
Koń burgundzki (Bourguignon) był typem konia używanym w średniowieczu w Księstwie Burgundii. Rycerze cenili go za odwagę, wytrzymałość i siłę. Uważa się, że od tego typu wywodzą się współczesne konie auxois i ardeńskie.
Pochodzenie
Nazwa pochodzi od historycznej krainy Burgundii, w której hodowano te konie. Nie były szczególnie duże, ale jak na swój wzrost bardzo silne. Choć okazały się świetnymi końmi kawaleryjskimi, były nieco niezgrabne i krótkonogie. Na wojnie wygląd nie miał jednak większego znaczenia. Sprawdzały się jako odważne wierzchowce, dość silne, by unieść rycerza w pełnej zbroi, a zarazem dość małe, by zachować zwinność na polu bitwy.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3 hands
Budowa
Głowa krótka, z szerokim czołem
Uszy małe
Szyja umięśniona i dobrze osadzona
Klatka piersiowa szeroka
Grzbiet krótki
Nogi krótkie
Tradycyjne maści
Zwykle gniada w jasnym odcieniu
Temperament
Odważny i wierny
Inteligentny i żywiołowy
Użytkowanie
Kawaleria
Rolnictwo
Transport
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał