
De Kurd of het Koerdische paard wordt gefokt door de Koerden van het Perzische Plateau in Iran, aan wie het zijn naam dankt.
Oorsprong
Zoals de ligging van zijn bakermat al doet vermoeden, verenigt het Koerdische paard elementen van Arabische en Turkse paarden. Het ras zou afstammen van het oude Nisaeïsche paard. Het is gefokt om te gedijen in het ruige berglandschap van Koerdistan en is een robuust type. Die aangeboren hardheid ging prachtig samen met het uithoudingsvermogen en de snelheid van de Arabier en leverde een dier op dat als oorlogspaard werd gewaardeerd om zijn vaste tred.
Voor de Koerden zijn deze paarden een onmisbaar deel van het leven geweest: goed aangepast aan hun omgeving en speciaal gefokt voor de plaatselijke behoeften. Ze zijn zo belangrijk voor het volk dat veel tradities om paardenactiviteiten draaien en dat ze een rol spelen bij de onderhandelingen over de bruidsschat.
Hoewel hun aantal in de 20e en 21e eeuw is teruggelopen, zullen de Koerden dit stuk levende geschiedenis waarschijnlijk nog vele jaren in ere houden.
In de loop der jaren zijn er verschillende types ontstaan: Afshari, Jaf, Kalhor en Sanjabi. Het onderscheid komt waarschijnlijk voort uit het fokken voor specifieke behoeften in bepaalde gebieden.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 13-15.3 hands
Manen en staart zijn dik
Bouw
Het hoofd heeft een recht of licht hol profiel
De ogen zijn groot en ovaal
De hals is kort, gespierd en rechtop aangezet
De borst is breed
De rug is kort
De achterhand is hellend
De staart is hoog aangezet
De benen zijn lang en droog
De hoeven zijn uitzonderlijk hard
Traditionele kleuren
Meestal bruin, zwartbruin, vos of, zeldzamer, zwart.
Karakter
Levendig en moedig
Gebruik
Rijden
Licht landbouwwerk
Vervoer
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel