
Koń fiński, zwany też Suomenhevonen i Finnish Universal, to jedna z nielicznych ras koni rodzimych dla Finlandii. Konie te są znane i cenione za ogromną wszechstronność, którą zawdzięczają niepowtarzalnemu połączeniu genów koni gorącokrwistych i zimnokrwistych.
Pochodzenie
Rasa wywodzi się od północnoeuropejskiego konia domowego, będącego połączeniem konia gorącokrwistego z cięższym koniem pociągowym. Dawniej hodowano te konie tak, by zaspokajały wszystkie potrzeby miejscowej ludności – równie dobrze radziły sobie w wyścigach kłusaków, jak i w gospodarstwie. Choć pierwotnie były to niewielkie konie pociągowe, z biegiem lat się zmieniły i dziś są najszybszymi zimnokrwistymi kłusakami na świecie.
W 1924 roku hodowlę podzielono na dwa kierunki. Chodziło o zachowanie linii cięższych koni, a zarazem o umożliwienie hodowcom skupienia się na lżejszym typie, lepiej nadającym się do jazdy wierzchem i wyścigów kłusaków.
Wiele lat później, w 1950 roku, liczebność koni fińskich znacznie spadła – nie były już potrzebne do pracy na roli, a wyścigi kłusaków traciły popularność, więc popyt na nie zmalał. W 1971 roku typ wierzchowy otrzymał własną sekcję księgi stadnej, a obecnie uznaje się cztery typy.
Cztery typy konia fińskiego
- Kłusak
- Koń pociągowy
- Koń wierzchowy
- Typ kucowy
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 17 hands
Budowa
Ponieważ typów jest tak wiele, cechy fizyczne znacznie się różnią.
Na ogół mocnej budowy
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata, ale spotyka się większość jednolitych maści
Temperament
Chętny do współpracy i łagodny
Dobrze ułożony i życzliwy
Użytkowanie
Kłusak
Koń pokazowy
Lekkie prace polowe
Powożenie
Koń wierzchowy
Transport
Rolnictwo
Przydatne linki
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał