
Kuc lankijski to mała, karłowata rasa ukształtowana przez miejscowe warunki. Trafił na wyspę wraz z portugalskimi kolonizatorami. Początkowo były to odporne konie iberyjskie, ale z czasem ich wzrost się zmniejszył.
Pochodzenie
Portugalczycy kolonizowali Sri Lankę mniej więcej w latach 1505–1658 i, podobnie jak Hiszpanie, przywieźli ze sobą konie, by badać nowe ziemie. Były to zapewne małe, wytrzymałe konie rodem z Półwyspu Iberyjskiego. Używano ich pewnie do różnych celów, ale głównie do przewozu towarów i ludzi. Większość koni sprowadzono na Neduntheevu (wyspę Delft), gdzie po odejściu Portugalczyków zdziczały. Nie było to dobre miejsce do utrzymania koni, a ich niewielka liczba doprowadziła do problemów z chowem wsobnym i rodziły się karłowate zwierzęta.
Dziś konie można spotkać w większości regionów Sri Lanki, a wiele z nich pochodzi od koni portugalskich. To ładne, niewielkie konie, a ich genetyczne pokrewieństwo z niektórymi małymi rasami z Półwyspu Iberyjskiego jest niezaprzeczalne.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.1-12.3 hands
Budowa
Głowa proporcjonalna, o prostym profilu
Szyja cienka
Nogi cienkie i mocne
Kopyta twarde
Tradycyjne maści
Zwykle kasztanowata, skarogniada lub gniada
Temperament
Zwierzęta zdziczałe
Po oswojeniu spokojne i przyjazne
Użytkowanie
Jazda wierzchem
Transport
Zwierzę juczne
Lekkie prace rolne
Więcej zdjęć




Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał