
Postier bretoński (Brittany Post Horse, Postier Breton) nie jest oficjalną rasą, lecz lekką odmianą konia bretońskiego, hodowaną specjalnie do pracy w zaprzęgu.
Pochodzenie
Postier bretoński, potomek koni artyleryjskich z armii Napoleona, jest uważany za ważną część francuskiego dziedzictwa hodowlanego. Ta wyjątkowa linia uległa w XIX wieku pewnemu rozmyciu, gdy krzyżowano ją z końmi normandzkimi i perszeronami. Później dolano krwi lżejszych koni Norfolk Roadster i Hackney, co jeszcze bardziej rozrzedziło pierwotną genetykę. W XX wieku mechanizacja sprawiła, że ich liczba zmalała, a na potrzeby produkcji mięsa znów zaczęto hodować je cięższe. Podjęte później starania, by przywrócić im dawne rozmiary i świetność, w dużej mierze się powiodły.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3-16.2 hands
Grzywa i ogon bujne
Budowa
Głowa wyrazista, o prostym profilu
Czoło szerokie
Oczy żywe
Uszy długie
Szyja długa
Łopatki skośne
Klatka piersiowa głęboka
Grzbiet umięśniony
Zad płaski
Nogi suche i mocne
Kopyta szerokie
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata (również z konopiastą grzywą i ogonem), gniada, dereszowata, a czasem kara
Temperament
Pracowity i łagodny
Posłuszny i wytrzymały
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Rolnictwo
Transport
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał