
Opvallend genoeg is de Spaanse Berber in Amerika ontstaan, al werd hij door de Spanjaarden ontwikkeld. Hij stamt af van Noord-Afrikaanse en Iberische dieren.
Oorsprong
De fokkerij van deze dieren begon in Amerika in de 16e en 17e eeuw, door Berbers te kruisen met allerlei Iberische rassen, waaronder Andalusiërs en Jennets. De dieren die daaruit voortkwamen verenigden de kracht, het uithoudingsvermogen en het aanpassingsvermogen van de Berber met de edele houding, de kwaliteit en de soepele gangen van de Iberische paarden.
Hoewel ze altijd al nuttig zijn geweest, zijn hun aantallen erg laag. Op dit moment lopen er fokprogramma’s onder leiding van liefhebster Susan Field-Paulton. In 1957 besefte zij hoe weinig raszuivere dieren er nog over waren en besloot ze er iets aan te doen. Ze wist een kleine kudde te verwerven en was halverwege de jaren 1960 actief aan het fokken. De dieren werden toegelaten op grond van hun afstamming, hun lichamelijke kenmerken, hun prestaties en hun vermogen om constante nakomelingen te geven.
Lijnen van de Spaanse Berber
Er bestaan verschillende lijnen van dit ras, vaak gebaseerd op groepen dieren die in afgelegen gebieden zijn aangetroffen.
Wilbur-Cruce-paarden
Ontdekt in Arizona aan het eind van de jaren 1980, waar de Wilbur-Cruce-kudde meer dan een eeuw in afzondering had geleefd. Ze stammen af van een fokprogramma van de jezuïeten op Rancho Dolores aan het eind van de 17e eeuw. De kudde is behouden gebleven en maakt nu een groot deel van het stamboek uit.
Oorspronkelijke SBBA
De oorspronkelijke lijnen van de vereniging, afkomstig uit verschillende populaties verspreid over het westen. Goed voor slechts een handvol geregistreerde dieren.
Baca-Chica
Genoemd naar Joty Baca, die de lijn stichtte na jarenlang Spaanse paarden te hebben gefokt in Baca Chica. De basis van deze lijn kwam uit de berggebieden van New Mexico. Baca wijdde zijn leven aan het fokken van deze dieren op karakter, een kleiner formaat en uithoudingsvermogen. Na zijn dood in 2013 raakte de rest van zijn kudde verspreid, en er is maar een klein aantal dieren van over.
Andere bronnen
Het stamboek is open en laat ook andere dieren met uitzonderlijke eigenschappen toe.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 13.3 – 15 hands
Bouw
Het hoofd is fraai en edel, met een bol of licht bol profiel
De ogen zijn amandelvormig en laag geplaatst
De hals is kort, met een zware kam
De schouder is lang en schuin
De benen zijn goed gesteld
De hoeven zijn taai en dikwandig
Traditionele kleuren
vos | zwart | dun | roan | bont | buckskin
Karakter
Intelligent en gemakkelijk te trainen
Levendig en edel
Verstandig en betrouwbaar
Gebruik
Rijpaard
Veepaard
Endurancepaard
Nuttige links
Spanish Barb Breeders Association
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel