
Ta rasa to odmiana konia kabardyńskiego hodowana specjalnie w republice karaczajskiej. Konie te należą zwykle do najbardziej krzepkiego typu kabardyńskiego i wyodrębniły się jako osobna rasa w latach 60. XX wieku, po dolewie pełnej krwi angielskiej.
Pochodzenie
To rosyjska rasa powstała z krzyżowania angielskich, niemieckich i francuskich koni pełnej krwi z miejscowymi końmi karaczajskimi. Jest podobna do konia anglo-kabardyńskiego, ale nie należy jej z nim mylić; koń anglo-karaczajski jest rzadszy i zwykle spotyka się go tylko w górzystych regionach Azji Środkowej.
Korzenie tej rasy są cięższe niż w przypadku wielu typów kabardyńskich – to konie zbudowane do pracy. Dolew krwi angielskiej dał lżejszego wierzchowca, lepiej nadającego się pod siodło. Choć nieoficjalnie hodowlę rozpoczęto już na początku lat 70. XIX wieku, rasę oficjalnie uznano dopiero w połowie XX wieku.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.2 – 16 hands
Ma wygodny, dobrze zrównoważony chód
Budowa
Profil głowy lekko „barani”
Prosta linia grzbietu
Dobrze umięśnione lędźwie
Ładny, skośny zad z nisko osadzonym, powiewającym ogonem
Szyja długa, łopatki bardzo skośne
Mocna podstawa
Dobrze postawione kończyny
Maści
Wszystkie maści
Temperament
Spokojne i opanowane, konie te są gotowe do pracy i niezwykle chętnie poddają się prowadzeniu.
Użytkowanie
Koń wierzchowy
Koń rekreacyjny
Więcej zdjęć


Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał