
Koń żmudzki, czyli żmudzin, zwany też Samogitian, Zamituka, Zemaituka, Zemaichu i Zhmudk, pochodzi z Litwy. To koń typu leśnego, należący do rodziny konika polskiego.
Pochodzenie
Konie te hoduje się na tym obszarze od XVI wieku, a miejscowa ludność wykorzystywała je w rolnictwie i transporcie. Na przestrzeni lat wpływały na nie różne inne egzotyczne typy, a w XIX wieku dolano krwi koni arabskich. Na początku XX wieku w obrębie rasy wyróżniały się dwa wyraźne typy: jeden lżejszy i szlachetniejszy (choć mniej liczny), a drugi cięższy, bez arabskiego uszlachetnienia.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.2 – 14.3 hands
Budowa
Głowa ładna, o prostym lub lekko wklęsłym profilu
Szyja dobrze rozwinięta i umięśniona
Grzbiet płaski i mocny
Nogi suche
Tradycyjne maści
kara | gniada | skarogniada | bułana
Użytkowanie
Kuc wierzchowy
Lekka praca pociągowa
Kuc pokazowy
Uszlachetnianie innych ras
Przydatne linki
Litewska Stadnina Narodowa
Instytut Nauk o Zwierzętach, Litewskie Centrum Koordynacyjne Ochrony Zasobów Genetycznych Zwierząt Gospodarskich
Związek Hodowców Koni Żmudzkich
Więcej zdjęć



Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał