkę z adresem mojej strony i ta osoba zobaczy moje prace, nie chodząc na wystawę ani do galerii. Po imprezach ludzie mogą zamawiać zdjęcia prosto przez internet, a ja mogę docierać do tysięcy osób, publikując wpisy na blogu albo na stronie! Przez swoją stronę sprzedałam też oryginalne prace.
Jestem moderatorką forum o wydrapywance w dużej społeczności artystycznej wetcanvas.

Wydrapywanka nie jest szczególnie popularną techniką, więc wspaniale jest móc dzielić się doświadczeniami, nawiązywać kontakty i uczyć się od artystów pracujących w niej na całym świecie; dzięki temu forum zorganizowaliśmy dwie pierwsze w historii wystawy galeryjne poświęcone wyłącznie wydrapywance.
Dzięki WetCanvas inni członkowie forum widzą też moje prace (i prace innych artystów pracujących w tej technice) i chcą jej spróbować – to przyciąga nowych artystów i pozwala ludziom lepiej poznać tę technikę.
Która praca jest twoją ulubioną?
Następna… LOL! Trudno mi wybrać, bo lubię wiele różnych prac z różnych powodów. Prace, które zdobyły ważne nagrody na wystawach, prace, przy których wiele się nauczyłam, prace, z których efektu byłam naprawdę zadowolona. Gdybym musiała wybrać jedną, byłby to chyba „Roping Horse”.

Czy kiedykolwiek byś ją sprzedała?
Tak – w 2009 roku zdobyła nagrodę zakupową na wystawie Greeley Stampede Invitational Western Art Show i w 2010 roku posłuży do ich materiałów promocyjnych.
Co poza zwierzętami, sztuką i fotografią sprawia ci największą frajdę?
Szkolenie zwierząt i uczenie innych. Kocham też konie i mam nadzieję znów jakieś mieć, kiedy będę miała więcej czasu na pracę z koniem. Ogólnie jestem dość wyluzowaną osobą, ale chyba rywalizacja też mnie nakręca – kiedy coś sobie postanowię, ciężko pracuję, żeby być w tym naprawdę dobra.
Pracujesz nad czymś nowym?
Zawsze! Mam teraz na stole dużą wydrapywankę (24”x36”) z pumą i rysunek ołówkiem (20”x24”) przedstawiający konia do ropingu, a do tego wtrącam różne małe prace.

W 2010 roku czeka mnie mnóstwo konkursów i wystaw, więc nie mogę zwalniać tempa – ale to nie jest praca, ja to kocham!
Ciąg dalszy nastąpi
Dziękujemy Cathy za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją pracą. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę ze sztuką i fotografią, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi pracami.
Czekaj też na kolejne wywiady z artystami malującymi konie i fotografami.
Malujesz konie albo znasz artystę, którego prace z końmi chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał