
Koń węgierski wywodzi się od Madziarów, ludu, który 1000 lat temu zasiedlił Kotlinę Karpacką. Byli to koczownicy ze stepów i potomkowie Hunów, więc przynieśli ze sobą silną kulturę jeździecką.
Pochodzenie
Te pierwotne madziarskie konie krzyżowano z cięższymi końmi pociągowymi, by zwiększyć ich przydatność w rolnictwie, a następnie z końmi czystej krwi arabskiej, andaluzyjskimi i lipicanami, by zachować ich szlachetny charakter.
Później, w XVII, XVIII i XIX wieku, konie węgierskie otrzymały sporą domieszkę krwi angielskich i francuskich koni pełnej krwi, a także koni półkrwi i koni azjatyckich. W efekcie powstał koń o niezwykłej wytrzymałości, z którym łatwo się pracuje i na którym dobrze się jeździ.
W 1780 roku Cesarstwo Austro-Węgierskie wprowadziło państwowy plan hodowlany oparty na trzech stadninach, które stosowały bardzo wysokie standardy hodowli, i rasa rozkwitła. Trwało to aż do drugiej wojny światowej, gdy armia niemiecka w pośpiechu ewakuowała stadniny do Bawarii, zanim Rosjanie wkroczyli na Węgry. W tym czasie pewien pułkownik armii upodobał sobie węgierskie konie i zabrał około 150 z nich do Stanów Zjednoczonych.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.2-16.2 hands
Budowa
Głowa wyraźnie zarysowana
Żebra dobrze wysklepione
Umięśniony zad
Nogi mocne, z dużymi stawami
Tradycyjne maści
gniada | kara | skarogniada
Temperament
Inteligentny i łagodny
Użytkowanie
Sporty tradycyjne
Jazda wierzchem
Przydatne linki
Hungarian Horse Association of America
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał