
Koń awarski, zwany też Avarskaya, żyje w Dagestanie i wywodzi się od plemienia Awarów, które przywędrowało z Mongolii 1500 lat temu. Nie zawsze uznaje się go za odrębną rasę – to najmniejsza odmiana kuca dagestańskiego.
Pochodzenie
To mały, krępy kuc górski z wyraźnym wpływem krwi mongolskiej, mniejszy od dwóch pozostałych odmian dagestańskich: kałmuckiej (największej) i lezgińskiej (z południa). Kuce te słyną z wytrzymałości i odporności, potrafią nosić ciężkie ładunki po stromych ścieżkach i są dobrze przystosowane do surowego miejscowego klimatu.
Co ciekawe, wędrówka Awarów była jedną z najszybszych migracji na duże odległości w ówczesnej historii ludzkości. Być może przebiegła tak szybko właśnie dlatego, że mieli tak znakomite konie. Choć lud ten nie pozostawił pisanych źródeł, swoich ważnych zmarłych chował z wielką pompą. W niektórych kurhanach znaleziono zbroje, konie i sprzęt jeździecki, co świadczy o tym, jak ważne były dla Awarów tradycje jeździeckie.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.3 hands
Budowa
Głowa duża, o prostym profilu
Szyja krótka
Nogi krótkie i mocne
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata, gniada lub skarogniada
Temperament
Chętny do pracy i sprawny
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Lekkie prace rolne
Zwierzę juczne
Mleko
Wypas owiec
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał