Interviews
Interview met een paardenkunstenaar – Sheri Cook
Naam
Sheri Cook / Happy Horse Studio
Website & plekken waar je mijn werk online kunt vinden
Website: www.happyhorsestudio.com
Blog: happyhorsestudio.blogspot.com
Facebook: Sheri Mills Cook
eBay: Equineartist
Etsy: Sheri Mills
Volg Sheri op Twitter: @I_Draw_Horses
Waar ik woon
Granbury, Texas (VS)
Texas, maar mijn hart verlangt naar New Mexico.
Vertel ons iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben geboren in Texas en heb er mijn hele leven gewoond. Zoals zovelen ben ik autodidact. Ik heb talloze boeken over technieken in verschillende media. Ik heb met veel plezier workshops gevolgd bij Marilyn-Todd Daniels en heb veel geleerd. Ik kijk ernaar uit om andere paardenkunstenaars en hun workshops op te zoeken om van te leren. Een kunstenaar moet nooit ophouden met leren en groeien.

Wanneer ben je begonnen met het tekenen en schilderen van paarden?
Mijn verlangen om paarden te tekenen begon toen ik vijf was. Zo ver als mijn herinnering teruggaat, heb ik van paarden gehouden. Ik zat voor de tv naar oude westerns te kijken en tekende de hele tijd. (Weet iemand FURY, THE LONE RANGER, THE RIFLEMAN enzovoort nog???)
Ik heb jarenlang Breyer-modelpaarden en beeldjes verzameld. Als je geen eigen paard hebt, maak je je hun vorm eigen op elke manier die je kunt. Bovendien was paarden op papier maken een manier om je dicht te voelen bij datgene wat je meer dan wat ook wilde, maar niet had.
O, wat herinner ik me de pijn en het verlangen nog goed van het wensen en hopen op die ongrijpbare kinderdroom van een eigen paard… die droom van ‘ooit heb ik een paard’!
Gelukkig kwam mijn ‘ooit’ in de vorm van twee paarden. Op mijn dertiende kreeg ik het geschenk van een grijze roan Welsh-merrie, en een paar jaar later van een vosse QH-merrie. Achteraf gezien heb ik dankzij die twee maatjes een bittere jeugd vol mishandeling overleefd. Ze hebben mij en mijn verstand gered. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik geen paard, maar ik droom van nog een ‘ooit’…
Wat is je favoriete ras?
Als paardenkunstenaar hou ik van de kleuren en de variatie die Paint Horses bieden. Ik ben vooral dol op Andalusiërs, Lusitano’s en Peruaanse Paso’s, om hun unieke lijnen en hun uitstraling, in het echt en als onderwerp voor kunst. Ik heb een zwak voor minipaarden. Onlangs heb ik kennisgemaakt met de elegantie en de vorm van Saddlebreds. Die fascineren me. En tot slot ben ik ook dol op de Gypsy Vanner! Zoveel keuze!

Wie zijn je belangrijkste invloeden?
Ik bewonder en waardeer het werk van Stubbs. Een paar jaar geleden kwam zijn collectie naar Fort Worth, Texas. Toen ik binnenkwam en naar het enorme Whistlejacket keek, kreeg ik letterlijk tranen in mijn ogen. Ik zal nooit vergeten hoe het was om zulk tijdloos werk te zien.
Als kunstenaar raakt het me diep dat elke generatie kunstenaars heeft die paarden bewonderen en die erfenis via de kunst bewaren. Het is een echt eerbetoon aan het vermogen van dit dier om zoveel mensen op verschillende manieren te raken.
Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Ik ben bijzonder gesteld op appelschimmels. Dat besef ik vooral omdat mijn eerste kleine merrie een schimmel was. Eigenlijk worden alle paarden tot op zekere hoogte een muze.
Heb je geheime rituelen die je helpen om in de juiste stemming te komen voor je kunst?
Als ik je mijn geheime rituelen zou vertellen, zouden ze niet meer geheim zijn. Dan zou ik je moeten vermoorden. En dan zou ik het hele gedoe hebben dat ik ondergronds moest gaan, en dat zou mijn creatieve loopbaan flink in de weg zitten… en… ohhh, sorry… wat vroeg je ook alweer?
Eigenlijk steek ik graag kaarsen aan in mijn atelier. Ik luister graag naar filmmuziek, zoals die van LOTR en Harry Potter. Mijn nieuwste muziek zijn nummers van Enya. Ik hou van Keltisch getinte klanken. Ik heb zelfs een cd met geluiden van regen en onweer. Ik hou van grijze regenachtige dagen, en hier in Texas krijg ik er daar gewoon minder van dan ik zou willen.

Is er een bepaalde plek die je inspireert?
Mijn geweldige bibliotheek met meer dan 300 fotoboeken over paarden is een goed begin. Ik ga je niet eens vertellen hoeveel uitgescheurde tijdschriftpagina’s ik in mijn archiefkasten heb! En dan zijn er nog de foto’s die ik heb gemaakt vanaf de omheining bij paardenshows of langs landweggetjes.
Ik zou tien levens kunnen leven en nog niet de helft van mijn naslagbibliotheek gebruiken om paardenkunst te maken. IK VIND HET GEWELDIG!!!!!
Jullie kunstenaars weten dit wel, want de meesten van ons lijden aan deze kwaal van eindeloos dingen verzamelen met paarden erin of erop! Wat zijn het toch prachtige, geweldige, schitterende dieren! Ze beroeren onze ziel, en de emoties die ze in ons opwekken, moeten we kwijt op doek, papier of foto!
Wat voor effect denk je dat internet in het algemeen op kunst zal hebben?
Aan de positieve kant denk ik dat internet geweldig is geweest voor kunstenaars. Het is een fantastisch middel om meer verzamelaars te bereiken en in contact te komen met andere kunstenaars en hun werk. Een manier om op de hoogte te blijven van wat er allemaal is. Er zijn zoveel plekken om je werk te laten zien.
Aan de negatieve kant is er volop inbreuk op het auteursrecht. Dat is een nadeel, en misbruik van kunstenaars die zoveel tijd en moeite in hun werk steken, alleen om het gestolen of misbruikt te zien worden.
Heeft het effect gehad op die van jou?
Absoluut JA! Ik heb via internet veel verzamelaars en fans van mijn kunst gekregen.

Welk werk is je persoonlijke favoriet?
Ik heb een olieverfportret van 4 x 6 gemaakt van dit lieve minipaardje, SH Sunset Bay. Toen ik dit kleine juweeltje af had, voelde het gewoon goed, en het is de kunststijl waar ik meer naartoe zou willen. Het staat ook op de achtergrond van mijn Twitterpagina. Ik vind het leuk om kleinere werken te maken. Misschien omdat ik ruimte tekortkom! LOL.
Zou je het ooit verkopen?
Ja! Het is in het bezit van de eigenaar, Sherri Hill van SH Miniature Horses in Oregon. Ik vind het geweldig hoe ze foto’s deelt van al haar leuke minipaardjes. Het zijn inspirerende kleine onderwerpen.
Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Eigenlijk schrijven. Ik werk aan een fantasyroman voor young adults, in de hoop ooit een gepubliceerd auteur te worden. Ook zou ik graag kinderboeken met paarden maken.
Werk je aan iets nieuws?
Dat is inderdaad zo. Jaren geleden was pointillisme met pen en inkt mijn eerste liefde. Ik heb veel werken van gemiddeld formaat gemaakt, plus een paar grote stukken. Deze techniek is monnikenwerk, maar met liefde gedaan: je zet miljoenen puntjes op het papier om een beeld te vormen. Deze werken zijn prachtig en nog opvallender wanneer de kijker dichterbij komt en ontdekt dat hij alleen maar heel veel puntjes ziet! Ik vond die reacties altijd GEWELDIG.
Daarom ben ik onlangs begonnen aan een werk van 8×10, een portret van het hoofd van een Engelse volbloed met hoofdstel. Ik zal de ontwikkeling ervan binnenkort stap voor stap op mijn BLOG zetten.

Er komt nog meer
Bedankt aan Sheri voor het beantwoorden van onze vragen en het delen van haar werk. Kijk geregeld even op haar kunstwebsite voor nieuws over haar nieuwste werk.
Blijf ons ook volgen voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je zelf paardenkunstenaar of ken je een kunstenaar die paarden maakt en die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel