
Koń transylwański, powstały z krzyżowania koni besarabskich z końmi węgierskimi, nie jest oficjalną rasą, lecz raczej miejscowym typem hodowlanym.
Pochodzenie
Ten typ powstał na początku XIX wieku i hodowano go jako wszechstronnego konia wierzchowego; dziś uważa się go za wymarły. Ponieważ nie istniał żaden scentralizowany program hodowlany, konie te bywały dość zróżnicowane, ale zwykle przypominały lipicany, choć ich maść nie była aż tak jednolita.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16.1 hands
Budowa
Głowa długa, o prostym lub lekko wypukłym profilu
Oczy duże
Szyja umięśniona
Grzbiet długi
Klatka piersiowa głęboka i szeroka
Łopatka skośna i mocna
Nogi mocne i umięśnione, z szerokimi, suchymi stawami
Tradycyjne maści
Zwykle kara, gniada, skarogniada lub siwa.
Temperament
Posłuszny i łagodny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Sport
Transport
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał