
Koń angloarabski to starannie kontrolowana krzyżówka linii koni arabskich i koni pełnej krwi angielskiej, hodowana w wielu krajach na całym świecie. Francuzi opanowali jednak krzyżowanie tych dwóch ras do tego stopnia, że francuskie konie uważa się niemal za odrębną rasę.
Pochodzenie
Francuska linia wywodzi się od dwóch ogierów: araba Massouda i konia tureckiego Aslama. Oba sprowadzono z Syrii i kryto nimi importowane klacze pełnej krwi angielskiej. Z tych połączeń urodziły się trzy klaczki, które stały się podstawą francuskiego programu hodowlanego. Nawiasem mówiąc, wszystkimi francuskimi programami hodowli zwierząt zarządza krajowa organizacja, która dba o etyczne i rozsądne praktyki.
Konie angloarabskie są ważnym elementem francuskiej hodowli koni od XVII wieku, kiedy trzymano je w królewskich stajniach. Napoleon wybrał je na wierzchowce kawalerii w swoich kampaniach, a później stały się popularnymi końmi wierzchowymi.
Dziś pierwotne francuskie konie angloarabskie zostały w dużej mierze wchłonięte przez popularną rasę sportową Selle Français, ale nieliczni hodowcy wciąż kontynuują tradycję hodowli czystej krwi francuskiego konia angloarabskiego. Być może sukces Francuzów w tej krzyżówce bierze się stąd, że zwykle łączą konia angloarabskiego z koniem angloarabskim, a nie araba z koniem pełnej krwi angielskiej.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Głowa o inteligentnym wyrazie i prostym profilu
Oczy duże i wyraziste
Szyja długa
Tułów mocny, z głęboką klatką piersiową jak u konia pełnej krwi
Nogi mocne i zdrowe
Kopyta dobrze ukształtowane
Tradycyjne maści
Wszystkie maści
Temperament
Odważny i niezawodny
Chętny do pracy i inteligentny
Użytkowanie
Koń pokazowy
Koń do WKKW
Wyścigi
Koń wierzchowy
Uszlachetnianie innych ras
Przydatne linki
Anglo-Arabe, Association Nationale de l’Anglo-Arabes (ANAA)
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał