Wywiady
Wywiad z artystą – Werner Rentsch
Imię i nazwisko
Werner Rentsch
Strona internetowa i miejsca, w których można znaleźć moje prace w sieci
Część moich prac można znaleźć na mojej stronie na Facebooku lub w kilku serwisach, które wyszukuje Google, między innymi:
American Academy of Equine Art
Artful Home
Lynda Anderson Galleries
Equidae Gallery
Chisholm Gallery
Gdzie mieszkam
Dzielę czas między Nowy Jork a farmę w Jefferson w stanie Nowy Jork.
Opowiedz nam trochę o sobie: skąd pochodzisz i jaka jest twoja historia?
Urodziłem się w Nowym Jorku. Zawsze chciałem być artystą i kochałem zwierzęta, zwłaszcza psy i konie. Po Industrial Art High School studiowałem w School of Visual Arts, w Pratt Institute i w Art Students League.
Do 1973 roku pracowałem jako niezależny grafik w reklamie, a potem zająłem się wyłącznie sztuką i skupiłem na mojej prawdziwej miłości – malowaniu koni.

Często malujesz konie w ruchu. Z którą dyscypliną czujesz się osobiście związany?
Piękno konia w ruchu podziwiałem już jako dziecko, oglądając westerny. Kiedy zacząłem malować konie, spędzałem dużo czasu na torze wyścigowym i z jeźdźcami amerykańskiej reprezentacji jeździeckiej (US Equestrian Team). Ale najważniejszy wpływ na moją twórczość mają moje własne konie. Uwielbiam skakać i jeździć w teren, a teraz interesuję się też ujeżdżeniem.
Nie malujesz wyłącznie koni. Z jakimi innymi zwierzętami się utożsamiasz?
Bardzo bliskie są mi psy. Zawsze miałem psa i są ważną częścią mojego życia. Ostatnio jednak kilka razy podróżowałem do Afryki, by odwiedzić syna, który pracuje przy ochronie przyrody w Serengeti.

Możliwość obserwowania afrykańskich dzikich zwierząt z bliska otworzyła przede mną jako artystą zupełnie nowy świat.
Kto najbardziej wpłynął na twoją twórczość?
Jako chłopiec zawsze podziwiałem prace Frederica Remingtona i Charlesa Russella. Teraz, gdy maluję konie przez cały czas, muszę powiedzieć, że sir Alfred Munnings. Przyglądam się też pracom George’a Stubbsa ze względu na anatomię i uwielbiam światło i kompozycję Edwarda Hoppera.

Czy masz (albo miałeś) zwierzę, które jest muzą twojej twórczości?
Tak. Był nim mój pierwszy koń, Allegro. Zanim go dostałem, malowałem wiejskie pejzaże w stylu Erica Sloane’a czy Andrew Wyetha. Ale Allegro zainspirował mnie na wiele sposobów. Był koniem bez rodowodu, o maści izabelowatej (palomino), pełnym pewności siebie, zdolnym i cierpliwym jak święty. Od chwili, gdy u mnie zamieszkał, chciałem malować już tylko konie.
Czy jest jakieś szczególne miejsce, które cię inspiruje?
Zawsze myślę o malowaniu. Inspiracja przychodzi wszędzie, dokąd jadę – w stajniach w Saratodze, na stadninie w Kentucky, na meczu polo na Florydzie, na cygańskim targu koni w Hiszpanii albo wtedy, gdy spędzam czas z końmi na mojej farmie.
Czasem przez sen myślę o jakimś temacie, który chcę namalować.

Jaki wpływ, twoim zdaniem, ma internet na sztukę?
Myślę, że internet ma na sztukę ogromny wpływ.
Sprawia, że twoje prace są dostępne dla całego świata. Może otworzyć rynki, do których w żaden inny sposób nie udałoby się dotrzeć.
Kiedy byłem prezesem Academy of Equine Art, przeszukiwałem sieć w poszukiwaniu nowych artystów, których mógłbym zaprosić na specjalne wystawy akademii z cyklu „Invitational”. Przekonałem się, że oceniając prace nieznanych artystów, zawsze lepiej jest zobaczyć cały dorobek. Internet daje taką możliwość.

Czy wpłynął na twoją twórczość?
Tak, udało mi się sprzedawać prace przez internet. Galerie kontaktowały się ze mną po tym, jak zobaczyły moje prace w sieci, a prace innych artystów, które widziałem w internecie, były dla mnie inspiracją.
Z drugiej strony pokazywanie prac w sieci może też rodzić problemy z prawami autorskimi. Zdarzyło się, że niektóre moje prace skopiowano z internetu i wykorzystano w celach komercyjnych.
Jak wybierasz tematy?
Zawsze szukam nowych sposobów przedstawiania konia.
Obok postaci ludzkiej wizerunek konia jest jednym z najczęściej przedstawianych tematów w historii sztuki; zawsze jest dla mnie wyzwaniem, by nie powtórzyć tego, co zrobił już jakiś inny artysta.
Moje obrazy zawsze wyrastają z osobistych doświadczeń. Trudno mi sprawić, by obraz był prawdziwy, jeśli nie widziałem czegoś na własne oczy.

Która praca jest twoją ulubioną?
Uważam, że mój obraz „Equine Reflection” mi się udał. Przez ponad rok zastanawiałem się, jak chcę go zrobić, zanim mogłem go namalować. To studium światła, światła odbitego, lustrzanego odbicia i możliwości zobaczenia jednocześnie tego, co jest przed lustrem, i tego, co za plecami widza.
Czy byś go sprzedał?
Sprzedałem go.
Poza sztuką – co jeszcze jest twoją pasją?
Moją pasją jest życie. Pasjonuje mnie jazda konna, wędkarstwo, pływanie kanu, narciarstwo biegowe, podróże, poznawanie nowych rzeczy i Afryka.
Pracujesz nad czymś nowym?
Uczę się malować lwy, hipopotamy, żyrafy, guźce i zebry.

Ciąg dalszy nastąpi
Dziękujemy Wernerowi za to, że znalazł czas, by odpowiedzieć na moje pytania o siebie i swoją twórczość. Koniecznie zajrzyj na jego stronę na Facebooku, żeby dowiedzieć się o nim więcej i sprawdzić, czym się teraz zajmuje.
Czekaj też na kolejne wywiady z artystami inspirowanymi końmi i fotografami.
Tworzysz prace inspirowane końmi albo znasz artystę, którego chętnie zobaczysz u nas? Dodaj swoje imię i adres strony w komentarzu poniżej albo napisz do nas, żeby wziąć udział.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał