Interviews
Interview met een paardenkunstenaar – Susan Williams
Naam
Ik heet Susan Williams en mijn atelier heet windhorseOne Studios.
Website en plekken waar je mijn werk online vindt
Website: www.windhorseone.com
Blog: www.windhorseone.blogspot.com/
Etsy: Windhorseone Studios
Facebook: Susan Williams
Nieuw boek: Horse As Teacher
Center for Fine Art Photography: Susan Williams Gallery
Artisans of Colorado: Susan Williams
Return to Freedom
The Cloud Foundation
Waar ik woon
Ik woon nu in de prachtige bergen van Morrison, Colorado, en ik kan het met recht mijn “thuis” noemen. Ik woon hier nu vijf jaar, maar ik ben geboren in Engeland en opgegroeid in het paardenland rondom New Jersey. Toen ik ruim vijftien jaar geleden voor het eerst familie in Colorado bezocht en uit het vliegtuig stapte, wist ik op de een of andere manier dat ik hier moest wonen.

Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Geloof het of niet, maar een groot deel van mijn leven heb ik gewerkt in de geavanceerde technologie, bij organisaties die producten leverden om het menselijk leven te veranderen en te verbeteren.
Zoals voor zoveel jonge meisjes waren paarden mijn liefde, mijn passie en mijn droom. Ik kon geen genoeg krijgen van Mr. Ed, de Zwarte Hengst en zoveel anderen. Het zat gewoon in me, ook al woonden we toen in een stad.
Ik begon in groep zes met paardrijden en kort daarna met het tekenen van paarden. In mijn hoofd was ik een paard!
Hoewel ik scheikunde studeerde, ben ik pas na mijn studie gestopt met tekenen.
Veel later in mijn leven werd mijn potlood vervangen door een camera, en al snel deed zich een prachtige kans voor. Ik werd uitgenodigd om met een kleine groep van dertig studenten uit de hele wereld kunstfotografie te studeren aan het International Center of Photography in New York, en liet mijn loopbaan in de wetenschap voorgoed achter me.
Door mijn studie aan het ICP ging ik met mijn fotografie verder dan visuele documentatie en objectivering, het rijk van het onzichtbare in, waarin ik het publiek van mijn kunst uitnodig en aanmoedig om te beschouwen en mee te doen.
Paarden waren tijdens mijn studie altijd een terugkerend thema. Na het ICP ontwikkelde en gaf ik programma’s, terwijl ik een productlijn van digitale camera’s beheerde voor Olympus America. Dat ging al snel vervelen, en twee jaar geleden ben ik weggegaan om mijn passie voor kunst en paarden nieuw leven in te blazen. Tegelijk heb ik me ingezet voor paarden die in een ongelukkige situatie terechtkomen. Ik geloof dat ik in hun leven het verschil kan maken door via mijn kunst te delen en mensen voor te lichten.

Wanneer heb je je eerste foto gemaakt?
Dat is een heel goede vraag! Ik weet niet meer wat de allereerste foto was die ik ooit maakte, maar ik weet zeker dat het de typische vakantiefoto van het gezin was. Ik had al vroeg in mijn leven het geluk dat ik goed kon tekenen, maar ik was niet een van die mensen die van jongs af aan wisten dat ze als kunstfotograaf van paarden hun brood zouden verdienen!
Maar de eerste foto die ik maakte en die het begin was van een reeks gebeurtenissen die mijn leven veranderden, was toen een vriend me zijn camera gaf, met allerlei toeters en bellen, en me vroeg een foto van hem op zijn paard te maken.
Natuurlijk had hij hem in een van de voorgeprogrammeerde standen gezet en hoefde ik alleen maar af te drukken! Ik was meteen verkocht en gefascineerd door fotografie, en ik schreef me in voor lessen aan het plaatselijke community college.
Met wat voor camera werk je?
Het afgelopen jaar werk ik met een digitale spiegelreflexcamera, de Nikon D300. Daarvoor kreeg ik van Olympus hun E-serie camera’s, met echt geweldige lenzen. Ik had mijn snelle professionele lenzen van mijn oude analoge Nikon bewaard, dus het was een logische keuze toen het tijd werd om over te stappen op meer pixels.

Als je elke camera zou mogen kiezen (ongeacht de prijs), welke zou het dan worden?
Weet je, daar zou ik eerst serieus onderzoek naar moeten doen. Mijn eerste professionele camera was een Canon, maar die werd gestolen, en omdat ik toen polowedstrijden fotografeerde, werd het een Nikon. Die hadden de snelste lenzen op de markt.
Nu hebben al mijn fotografenvrienden dure Canons, maar ik ben dol op mijn Nikon, en ik had al drie snelle lenzen, die je nodig hebt om paarden te fotograferen. Voor de duizenden dollars extra die het beste model kost, weet ik niet of ik een van de duurste professionele camera’s op de markt nodig heb voor de paar extra functies die ze bieden.
Wie zijn je belangrijkste invloeden?
Ik ben diep beïnvloed door de geschriften en foto’s van Minor White en ook door John Daido Lori Roshi, een leerling van Minor White. Toen ik jaren geleden voor het eerst werk van Minor las, voelde het alsof ik thuiskwam; thuis was een plek diep vanbinnen die niet onder woorden kon brengen wat ik voelde bij wat ik deed.
White zegt: “Hoe traag de film ook is, de Geest staat altijd lang genoeg stil voor de fotograaf die Hij heeft uitgekozen.” Ik kan het niet welsprekender zeggen, en het drukt precies uit hoe ik me voel bij het fotograferen van de paarden die in mijn leven komen. Ik heb het gevoel dat zij mij als hun boodschapper hebben uitgekozen.
Andere creatieve invloeden waren de fotografen Keith Carter en Michael Kenna, wier werk met zijn etherische karakter zo elegant het mysterie in het alledaagse vastlegt. Ik heb de eer gehad om bij veel grote namen uit de fotografie te studeren; Duane Michaels, George Tice en John Daido Lori Roshi, om er maar een paar te noemen.
Op dit moment zijn de paarden mijn invloed en inspiratie, en het is mijn roeping en verlangen om hun stem te delen en te verbeelden.
Waarom ben je ooit begonnen met het fotograferen van paarden?
Een vriend gaf me een geavanceerde camera en vroeg me hem op zijn paarden te fotograferen tijdens een wedstrijd. De foto’s waren gewoon verschrikkelijk! Het paard was piepklein en er zat geen leven in het beeld.
Ik was meteen vastbesloten om de camera onder de knie te krijgen en geweldige paardenfoto’s te maken. Paarden zijn mijn hele leven al een passie, dus het was makkelijk voor mijn camera om de plaats in te nemen van de tekenkunst die ik kwijt was geraakt.

Je foto’s zien er bijna uit alsof ze geschilderd zijn. Wat is je techniek? Of is dat een goed bewaard geheim?
Nee, het is geen goed bewaard geheim! Dat is precies wat ik wil bereiken, en ik vind het geweldig als mensen dat zeggen. Ik hoor het voortdurend. Ik vertel er graag over, maar eerst wil ik iets zeggen over mijn creatieve filosofie!
Paarden zijn oerkrachtig en mythisch, en mijn doel is de krachtige en magische essentie te verbeelden waar ze voor staan.
Paarden zijn complexe en gevoelige wezens, en ik wil het prachtige paard vastleggen met al zijn eindeloze persoonlijkheden en subtiele, expressieve stemmingen. Ik hoop dat de kijker de oeroude magie en het mysterie van de band tussen mens en paard ervaart.
Het paard is verreweg het edelste, meest majestueuze en vurigste wezen op deze planeet. Paarden zijn van nature heel expressief, en ik heb het gevoel dat ingetogen kleurenpaletten ze hullen in mysterie, dramatiek en sensualiteit.
In beelden die lichten en geladen zijn met energie, worden elementen van mysterie en het onbekende benadrukt. Ik begin nooit met een vooropgezet idee voor een beeld, en ik vind het prachtig dat het uiteindelijke beeld het resultaat is van niets anders dan een intuïtief proces.
Veel van mijn paarden bestaan in een ruimte die zweeft tussen het vertrouwde en het onbekende, zodat de verbeelding vrij spel krijgt.
Mijn publiek wordt diep meegenomen in het domein van het paard, waar actief meedoen wordt aangemoedigd. Het wordt een dans waarin de paarden als spiegels werken en ons meevoeren naar ongeziene werelden.
Fotografie is een snelle manier om toegang te krijgen tot de wereld van het paard, en er zijn al veel uitstekende fotografen die ze heel goed op film vastleggen. Misschien heb ik de behoefte dat mijn foto’s de traditionele paardenfotografie overstijgen en het rijk van de schilderkunst betreden, omdat ik zoveel jaren getekend heb.
Het is een manier om met mijn handen te werken en er een persoonlijke toets aan te geven. Ik werk op de computer in programma’s als Painter en Photoshop, waarin ik op mijn beelden kan schilderen met een Wacom-tablet met een elektronisch penseel dat ik in mijn hand kan houden. Het proces stap voor stap is behoorlijk langdurig en gevarieerd, maar ik beheers het werken met meerdere lagen en geavanceerde maskeertechnieken.
Ik werk ook veel met overvloeimodi. Daardoor kan ik het paard uiteindelijk laten zien met een belichting die je alleen in een studio krijgt, of zoals een schilder die zou weergeven. Ik gebruik nooit de snelle filters van Photoshop, en daarom is mijn werk uniek.
Wat is je favoriete paardenras?
Ik hou van alle paardenrassen en waardeer ze allemaal, maar op dit moment heb ik een groot zwak voor barokpaarden zoals Friezen en Andalusiërs. Hun geschiedenis en hun nauwe band met de mens zijn ongelooflijk krachtig.
We zijn verwante zielen in onze evolutie met paarden. Ik voel me aangetrokken tot paarden met kleur, en ik heb twee jaarlingen die een kruising zijn tussen een Fries en een Paint. Uiteindelijk is voor mij niet het ras belangrijk, maar het contact met hun geest, waardoor ik toegang krijg tot intieme en expressieve momenten in hun leven.
Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Paarden zijn mijn totemdieren en zijn dat altijd geweest, vooral zwarte paarden. Het zwarte paard is een metafoor voor esoterische kennis, en paarden hebben een oeroude wijsheid en kennis die ze kunnen delen als we goed luisteren.
De symboliek van het paard biedt de vruchtbare bodem en de kracht waardoor de verbeelding vrij kan vliegen. Op dit moment zijn mijn twee bonte hengstveulens mijn muzen en mijn windpaarden! Ze leven vol vreugde in het “nu” en helpen mij om daar ook te leven!

Waar was je het meest geïnspireerd, maar zonder camera?
Sinds kort maak ik deel uit van een vernieuwende beweging rond bewustzijn bij paarden en leren met paarden (equine facilitated learning). Dat begon ongeveer een jaar geleden, toen ik meedeed aan een weekendworkshop waarin paarden actief deelnamen als drijvende kracht achter menselijke groei en verandering.
Het paard heeft het verbazingwekkende vermogen om onze stemmingen en emoties naar ons terug te spiegelen, wat ons de kans geeft op diepgaande heling en groei. Ze spelen ook een belangrijke rol bij het aanleren van verbazingwekkende leiderschapsvaardigheden.
Wat me het meest inspireert, is elk moment waarop ik kan bijdragen aan een betere wereld door mijn bewustzijn te verruimen, en vervolgens kan bijdragen aan het welzijn van paarden en aan menselijke groei.
Dat alles heeft ertoe geleid dat ik auteur ben geworden in een nieuwe reeks Horse as Teacher-boeken. Door een wonderbaarlijke genade werd ik erheen geleid en vervolgens uitgenodigd om een van de tien auteurs te zijn, naast visionairs uit de paardenwereld als Stormy Mae, die de dvd The Path of the Horse filmde en produceerde.
Mijn verhaal in het boek gaat over hoe de mustangs die ik in het wild en in gevangenschap fotografeer, een parallel vormden met mijn leven en me hebben bevrijd op mijn weg naar een authentiek leven. Wauw! Daar zou ik uren over kunnen praten, maar het heeft me aangemoedigd en geïnspireerd om de stem van de paarden aan mijn foto’s te geven.
Ik hoop verder te gaan met een eigen boek, met verschillende foto’s uit al mijn series. Mijn doel is andere creatieve mensen te helpen hun beperkende overtuigingen en blokkades te overwinnen.

Welke invloed denk je dat internet in het algemeen op kunst en fotografie zal hebben?
Internet is een geweldige bron voor alle kunstvormen, ook voor fotografie. Dit is het digitale tijdperk: de meeste mensen hebben een camera en kunnen dus creatief zijn, en dat is zo belangrijk.
Internet geeft mensen de kans hun foto’s te delen met vrienden en familie, en er zijn talloze gratis programma’s waarmee ze hun foto’s online kunnen zetten.
Als professioneel fotograaf en kunstenaar kan ik dankzij internet snel het werk van andere kunstenaars bekijken en waarderen, en tegelijk van ze leren.
Het biedt ook een overvloed aan mogelijkheden om te netwerken en werk te laten zien. Veel mensen hebben het geld niet om kunst te kopen, maar het geeft me veel voldoening dat ik ze een manier kan bieden om toch van het werk te genieten.
Heeft het ook invloed gehad op jouw werk?
Zeker! Ik ben nog maar net begonnen met dat hele gebeuren rond sociale media. Ik verzette me ertegen, omdat het behoorlijk wat tijd kost om de accounts aan te maken en de beelden te uploaden, en ik ben liever bezig met het maken van werk of buiten bij de paarden!
Tot dit jaar verkocht ik vooral via galeries, in opdracht of op kunstmarkten in het hele land, en dat vind ik heerlijk. Het verbaast en verheugt me om te zien hoe mijn blog zich in zo’n korte tijd over de hele wereld heeft verspreid. Ik heb een persoonlijk Facebook-account en ga er waarschijnlijk ook een maken voor windhorseOne Studios, en daarna volgt Twitter.

Welke foto is je persoonlijke favoriet?
Ik weet niet of ik één favoriete foto heb. Wat ik wel weet, is dat mijn reeks werken die ik de “windHorse Series” noem, heel bijzonder voor me is. Het zijn mijn meest schilderachtige werken, en ze laten zien hoe mijn creativiteit en kunst via het paard terugkwamen in mijn leven.
Ze staan elk voor een andere gids in mijn leven en vervullen ook mijn sterke verlangen om te schilderen. Door de lichamelijke handeling van het schilderen kan een kunstenaar er een persoonlijke toets aan geven.
Het was mijn manier om verder te gaan dan de tweedimensionale en vaak statische weergave van een foto, en een ander rijk te betreden waarin ik met licht en glans kon werken. Het geeft mijn werk meer leven.
Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Ik ben gepassioneerd over het leven, over leren, over creativiteit en over de plekken waar ik in de wereld het verschil kan maken. Ik prijs me heel gelukkig dat dit via de paarden op mijn pad is gekomen.
Prachtige kunst van paarden maken was ooit een kinderdroom, maar nu zijn al mijn paardendromen uitgekomen! Het is mijn geschenk aan de mensheid en aan de paarden.
Er komt nog meer
Met dank aan Susan voor het beantwoorden van het interview en het delen van haar fotografie. Abonneer je zeker op haar fotografieblog om de overpeinzingen te volgen van een paardenkunstenaar en haar twee hengstveulens, Kairos en Zephyr.
Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je fotograaf of ken je een paardenfotograaf die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur me een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel