
Het Canadese paard of de Frans-Canadees is een gehard, klein paard dat tegen barre omstandigheden kan. Het geldt als een nationale schat en was onmisbaar bij de kolonisatie van het gebied.
Oorsprong
De bloedlijnen van het Canadese paard komen uit Frankrijk, vanwaar de dieren aan het eind van de 17e eeuw naar de Nieuwe Wereld werden gestuurd. Het waren Normandische paarden en Bretons (die van de Arabier, de Andalusiër en de Berber zouden afstammen). Hun kenmerken zijn ook nu nog in het ras terug te zien.
Eeuwenlang werden deze dieren met weinig invloed van buitenaf gefokt en uiteindelijk werden ze als een eigen ras aangemerkt. Doordat ze zich onder een streng klimaat en met schaars voedsel hebben ontwikkeld, zijn het taaie dieren geworden die sober in het onderhoud zijn. Ze worden dan ook vaak The Little Iron Horse (het kleine ijzeren paard) genoemd.
Dit taaie paardje was waardevol als dier voor alle werk en kon voor alles worden ingezet, van ploegen tot het trekken van koetsen.
Sterke genetische basis
Halverwege de 19e eeuw kwam het Canadese paard in heel Canada en de Verenigde Staten voor. Het werd vaak gebruikt om andere rassen te verbeteren en speelde een wezenlijke rol in de ontwikkeling van de Morgan, de Tennessee Walking Horse, de Standardbred en de American Saddlebred.
Doordat de dieren uit Canada werden geëxporteerd, begon hun aantal in het eigen land terug te lopen. Ook de groeiende overstap op landbouwmachines eiste zijn tol, omdat ze vooral als boerderijdieren werden gebruikt. In de jaren 1870 waren er minder dan 400 over en was de fokkerij tot stilstand gekomen. Tegen het einde van dat decennium was het ras volledig erkend en beschermd.
De inspanningen om het ras te herstellen wierpen vruchten af en in 1886 was er een stamboek. In 1895 werd de Canadian Horse Breeders Association opgericht. De oprichting van de fokkersvereniging wekte nieuwe belangstelling en in 1907 greep de overheid in en zette een verbeterd stamboek op.
Het Canadese paard is populairder geworden, al geldt zijn aantal nog steeds als kritiek. Volgens DAD-IS waren er in 2024 nog 233 in Canada. De Equus Survival Trust vermeldt het ras als bedreigd, met een geschatte populatie van minder dan 6000.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 14 – 16 hands
Sterk en robuust
Bouw
Hoofd is kort en fijn gesneden
Oren zijn dun en beweeglijk
Hals is gebogen en sierlijk aangezet
Borst is breed en diep
Rug is sterk en recht
Manen en staart zijn dik, lang en golvend
Benen zijn sterk en stevig
Hoeven zijn goed gevormd en taai
Traditionele kleuren
zwart | vos | bruin | zwartbruin
Karakter
Werkwillig en vriendelijk
Verstandig en sociaal
Slim en leergierig
Gebruik
Rijpaard
Boerenpaard
Showpaard
Nuttige links
Canadian Horse Breeders Association
Meer afbeeldingen




Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel