
Koń estoński, zwany też klepper, to jedna z nielicznych zachowanych ras tego regionu, która skutecznie oparła się wpływom krzyżowania i zachowała cechy konia północnego.
Pochodzenie
Ta stara rasa, rodzima dla Estonii, rozpowszechniła się w całym kraju dzięki niezwykłej wszechstronności i pracowitości. Już w XIV i XV wieku wysyłano te konie także do Rosji.
Wraz z nadejściem mechanizacji zapotrzebowanie na krzepkie kuce zmalało, a wzrosło na duże konie pociągowe. Do linii wprowadzono większe rasy, a wielu hodowców koni czystej krwi zostało wypartych na wybrzeże Bałtyku i sąsiednie wyspy. W efekcie konie z lądu stałego są zwykle większe (i prawdopodobnie mniej czyste) niż ich odpowiedniki z wysp.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.1 – 14.3 hands
Budowa
Głowa ładnie ukształtowana, choć bywa toporna
Szyja krótka do średniej, mięsista
Klatka piersiowa bardzo szeroka i głęboka
Nogi krótkie, prawidłowo postawione i suche
Kopyta bardzo twarde i zdrowe
Tradycyjne maści
kasztanowata | siwa | gniada | bułana | dereszowata
Temperament
Mało wymagający i łatwy w obsłudze
Chętny do pracy i czuły
Użytkowanie
Lekkie prace rolne
Koń wierzchowy
Turystyka
Uszlachetnianie innych ras
Przydatne linki
Estoński Związek Hodowców Zwierząt
Więcej zdjęć

Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał