
Koń mezeński (Mezenskaya) to rasa pociągowa północnego typu leśnego, hodowana w dolinach rzek Mezeń i Pinega w obwodzie archangielskim.
Pochodzenie
Klimat na tym obszarze jest niezwykle nieprzyjazny, jednak rasa wykształciła zdumiewające sposoby radzenia sobie z surowymi warunkami i nadal świetnie się ma. Jej linie krwi pochodzą od różnych ras sprowadzanych na ten teren przez lata, w tym koni estońskich, duńskich, holsztyńskich, meklemburskich i fińskich, a także ras kłusaczych. Z krzyżówek prowadzonych z myślą o uzyskaniu odpowiedniego konia roboczego wyłoniła się rasa mezeńska.
Przez wiele lat hodowano ją w czystości, w stosunkowej izolacji od innych ras, jednak pod koniec XX wieku dolano jej krwi koni ardeńskich.
W obrębie rasy występują dwa typy: lżejszy, o krótszym tułowiu i często szczupaczym profilu głowy, oraz cięższy, o znacznie mniej szlachetnym wyglądzie. Oba typy są bliskie wyginięcia.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 hands
Budowa
Tułów długi
Pierś szeroka
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | kara
Użytkowanie
Rolnictwo
Prace leśne
Transport
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał