
Koń międzymurski
- Wysokość w kłębie
- 14.3-16.2 hands
- Maści
- Gniada, Kara, Skarogniada
- Status ochrony
- Krytycznie zagrożona
Koń międzymurski (Međimurski, Međimurje Horse), jedna z najstarszych rodzimych ras Chorwacji, powstał z krzyżowania zimnokrwistych ogierów z Europy Zachodniej z miejscowymi klaczami o cechach konia angloarabskiego.
Pochodzenie
Choć jego korzenie są stare, oficjalnie uznano go stosunkowo niedawno. Wśród ogierów założycielskich były perszerony, konie ardeńskie, belgijskie i burgundzkie. Wszystkie systematycznie krzyżowano, aby uzyskać niezwykle silny i piękny typ pociągowy.
Rasa przeżywała rozkwit na początku XX wieku i, jak wiele europejskich ras pociągowych, bardzo ucierpiała w obu wojnach. Po II wojnie światowej jej liczebność dalej spadała z powodu mechanizacji. Na szczęście w 1991 roku powstało Stowarzyszenie Hodowców Konia Międzymurskiego, które miało zachować jej linie krwi. Początkowo otrzymywało ono bardzo niewielkie wsparcie – aż do 2018 roku, kiedy żupania międzymurska objęła rasę ochroną. Niestety jej liczebność jest bardzo niska.
Z czasem wykształciły się dwa typy – w zasadzie cięższy i lżejszy. Oba są wytrzymałe, odporne i potrafią przeżyć na ubogiej paszy.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.3-16.2 hands
Budowa
Głowa duża, o wypukłym profilu
Uszy spiczaste
Szyja umięśniona
Pierś szeroka
Grzbiet krótki i mocny
Klatka piersiowa zaokrąglona
Nogi krótkie i mocne
Kopyta duże
Tradycyjne maści
Zwykle gniada, skarogniada, kara lub kasztanowata
Temperament
Zrównoważony
Pracowity
Spokojny i czuły
Użytkowanie
Praca pociągowa
Rolnictwo
Produkcja mięsa
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał