Interviews
Interview met een paardenkunstenaar – R. Anthony Harrison
Naam
R. Anthony Harrison
Website & plekken waar je mijn werk online kunt vinden
Website: www.rahstudio.com
ebay: Rahstudio
Waar ik woon
Vancouver, BC Canada
Vertel ons iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben een autodidactische kunstenaar / kunstliefhebber die gewoon moet creëren. Het is niet iets waar ik over nadenk.
Ik schik mijn sushi op mijn bord voordat ik het opeet. Soms maak ik er eerst nog een foto van met mijn mobiel.
Na de middelbare school koos ik voor klassiek theater. Drie jaar fulltime toneelschool leidden tot een paar jaar werk op het toneel in en rond Vancouver. Ik was het zat om van boterhammen met ketchup te leven en had een baan nodig om mijn werk in het theater te bekostigen, dus ging ik me meer richten op werk voor film en televisie. Dat werd mijn dagelijkse baan.

Wanneer ben je begonnen met schilderen?
Als kind begon ik te schilderen met waterverf en viltstiften, maar echt serieus begon ik me uit te drukken toen ik halverwege de twintig was. Grote, gedurfde werken in acryl. Veel grote vormen en felle, felle kleuren. Ze waren echt een lust voor mijn oog. Ik vond het geweldig dat ik ze had gemaakt, en ik had nooit de behoefte ze aan iemand anders te laten zien dan familie en vrienden.
Je schildert meer dan alleen paarden; wat is je favoriete onderwerp?
Ik schilder heel graag menselijke gezichten. Die zijn verreweg het moeilijkst. De essentie van een mens op het doek vangen is zo’n ongelooflijk gevoel.

De diepte van huid en bot op het doek verkennen is fascinerend. Er zijn zoveel elementen en technieken die deel uitmaken van een experiment dat steeds verder evolueert.
Je ontwerpt ook tatoeages, beeldhouwt en schrijft; wat is je favoriete manier om je artistiek uit te drukken?
Er is niet één manier die ik verkies boven de andere. Meestal hangt het af van hoe ik me voel en wat ik wil uitdrukken. Dit klinkt misschien onbescheiden, maar het is moeilijk voor mij om me artistiek op één plek te vestigen, omdat ik meestal vrij snel nadat ik ermee begonnen ben, het gevoel heb dat ik een medium onder de knie heb.
Ik besef nu dat tatoeages beslist een uitlaatklep zijn voor een deel van de frustrerende emoties en minder prettige gevoelens die bij het kunstenaarschap horen.

Beeldhouwen is heel lichamelijk en tastbaar, en het geeft een enorme voldoening om een voorwerp vast te houden dat in een driedimensionale ruimte bestaat en te weten dat jij verantwoordelijk bent voor het bestaan ervan. Mijn droom is om ooit naar Italië te reizen en daar klassieke beeldhouwtechnieken te bestuderen.
Wie hebben je het meest beïnvloed?
Toen ik jong was, hield ik van de tekeningen van M. C. Escher en de schilderijen van Salvador Dali. Ik vond het heerlijk om heel gedetailleerde surrealistische potloodschetsen te maken, waarin ik met realisme de meest absurde combinaties van onderwerpen samenbracht.
Later, toen ik me voor olieverf begon te interesseren, waren het de dramatische belichting en diepte van Caravaggio en de filmische, absurde vertelkunst van Jheronimus Bosch.
Een paar jaar lang bestudeerde ik de Amerikaanse draaimolensnijders van begin 20e eeuw, met Looff en Dentzel als mijn favorieten.

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Zonder twijfel is het paard het meest inspirerende dier in mijn leven. Ik kan echt niet uitleggen waarom. Er is een onverklaarbare band.
Op de toneelschool speelde ik het belangrijkste paard, Nugget, in het toneelstuk “Equus” van Peter Shaffer. Toen ik tijd met de paarden begon door te brengen, voelde ik een band die terugging tot de tijd dat ik een jaar of 6 of 7 was en tijdens een schoolreisje tussen de paarden liep. Ik denk dat ik die dag het enige kind was dat niet op ze wilde rijden, maar ik leidde ze rond terwijl de andere kinderen reden.
Dat gevoel van naast ze lopen en ze in de ogen kijken was onvergetelijk.

Heb je geheime rituelen om in de juiste stemming voor je kunst te komen?
Het onderwerp dat ik schilder is de enige reden dat ik tijdens het werk in die stemming kom.
Die stemming is een staat van zijn waarin ik me voortdurend probeer voor te stellen hoe het is om dit dier te zijn en het moment te beleven dat op het doek tot leven komt.
Welk effect denk je dat internet op kunst in het algemeen zal hebben?
Internet is het allergrootste voordeel dat alle kunstenaars van nu hebben boven elke kunstenaar die ooit heeft geleefd. Ik vind het heerlijk om mijn kunst te delen met verzamelaars over de hele wereld. Mensen die mijn werk anders nooit gezien zouden hebben.
Verzamelaars ontmoeten en met sommigen bevriend raken is een geweldige ervaring geweest, vooral omdat kunst maken voor het grootste deel zo’n eenzaam avontuur is.

Welk werk is je persoonlijke favoriet? Ik heb een favoriet schilderij waar ik veel meer tijd aan heb besteed dan enig redelijk mens ooit aan één werk zou besteden. Vanaf het moment dat het beeld in een schets tot leven kwam, wist ik dat ik het zou houden.
Het is een paard, natuurlijk, en alles viel gewoon op zijn plek. Ik weet niet zeker of foto’s de magie ervan ooit zullen laten zien. Het is nu mijn troostwerk. Als het in de buurt is, voel ik me thuis.
Als ik de stad uit moest voor opnamen van een film of televisieserie, nam ik het mee, als een soort knuffeldeken. Ik ben het een keer kwijtgeraakt en was een paar dagen helemaal van slag, tot ik het terugvond. Het was op een ‘veilige plek’ opgeborgen terwijl een kamer werd verbouwd.
Het schilderij heet ‘Olympus’. Het is mijn hoogste berg.

Zou je het ooit verkopen?
Ik zou het nooit verkopen. Dat heb ik ook over andere werken gezegd, en daarna heb ik ze toch overgedragen aan mensen die me een aanbod deden dat ik niet kon weigeren. Dit is niet zo’n werk. Tot nu toe heb ik er zelfs nog nooit over gepraat.
Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Er is een ‘geheim’ project waarvan ik hoop dat mijn broer, die ook artistiek is, me ooit zal helpen het te verwezenlijken.
Sorry, meer kan ik niet zeggen, maar ik denk dat het de manier zal veranderen waarop mensen over hun wereld denken. Het is meer een theatraal evenement waar kunst bij komt kijken. Meer kan ik er niet over zeggen.

Werk je aan iets nieuws?
Op dit moment denk ik erover om voor het eerst leerlingen aan te nemen en een paar technieken voor het schilderen van paarden in olieverf te delen.
De meeste energie gaat nu naar tatoeëren. Ik heb er een paar gezet, en het is een vreemde ervaring om iemand je kunst op zijn huid te zien dragen.
Ik heb nog bij niemand een paard gezet, maar dat komt vast heel binnenkort.
Er komt nog meer
Bedankt aan Anthony voor het beantwoorden van onze vragen en het delen van zijn kunst. Kijk geregeld even op zijn kunstwebsite voor nieuws over zijn nieuwste werk.
Blijf ons ook volgen voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je zelf paardenkunstenaar of ken je een kunstenaar die paarden maakt en die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel