
Koń bitiugski (Bityugskaya, Biçuk lub Bityug) był piękną rasą kłusaków, która powstała w Rosji z rozkazu cara Piotra Wielkiego.
Pochodzenie
Rasę, nazwaną od rzeki Bitiug, wyhodowano z miejscowych koni stepowych z okolic Woroneża, krzyżowanych z rasami duńskimi i holenderskimi oraz z kłusakami orłowskimi. Uzyskane osobniki krzyżowano następnie z ciężkimi kłusakami z tego samego regionu, dzięki czemu powstał sprawny, piękny koń, łączący siłę z szybkością w kłusie. Przypominał inne kłusaki z tej okolicy, ale miał bardziej klasyczną głowę.
Koń bitiugski dzisiaj
Na początku XX wieku liczebność rasy gwałtownie spadała. Pod koniec stulecia wzrosło zapotrzebowanie rolnictwa na większe, masywniejsze zwierzęta, więc konie bitiugskie krzyżowano z rasami zimnokrwistymi i kłusakami. Powstałe w ten sposób konie zacierały granice typu i szkodziły pierwotnym liniom krwi.
Miejscowi rolnicy cenili te konie i nadal hodowali je lokalnie. Co więcej, konie tej rasy wykorzystywano do poprawiania wielu różnych linii krwi. Współczesny woroneski koń zaprzęgowy zachował wiele cech kojarzonych z rasą bitiugską.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15 – 16 hands
Budowa
Średnia wielkość i mocna konstytucja
Tradycyjne maści
Siwa | dereszowata | srokata
Temperament
Spokojny i inteligentny
Użytkowanie
Rolnictwo
Koń zaprzęgowy
Transport
Poprawianie innych linii krwi
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał