Interviews
Interview met een paardenkunstenaar – Ann Ranlett
Naam
Ann Ranlett
Website & plekken waar je mijn werk online kunt vinden
Websites: www.annran.com & www.petportraitsbyann.com
Blog: annran.blogspot.com
Mijn originele kunst en reproducties ervan (prints, wenskaarten, magneten, oorbellen):
Bonanzle: Ann Ranlett
Etsy: Ann Ranlett
Artfire: Ann Ranlett
Cafepress: Ann Ranlett
Zazzle: Ann Ranlett
Volg Ann op Twitter: @AnnRan5
Waar ik woon
In Newcastle in Noord-Californië, tussen Sacramento en Auburn. Mijn man en ik wonen op een prachtig stuk eikenbos van 3,5 acre dat we “Swamp Dog Ranch” noemen.
Vertel ons iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je
vandaan?
Ik heb mijn hele leven van dieren gehouden en mijn ouders hebben me daarin altijd gesteund. We hadden honden en katten, maar door de jaren heen ook een cavia, ratten, slangen, hagedissen en kikkers. Mijn moeder was gelukkig nergens vies van.
Ik heb nooit een paard of pony gehad, maar tot de middelbare school heb ik af en toe rijles genomen. Op een van mijn verjaardagen wakkerde mijn man het paardenvirus weer aan door me rijlessen cadeau te doen.

Toen ik in de dertig was, kreeg ik mijn eerste paard – een Quarter Horse-ruin. Nu heb ik een geweldige palomino Quarter Horse-merrie. Ze is 26, maar nog altijd in verbazend goede conditie. We hebben ook een border collie van 7 die ons eindeloos vermaakt.
Ik studeerde in 1985 af in de biologie aan de CSU in Sacramento. Daarna werkte ik een paar jaar in de Sacramento Zoo als coördinator van vrijwilligers en evenementen, en vervolgens bij milieuadviesbureaus, waar ik kaarten en illustraties maakte.
Met de steun van mijn man werk ik de afgelopen 6 jaar fulltime als kunstenaar. Dankzij de niche van huisdierportretten vond ik het verantwoord om de “grote sprong” te wagen. Ik had al flink wat opdrachten toen ik mijn baan opzei, en sindsdien komen ze gestaag binnen. Meer achtergrond vind je in mijn bio en mijn cv.
Naast huisdierportretten en andere kunst met beestjes en natuur doe ik ook wat grafisch ontwerp en webdesign.
Wanneer ben je begonnen met tekenen en schilderen?
Ik denk dat veel kunstenaars dit zeggen, maar het is echt waar: ik teken al sinds ik een waskrijtje kon vasthouden (dus ik ben zo’n 45 jaar geleden begonnen!). Dieren hebben me altijd gefascineerd, dus die zijn al die jaren mijn belangrijkste onderwerp geweest.

Je werkt met inkt op kraskarton; kun je iets over je techniek vertellen?
Mijn techniek op kraskarton is wat anders dan die van de meeste kunstenaars. Als mensen “kraskarton” horen, denken ze meestal aan een zwart oppervlak waarin witte lijnen worden gekrast. Ik heb een paar tekeningen op die manier gemaakt, maar ik werk liever met wit kraskarton.
Ik begin met een wit oppervlak, schilder of teken de zwarte partijen waar ik ze hebben wil en kras daarna in die vlakken om detail aan te brengen. Waar nodig breng ik opnieuw inkt aan om het detail te verfijnen. Daarvoor gebruik ik een technische pen. Met mijn Rapidograph-pennen heb ik een haat-liefdeverhouding.
Op mijn website staat een demo-/techniekpagina. Ik heb deze techniek geleerd van Trudy Nicholson, een fantastische illustrator. Eind jaren 90 volgde ik een workshop bij haar op een jaarlijks congres van de Guild of Natural Science Illustrators (GNSI).
Ik had jarenlang met pen en inkt op papier gewerkt, maar toen ik deze techniek van Trudy leerde, was ik meteen verkocht. Echt een “eurekamoment” voor mij!
Ik ga met dit proces ook nog een stap verder en werk met verdunde inkt om grijstinten te maken. Het inkten en krassen gaat verder grotendeels hetzelfde. De meeste van mijn huisdierportretten in grijstinten zijn op deze manier gemaakt (al zijn er ook een paar in grafietpotlood). (Onderaan de demopagina hierboven zie je een voorbeeld en wat meer uitleg.)
Welke andere materialen gebruik je?
Ik werk in 2 stijlen en met allerlei materialen. Voor mijn realistische werk gebruik ik de inkt op kraskarton die ik hierboven beschreef, grafietpotlood of een combinatie van aquarel, inkt en kleurpotlood.
Voor wat ik mijn “Paintings with Petzazz” noem, werk ik met aquarel op Yupo, in een lossere stijl en met felle kleuren. Yupo is een geweldige ondergrond – heel anders dan traditioneel aquarelpapier, het reageert ook anders. Het is synthetisch papier dat heel glad en helderwit is. Omdat het water en de verf niet in het oppervlak trekken, moeten ze verdampen, en dat laat prachtige waterranden, plasjes en heel heldere kleuren achter. Je kunt hier voorbeelden bekijken.

Je schildert allerlei dieren; heb je een favoriet onderwerp?
Niet echt, ik waag me graag aan een schilderij of tekening van elk beestje.
Met honden heb ik wel de meeste ervaring, simpelweg omdat ik meer opdrachten voor hondenportretten heb gekregen dan voor welk ander dier ook. Onlangs heb ik zelfs een opdracht aangenomen voor een schilderij van een slak!
Deze klant had mijn schilderijen van een tomaat (ja, ik heb ook een paar groenten geschilderd) en een tomatenrups gekocht en vond dat ze er een derde bij nodig had. Ze had een foto van een slak gekregen en vroeg zich af of ik die wilde schilderen. Ach, waarom niet?
Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Geen specifieke muze, gewoon dieren in het algemeen. Omdat ik van ze houd en ze altijd om me heen heb gehad, heb ik jarenlang hun uitdrukkingen, bouw, haarpatronen, verhoudingen enzovoort kunnen bestuderen. Daardoor kan ik hun karakter in mijn kunst vangen en ze ook nauwkeurig weergeven. Zelfs in mijn lossere schilderijen wil ik dat de verhoudingen kloppen. Ik ben tenslotte bioloog!

Is er een bepaalde plek die je inspireert?
Ik ben geen emotionele kunstenaar (wat niet wil zeggen dat ik geen emotioneel mens ben – laat me een filmpje zien van een prachtige kür op muziek of van een merrieveulen dat in vrijheid naast haar moeder rent, en ik krijg het al te kwaad!) – mijn inspiratie komt niet zozeer uit een plek of een gevoel, maar uit de uitdaging om mijn onderwerp weer te geven in het materiaal dat ik voor dat werk heb gekozen. En als het een opdracht is, komt de inspiratie uit het doel dat mijn klant echt, echt blij is met het eindresultaat!
Welk effect denk je dat internet op kunst in het algemeen zal hebben?
Het heeft zeker meer kunstenaars meer zichtbaarheid gegeven. En als individu krijgen we de kans om onze eigen markt te creëren door ons werk of reproducties ervan online te verkopen. Het is eigenlijk overweldigend. Elke keer als ik omkijk, is er weer een nieuw verkoopplatform. Het is moeilijk om niet op elke nieuwe site te springen. Maar er zitten gewoon niet genoeg uren in een dag.
Ik ben eind vorig jaar op Twitter gekomen zonder echt te weten wat ik moest verwachten, maar ik hoorde er steeds over en dacht dat ik het maar eens moest bekijken. Het is zoveel meer geworden dan ik had gedacht, en het is een heel fijne manier om mijn werk met anderen te delen. Er komt wel wat fijngevoeligheid bij kijken: je kunt niet alleen maar over je eigen werk posten. Het is belangrijk om eerst relaties op te bouwen – maak oprecht contact met je volgers en geef ze een reden om om jou en je kunst te geven.

Heeft het effect gehad op jouw kunst?
Absoluut! Ik kan mijn werk aan een veel grotere markt aanbieden. Mijn werk hangt in een plaatselijke coöperatieve galerie (Auburn Old Town Gallery), maar het is fijn dat het ook ver daarbuiten te zien is. De online verkoop is tot nu toe bescheiden, maar het potentieel is er, en mijn kunst hangt nu in Canada, het Verenigd Koninkrijk, Australië, Nieuw-Zeeland en overal in de VS. Ik weet dat het tijd kost om verkoop en inkomsten op te bouwen, en ik doe dit voor de lange termijn.
Het nadeel is dat het tijd kost die ik anders aan het maken van kunst zou besteden, maar als ik mijn werk niet onder de aandacht breng, vindt niemand het. Bovendien vind ik de technische, computerkant ook erg leuk. Ik heb al jaren mijn eigen websites en ik richt mijn eigen onlinewinkels zelf in.
Wat is je eigen favoriete werk?
“Cloud 9” – een schilderij van Patch, een van onze honden, terwijl hij een dutje doet op het bed. Ik ben er zo blij mee omdat het zo typisch “hij” is. Hij is een paar jaar nadat ik het schilderde overleden, dus het is fijn om die leuke herinnering te hebben. Natuurlijk heb ik ook heel, heel veel foto’s van hem.

Zou je het ooit verkopen?
Het werd kort nadat ik het had geschilderd al verkocht. Ik schilder en teken onderwerpen die me na aan het hart liggen, maar ik wil dat mijn kunst verkoopt, en ik ben dolblij als iets wat ik heb gemaakt iemand anders raakt en die het koopt.
Zo veel van mijn werk is opdrachtwerk dat ik er waarschijnlijk op ben ingesteld dat het “de deur uit gaat”, zelfs bij werk dat niet in opdracht is gemaakt. Ha, ik wou alleen dat alles “de deur uit ging”!
En ik scan alles wat ik schilder en teken, dus ik “heb” het schilderij van onze “Patchy Boy” nog steeds.
Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Ik hou van vogels kijken en van fotografie. Waar het kan, maak ik zelf de foto’s voor mijn huisdierportretten en andere tekeningen en schilderijen. Ik steun ook dierenopvang en doneer wanneer ik kan aan een paar opvangcentra bij mij in de buurt.
Een daarvan is A Chance for Bliss. Zij vangen vooral oudere paarden en paarden die extra zorg nodig hebben op, en kleine honden, maar ze hebben inmiddels een hele dierentuin – ook een paar varkens, geiten en ganzen. Ik ben lid en medeleider van Art for Critters (A4C), een groep kunstenaars die hun kunst online verkopen en een deel van de opbrengst aan geselecteerde goede doelen voor dieren schenken.
Werk je aan iets nieuws?
Niets wezenlijk anders, maar altijd nieuw – ik heb het geluk dat er een gestage stroom huisdierportretten op me ligt te wachten. Wel iets interessants dat met paarden te maken heeft – het gebeurde vorig jaar, maar de boeken zijn net uit: een enorme muurschildering van een paard van 19′ x 23′, gemaakt door een team kunstenaars van over de hele wereld. Le Cadeau du Cheval van Mural Mosaic.
En ik heb deze tekening ingezonden voor de gejureerde tentoonstelling van paardenkunst op de jaarlijkse Draft Horse Classic-show in het nabijgelegen Grass Valley, CA.

Er komt nog meer
Bedankt aan Ann voor het beantwoorden van onze vragen en het delen van haar werk. Kijk geregeld even op haar kunstwebsite voor nieuws over haar nieuwste werk.
Blijf ons ook volgen voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je zelf paardenkunstenaar of ken je een kunstenaar die paarden maakt en die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel