Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Aislinn Brander

· The Equinest

Imię i nazwisko
Aislinn Brander

Strony internetowe i miejsca, gdzie można znaleźć moje prace
Strona: crookedchickenstudios.yolasite.com
Etsy: Brander Art – są tam też moje oryginalne prace i ręcznie rzeźbiona biżuteria.
Cafepress: The Exotic Arab – tu znajdziesz moją sztukę i projekty graficzne na ubraniach i dodatkach do domu.
Imagekind: Equine Art Treasures
Saatchi Gallery: Aislinn Brander
Fine Art America: Aislinn Brander
Facebook: Aislinn Brander

Gdzie mieszkam
Mieszkam w Reno w stanie Nevada

Opowiedz nam trochę o sobie – jaka jest twoja historia i skąd pochodzisz?
Urodziłam się w Reno w Nevadzie i wychowałam w Modesto w Kalifornii, a jako nastolatka wróciłam do Reno. Moi rodzice byli rozwiedzeni, więc spędziłam też wiele wakacji w Redding w Kalifornii, a przez jakiś czas nawet tam mieszkałam.

Leopard

Kiedy zaczęłaś rysować i malować konie?
Rany, pamiętam, że rysowałam konie, odkąd mama pokazała mi, jak rysować patyczaki – niemal od razu zaczęłam je „wypełniać”. Z czasem głównie rysowałam, a mając jakieś 10 lat, oglądałam, jak maluje Bob Ross, i uznałam, że muszę spróbować malarstwa. Kupiłam sporo farb akrylowych, kilka pędzli i parę płócien. Płótna były drogie, więc często malowałam w kółko na tym samym.

Kiedy byłam młodsza, moją główną techniką było jednak pióro i tusz – nie trzeba dodawać, że było to o wiele tańsze niż farby i płótno. Nauczyło mnie to też, ile jest warta praca bez luksusu popełniania błędów, które można „wymazać” albo zamalować. Bardzo mi się to przydało w innych technikach, trudnych do opanowania i kontrolowania, takich jak akwarela.

Dzięki temu, że tak długo pracowałam piórem i tuszem, nauczyłam się planować rysunek w głowie, a potem przenosić go na papier, więc bardzo rzadko robię szkic przed malowaniem – zwykle od razu biorę się do pracy pędzlem. Nakładanie tuszu na grafit bywa trudne, bo tusz lubi zbierać się na graficie w kropelki, co daje smugi i niechlujne wykończenie. Rysowanie od razu tuszem dawało więc czystszy szkic.

Abeyyan Mare

Jestem w pełni samoukiem – przez całe życie miałam może 3 lekcje plastyki. Chciałabym móc pozwolić sobie na więcej, ale w sumie lubię ten proces samodzielnego odkrywania. Mam też teorię, że czasem edukacja potrafi wyplenić z człowieka kreatywność!

Ludzie, którzy mówią ci, co jest właściwe i jak coś zrobić, i że to jedyny słuszny sposób, mogą zahamować rozwój artysty. Nie potrzebuję dyplomu z plastyki, żeby wiedzieć, że umiem malować. Dla mnie sztuka to podróż przez całe życie, a nauczycielem jest cały świat.

Jaka jest twoja ulubiona rasa i dlaczego?
Araby to bez wątpienia moja ulubiona rasa. Jako dziecko nie miałam ulubionej rasy, a wszystkie moje siostry miały konie rasy Quarter Horse i inne rasy westernowe, więc łatwo mogłam pójść w tę stronę. Jednak moja najstarsza siostra, która zajmowała się końmi, kiedy byłam bardzo mała, miała araby, a kiedy zaczęłam poważniej rysować, dała mi całe stosy magazynu Arabian Horse World. Nie tylko rysowałam z tych czasopism, ale też przeczytałam je wszystkie, i zanim skończyłam 13 lat, całkiem dobrze znałam rodowody koni, które rysowałam.

Arabian Night

Kiedy jako nastolatka wróciłam z mamą do Reno, w końcu spełniła swoją odwieczną obietnicę i kupiła mi konia. Moim pierwszym koniem była klacz arabska, wnuczka *Baska i najwspanialsza klacz, o jakiej dziewczyna mogłaby marzyć. To było to – przepadłam na zawsze.

Mam jednak jeszcze jedną ulubioną rasę – niemal tak samo pasjonuję się końmi rasy American Saddlebred. Z całego mojego doświadczenia z końmi wszelkich ras wynika, że American Saddlebred ma bardzo wiele cech charakteru i zalet podobnych do araba.

Wspaniale się poruszają, mają długie szyje, gładkie tułowia, suche nogi i wysoko noszony ogon, są wrażliwe i łagodne… równie dobrze mogłabym opisywać araba.

Kto ma na ciebie największy wpływ?
Kiedy byłam młodsza, największy wpływ wywarły na mnie i naprawdę pomogły mi rozwinąć się jako artystce bardzo stare, klasyczne obrazy koni z dawnych czasów: portrety Eclipse’a, Godolphin Arabiana, obrazy koni arabskich itd. Myślę, że właśnie wtedy po raz pierwszy zachwyciłam się artystyczną przesadą: małą głową, dużymi oczami, masywnym tułowiem i smukłymi nogami.

Jedną z moich ulubionych artystek jest Marcia Baldwin, czyli M Baldwin. Jej prace łatwo znaleźć na Ebayu, a jej obrazy są tak jasne i żywe. Naprawdę mnie zainspirowała. Inne artystki, które uwielbiam, to: Mary Haggard, Judy Nordquist, Judith i chyba jedna z moich ulubionych wszech czasów: Sharlene Lindskog-Osorio.

Tender Whisper

Czy masz (lub miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Cóż, nie powiedziałabym, że mam muzę.

Domową pracownię dzielę wprawdzie z moim kakadu moluckim, który chętnie pogryzłby płótna albo papiery, gdyby tylko miał okazję. Fajnie mieć go obok – dotrzymuje mi towarzystwa, kiedy maluję.

Muzy są wszędzie, jeśli się na nie otworzysz. Moją muzą jest każdy koń, przy którym serce bije mi odrobinę wolniej, a czas staje w miejscu.

Czy masz sekretne rytuały, które pomagają ci wejść w twórczy nastrój?
*śmiech* Wyjmuję papier i płótno, napełniam miseczkę wodą albo słoik benzyną lakową i po prostu zaczynam. Czasem przeglądam w internecie zdjęcia koni, żeby zobaczyć, które mnie zainspiruje.

High Rooster

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Nie bardzo. Inspiracja przychodziła do mnie w pracy, podczas jazdy samochodem, a nawet w sklepie spożywczym.

Jak według ciebie internet wpłynie na sztukę w ogóle?
Myślę, że internet sprawia, że sztuka i artyści są bardziej dostępni. Daje też kupującym nieograniczone możliwości kupowania oryginalnych dzieł sztuki w bardzo przystępnych cenach, bo w sieci jest duża konkurencja. Uważam też, że burzy dawne przekonanie, iż na oryginalne dzieła sztuki stać tylko bardzo bogatych i sławnych – dziś, dzięki internetowi, przeciętny człowiek może zgromadzić bardzo wyrafinowaną i, miejmy nadzieję, bardzo cenną kolekcję sztuki.

Internet oddaje też artyście kontrolę nad marketingiem i sprzedażą. Artyści nie muszą już polegać na agentach i galeriach i czekać na sprzedaż – kilka kliknięć myszką i ich obraz może trafić na Ebay i zostać sprzedany w ciągu kilku dni.

Hadbanenzahi

Czy wpłynął na twoją?
Cóż, ja osobiście jestem bardzo wdzięczna, że mamy internet. Myślę, że otwiera przed artystami drzwi i daje im platformę, której inaczej by nie mieli. Wysyłanie prac do galerii może zniechęcać i podcinać skrzydła, jeśli twoja twórczość nie jest akurat tym, co modne w świecie galerii. Wiele galerii chce artystów, którzy są już dobrze znani, więc tą drogą trudno przebić się na scenę artystyczną.

Internet i takie miejsca jak Ebay czy Etsy dają artyście przestrzeń do sprzedawania swoich prac po cenach, które sam ustala, całkowicie z pominięciem pośredników. Dzięki Ebayowi sprzedałam swoje prace ludziom na całym świecie. Nie jestem pewna, czy udałoby mi się to w inny sposób.

Serwisy społecznościowe, takie jak Facebook i Myspace, przyniosły mi sprzedaż, której – znowu – pewnie bym nie osiągnęła. Mogę szczerze powiedzieć, że bez internetu nie jestem pewna, czy miałabym dość pewności siebie, by uwierzyć, że ludzie naprawdę zapłacą za moje prace, i zgłosić się do tych galerii.

Appy Flower

Bez internetu najpewniej rozdawałabym swoje prace przyjaciołom i rodzinie i może od czasu do czasu rozstawiała stoisko na jakimś pokazie koni.

Kolejną zaletą internetu jest dla mnie niekończące się źródło materiałów referencyjnych, zdjęć i poradników artystycznych, dzięki czemu nie muszę trzymać pudeł pełnych wycinków i książek. To pomaga ograniczyć bałagan w pracowni.

Podsumowując: myślę, że bez internetu nie miałabym dobrze prosperującej działalności artystycznej.

Która praca jest twoją ulubioną?
Moją ulubioną pracą wszech czasów, którą wciąż mam, jest akwarela zatytułowana „Cup of Coffee and a Cigarette”. Nie palę, ale zobaczyłam zdjęcie starego pracownika rancza z kciukiem skrzywionym od wielu lat ciężkiej pracy, który trzymał kubek kawy – taki stary, aluminiowy – i papierosa. Po prostu musiałam to namalować. Uwielbiam to, jak wyszło, a każdy, kto ją ogląda, przenosi się jakby w czasy, kiedy życie było prostsze, ciężka praca była czymś zwyczajnym, a życie na ranczu bardziej powszechne.

Cup of Coffee and a Cigarette

Czy kiedykolwiek byś ją sprzedała?
Oczywiście! Za odpowiednią cenę. Po prostu nie sprzedam jej… aż tak tanio.

Co jeszcze jest twoją pasją?
Pasjonuje mnie nauka – ciągle czytam książki, które pomagają mi dowiedzieć się czegoś nowego albo rozwijać się jako człowiek. Pasjonuję się historią, teologią i czymś, co nazywa się „prawem przyciągania”…

Fire and Ice

Pracujesz nad czymś nowym?
Tworzę coraz więcej prac w klimacie fantasy. Wróżki są dziś niezwykle popularne, a malowanie ich to świetna zabawa. Jak dotąd moje prace fantasy są dobrze przyjmowane.

Zawsze pracuję nad czymś nowym. Staram się malować codziennie. Zdarzają się dni, kiedy robię przerwę, ale następnego dnia od razu wracam do pracy. Nie da się być artystą na pełen etat, jeśli nie maluje się na pełen etat! Taka przynajmniej jest moja teoria…

Drugą „nowością” są moje ręcznie rzeźbione wisiorki i ozdoby. Z przyjemnością rzeźbię małe figurki koni z modeliny termoutwardzalnej, która po wypaleniu jest twarda, trwała i niezwykle lekka. To piękne, zabawne małe wisiorki – miniaturowe rzeźby, które można nosić.

A Sunset Fairy

Ciąg dalszy nastąpi

Dziękujemy Aislinn za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoimi pracami. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.

Czekaj też na kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i fotografami.

Tworzysz sztukę inspirowaną końmi albo znasz artystę, którego prace chcesz u nas zobaczyć? Dopisz swoje imię i adres strony w komentarzach poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał