Obserwuj nasz nowy kanał na YouTube!

Wywiady

Wywiad z artystką – Ann Ranlett

· The Equinest

Imię i nazwisko
Ann Ranlett

Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
Strony: www.annran.com i www.petportraitsbyann.com
Blog: annran.blogspot.com
Moje oryginalne prace i ich reprodukcje (odbitki, karnety, magnesy, kolczyki):
Bonanzle: Ann Ranlett
Etsy: Ann Ranlett
Artfire: Ann Ranlett
Cafepress: Ann Ranlett
Zazzle: Ann Ranlett
Obserwuj Ann na Twitterze: @AnnRan5

Gdzie mieszkam
W Newcastle w północnej Kalifornii, między Sacramento a Auburn. Razem z mężem mieszkamy na uroczej, porośniętej dębami działce o powierzchni 3,5 akra, którą nazywamy „Swamp Dog Ranch”.

Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja
historia?

Przez całe życie kochałam zwierzęta, a rodzice mnie w tym wspierali. Mieliśmy psy i koty, ale w różnych okresach także świnkę morską, szczury, węże, jaszczurki i żaby. Na szczęście mama nie była przewrażliwiona.

Nigdy nie miałam konia ani kuca, ale do liceum z przerwami brałam lekcje jazdy. Pewnego roku mąż na nowo rozbudził we mnie końską pasję, dając mi w prezencie urodzinowym lekcje jazdy.

Belgian Gaze

Potem, gdy miałam trzydzieści kilka lat, kupiłam pierwszego konia – wałacha rasy Quarter Horse. Teraz mam cudowną izabelowatą klacz Quarter Horse. Ma 26 lat, ale wciąż jest w niesamowitej formie. Mamy też siedmioletniego border collie, który dostarcza nam mnóstwo rozrywki.

W 1985 roku ukończyłam biologię na CSU w Sacramento. Przez kilka lat pracowałam w zoo w Sacramento jako koordynatorka wolontariuszy i wydarzeń, a potem w firmach doradztwa środowiskowego, gdzie tworzyłam mapy i grafiki.

Dzięki wsparciu męża od 6 lat zajmuję się sztuką na pełen etat. To właśnie nisza portretów zwierząt domowych sprawiła, że ten „wielki skok” wydał mi się rozsądny. Kiedy rzuciłam pracę, miałam sporo zamówień, a od tamtej pory napływają regularnie. Więcej szczegółów znajdziesz w mojej biografii i CV.

Oprócz portretów zwierząt i innych prac związanych ze zwierzakami i przyrodą zajmuję się też trochę projektowaniem graficznym i projektowaniem stron internetowych.

Kiedy zaczęłaś rysować i malować?
Chyba wielu artystów tak mówi, ale to prawda: rysuję, odkąd potrafiłam utrzymać kredkę w ręce (czyli zaczęłam jakieś 45 lat temu!). Zawsze fascynowały mnie zwierzęta, więc przez te wszystkie lata były moim głównym tematem.

Elton

Pracujesz tuszem na wydrapywance (scratchboard). Możesz nam trochę opowiedzieć o swojej technice?
Moja technika wydrapywanki trochę różni się od tej, którą stosuje większość artystów. Kiedy ludzie słyszą „wydrapywanka”, zwykle myślą o czarnej powierzchni z wydrapanymi na niej białymi liniami. Zrobiłam kilka rysunków w ten sposób, ale wolę pracować na białej płycie.

Zaczynam od białej powierzchni, maluję lub rysuję czernie tam, gdzie ich chcę, a potem wydrapuję te miejsca, żeby uzyskać szczegóły. Niektóre partie pokrywam tuszem ponownie, żeby dopracować detale. Do tego ponownego tuszowania używam rapidografu. Z moimi rapidografami łączy mnie relacja typu „kocham i nienawidzę”.

Na mojej stronie jest strona z pokazem techniki. Nauczyłam się tej techniki od Trudy Nicholson, fantastycznej ilustratorki. Byłam na jej warsztatach podczas dorocznej konferencji Guild of Natural Science Illustrators (GNSI) pod koniec lat 90.

Przez wiele lat pracowałam piórem i tuszem na papierze, ale kiedy nauczyłam się tej techniki od Trudy, przepadłam. Prawdziwe olśnienie!

Idę też w tym procesie o krok dalej i używam laserunków z tuszu, żeby uzyskać odcienie szarości. Samo tuszowanie i wydrapywanie wygląda jednak w zasadzie tak samo. Większość moich portretów zwierząt w odcieniach szarości powstaje tą metodą (choć niektóre robię ołówkiem grafitowym). (Na dole wspomnianej strony z pokazem znajdziesz przykład i trochę więcej informacji).

Jakich innych technik używasz?
Pracuję w 2 stylach i w różnych technikach. Do prac realistycznych używam opisanego wyżej tuszu na wydrapywance, ołówka grafitowego albo połączenia akwareli, tuszu i kredek.

W pracach, które nazywam „Paintings with Petzazz”, maluję akwarelą na papierze Yupo, w swobodniejszym stylu i żywych kolorach. Yupo to świetne podłoże – zupełnie inne niż tradycyjny papier akwarelowy, inaczej się zachowuje. To syntetyczny papier, bardzo gładki i śnieżnobiały. Ponieważ woda z farbą nie wsiąka w powierzchnię, musi odparować, a to zostawia cudowne zacieki, kałuże i bardzo jaskrawe kolory. Przykłady znajdziesz tutaj.

Midnight Mini

Malujesz najróżniejsze zwierzęta. Masz ulubiony temat?
Właściwie nie, chętnie spróbuję namalować albo narysować każdego zwierzaka.

Najwięcej wprawy mam jednak w psach, po prostu dlatego, że dostaję więcej zamówień na portrety psów niż na jakiekolwiek inne zwierzęta. Niedawno przyjęłam zamówienie na obraz ślimaka!

Ta klientka kupiła już moje obrazy z pomidorem (tak, namalowałam kilka warzyw) i gąsienicą zawisaka i uznała, że potrzebuje trzeciego. Miała zdjęcie ślimaka, które ktoś jej dał, i zastanawiała się, czy bym go namalowała. A czemu nie?

Czy masz (albo miałaś) zwierzę, które jest muzą twojej pracy?
Nie mam jednej konkretnej muzy, po prostu zwierzęta w ogóle. To, że je kocham i zawsze były w moim życiu, dało mi lata obserwacji ich mimiki, budowy, układu sierści, proporcji itd. Dzięki temu potrafię uchwycić w swoich pracach ich ducha, a także oddać je wiernie. Nawet w moich swobodniejszych obrazach zależy mi na właściwych proporcjach. Pamiętaj, że jestem biolożką!

Unbridled

Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Nie jestem artystką, która tworzy z emocji (co nie znaczy, że nie jestem emocjonalną osobą – pokaż mi nagranie znakomitego kür w ujeżdżeniu albo klaczki biegającej luzem przy matce, a zaraz zakręci mi się łza w oku!) – moja inspiracja nie bierze się z miejsca ani z uczucia, tylko raczej z wyzwania, jakim jest oddanie tematu w technice, którą wybrałam do danej pracy. A jeśli to praca na zamówienie, inspiracją jest cel, żeby klient był naprawdę, ale to naprawdę zadowolony z efektu końcowego!

Jak twoim zdaniem internet wpłynie na sztukę w ogóle?
Z pewnością pozwolił wielu artystom zyskać większą widoczność. A każdy z nas ma szansę stworzyć własny rynek, sprzedając w sieci swoje prace albo ich reprodukcje. Szczerze mówiąc, to przytłaczające. Co chwilę pojawia się nowe miejsce sprzedaży. Trudno nie wskakiwać na każdą nową stronę. Ale doba po prostu ma za mało godzin.

Pod koniec zeszłego roku dołączyłam do Twittera, nie bardzo wiedząc, czego się spodziewać, ale ciągle o nim słyszałam, więc uznałam, że warto go sprawdzić. Okazał się czymś znacznie więcej, niż myślałam, i jest naprawdę świetnym sposobem, żeby dzielić się swoją pracą z innymi. Trzeba jednak mieć do tego wyczucie – nie można publikować wyłącznie wpisów o własnych pracach. Najważniejsze jest najpierw budowanie relacji: szczery kontakt z obserwującymi i danie im powodu, żeby zainteresowali się tobą i twoją sztuką.

Lawnmower Attachment

Czy wpłynął na twoją twórczość?
Zdecydowanie! Mogę oferować swoje prace na znacznie większym rynku. Moje prace są w lokalnej galerii spółdzielczej (Auburn Old Town Gallery), ale miło, że są widoczne daleko poza nią. Sprzedaż w sieci jest jak dotąd skromna, ale potencjał istnieje, a moje prace trafiły już do Kanady, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii i do całych Stanów. Wiem, że zbudowanie sprzedaży i dochodu wymaga czasu, i jestem na to przygotowana na długą metę.

Minusem jest to, że zabiera to czas, który mogłabym poświęcić na tworzenie, ale jeśli nie będę promować swoich prac, nikt ich nie znajdzie. Poza tym naprawdę lubię też techniczną, komputerową stronę tego wszystkiego. Od lat mam własne strony internetowe, a swoje sklepy w sieci zakładam i dostosowuję sama.

Która praca jest twoją ulubioną?
„Cloud 9” – obraz przedstawiający Patcha, jednego z naszych psów, drzemiącego na łóżku. Uwielbiam go, bo jest taki „jego”. Patch odszedł kilka lat po tym, jak go namalowałam, więc dobrze mieć tę wesołą pamiątkę. Oczywiście mam też mnóstwo, mnóstwo jego zdjęć.

Cloud 9

Czy kiedyś byś go sprzedała?
Sprzedał się wkrótce po tym, jak go namalowałam. Maluję i rysuję tematy bliskie mojemu sercu, ale chcę, żeby moje prace się sprzedawały, i jestem zachwycona, kiedy coś, co zrobiłam, poruszy w kimś strunę i ten ktoś to kupi.

Tak dużą część mojej pracy stanowią zamówienia, że chyba mam już nawyk myślenia, że wszystko „wyjdzie za drzwi”, nawet prace, które nie były zamówione. Ha, szkoda tylko, że nie wszystko „wychodzi za drzwi”!

Poza tym skanuję wszystko, co namaluję lub narysuję, więc nadal „mam” obraz naszego „Patchy Boya”.

Co jeszcze jest twoją pasją?
Lubię obserwować ptaki i fotografować. Gdy tylko to możliwe, sama robię zdjęcia do portretów zwierząt i innych rysunków czy obrazów. Wspieram też ratowanie zwierząt i kiedy mogę, przekazuję datki kilku lokalnym ośrodkom.

Jednym z nich jest A Chance for Bliss – ratują głównie konie starsze i wymagające szczególnej opieki oraz małe psy, ale mają tam całkiem spory zwierzyniec: kilka świń, kozy, a nawet gęsi. Jestem członkinią i współprowadzącą Art for Critters (A4C) – to grupa artystów, którzy sprzedają swoje prace w sieci i przekazują część dochodu wybranym organizacjom pomagającym zwierzętom.

Pracujesz nad czymś nowym?
Nic szczególnie innego, ale zawsze coś nowego – mam szczęście, że portrety zwierząt do namalowania napływają regularnie. Jest jednak coś ciekawego i związanego z końmi: wydarzyło się w zeszłym roku, ale książki właśnie się ukazały. To ogromny mural przedstawiający konia, o wymiarach 19′ x 23′, stworzony przez zespół artystów z całego świata. Le Cadeau du Cheval – projekt Mural Mosaic.

Ten rysunek zgłosiłam też na jurorowaną wystawę sztuki o tematyce końskiej podczas dorocznego pokazu Draft Horse Classic w pobliskim Grass Valley w Kalifornii.

Pinto Filly

To nie koniec

Dziękujemy Ann za udzielenie wywiadu i podzielenie się swoją pracą. Zaglądaj od czasu do czasu na jej stronę z pracami, żeby być na bieżąco z jej najnowszymi dziełami.

Zaglądaj też do nas po kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i fotografami.

Tworzysz prace inspirowane końmi albo znasz artystę, którego chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał