
Sardyński koń angloarabski
- Wysokość w kłębie
- 15 – 16.1 hands
- Maść
- Maści jednolite
- Status ochrony
- Zagrożona
Jak wskazuje nazwa, sardyński koń angloarabski (Anglo-Arabo-Sardo, Sardinian Anglo-Arab lub Giarab) pochodzi z włoskiej wyspy Sardynii.
Pochodzenie
Nie wiadomo, jak pierwsze konie trafiły na Sardynię, ale istnieje kilka teorii dotyczących przodków rasy. Według najpowszechniej przyjmowanej pierwotne linie krwi pochodziły z Azji i dotarły na wyspę wraz z Grekami w IV i V wieku p.n.e. Kolejne najazdy przynosiły na wyspę nową krew, ale hodowla była dość kontrolowana, choć dopuszczano pewne dolewy krwi arabskiej i andaluzyjskiej.
Współczesny sardyński koń angloarabski
Współczesna hodowla koni angloarabskich zaczęła się, gdy sprowadzono na wyspę ogiery pełnej krwi angielskiej oraz ogiery będące krzyżówkami koni arabskich z pełnej krwi angielskiej. Krzyżowano je z miejscowymi klaczami, utrzymując udział krwi arabskiej powyżej 25%.
Uzyskany koń ma szybkość i sprawność konia pełnej krwi angielskiej oraz wytrzymałość i niezwykłą inteligencję konia arabskiego. Wyróżnia się trzy typy, rejestrowane według wzrostu.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16.1 hands
Szybki i wytrzymały
Budowa
Głowa lekka i krótka, o prostym profilu
Szeroko rozstawione oczy i duże chrapy
Uszy małe i ruchliwe
Szyja lekka i dobrze osadzona
Pierś obszerna i umięśniona
Skośna łopatka
Nogi mocne, ale nie ciężkie
Kopyta proporcjonalne
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Temperament
Często ognisty temperament
Inteligentny, ale bywa uparty
Użytkowanie
Koń pokazowy
Koń wierzchowy
Turystyka jeździecka
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał