Paarden in de kunst

De vos en het paard

· The Equinest

Een paard, een vos en een leeuw
Een korte paardenfabel uit de sprookjes van Grimm, van Jacob en Wilhelm Grimm, die al meer dan een eeuw kinderen betovert en bang maakt.

Een boer had een paard dat hem altijd een uitstekende, trouwe dienaar was geweest: maar het was nu te oud geworden om te werken; dus wilde de boer het niets meer te eten geven, en hij zei: “Ik heb je niet meer nodig, dus maak dat je mijn stal uit komt; ik neem je pas terug als je sterker bent dan een leeuw.” Toen deed hij de deur open en joeg het paard weg.

Het arme paard was erg bedroefd en zwierf heen en weer door het bos, op zoek naar een beetje beschutting tegen de koude wind en de regen. Weldra kwam het een vos tegen: “Wat scheelt eraan, mijn vriend?” zei die, “waarom laat je je hoofd zo hangen en kijk je zo eenzaam en ellendig?” “Ach!” antwoordde het paard, “rechtvaardigheid en hebzucht wonen nooit onder één dak; mijn meester is alles vergeten wat ik zoveel jaren voor hem heb gedaan, en omdat ik niet meer kan werken, heeft hij me weggejaagd, en hij zegt dat hij me pas terugneemt als ik sterker word dan een leeuw; welke kans heb ik daarop? Hij weet dat ik er geen heb, anders zou hij niet zo praten.”

De vos sprak het paard echter moed in en zei: “Ik zal je helpen; ga daar liggen, strek je helemaal stijf uit en doe alsof je dood bent.” Het paard deed wat hem gezegd werd, en de vos ging regelrecht naar de leeuw, die vlakbij in een hol woonde, en zei tegen hem: “Een eindje verderop ligt een dood paard; ga met me mee, dan kun je een uitstekend maal van zijn karkas maken.” De leeuw was erg blij en ging meteen op pad; en toen ze bij het paard kwamen, zei de vos: “Hier kun je hem niet op je gemak opeten; weet je wat – ik bind je vast aan zijn staart, dan kun je hem naar je hol slepen en hem daar op je gemak opeten.”

Dit advies beviel de leeuw, dus ging hij rustig liggen zodat de vos hem aan het paard kon vastmaken. Maar de vos wist zijn poten aan elkaar te binden en bond alles zo stevig vast dat hij zich met al zijn kracht niet kon bevrijden. Toen het werk klaar was, klopte de vos het paard op de schouder en zei: “Hup! Bles! Hup!” Toen sprong het paard op en ging ervandoor, met de leeuw achter zich aan. Het beest begon te brullen en te loeien tot alle vogels in het bos van schrik wegvlogen; maar het paard liet hem maar zingen en liep rustig over de velden naar het huis van zijn meester.

“Hier is hij, meester,” zei het paard, “ik heb hem te pakken gekregen”: en toen de boer zijn oude dienaar zag, werd zijn hart week, en hij zei: “Gij zult in uw stal blijven en goed verzorgd worden.” En zo had het arme oude paard volop te eten, en leefde het – tot het stierf.

Paardenboeken

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel