Interviews

Jo-Anne Clarke – interview met een paardenkunstenaar

· The Equinest

Naam
Jo-Anne Clarke

Website en plekken waar je mijn werk online vindt
www.ja-clarke.com

Waar ik woon
In het noorden van Engeland

Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Als jong meisje wilde ik lerares worden, met muziek, kunst en Engels als mijn hoofdvakken. Helaas kon ik dat door familieomstandigheden niet doorzetten. Toen ik jong was, kwamen mijn schilderen en mijn ontwikkeling een hele tijd op een laag pitje te staan, omdat ik na de dood van mijn vader voor mijn gezin moest zorgen, maar helemaal stoppen was voor mij onmogelijk. Ik denk dat als mensen een verlangen in zich hebben, dat er gewoon uit moet!

Wanneer ben je begonnen met tekenen en schilderen?
Ik schilderde al zodra ik een kwast kon vasthouden… Meestal het gezicht van mijn moeder, met plakkaatverf, als ze ’s middags in slaap viel, en natuurlijk de keukentafel, mijn kleren, de vloer en soms ook het papier dat mijn moeder me gaf.

Ik was stil, maar maakte een enorme troep met mijn creaties, en mijn moeder moedigde me aan om me met verf te uiten, wat bij ons thuis tot complete chaos leidde!

Vroege roep

Je schildert meer dan alleen paarden. Wat is je favoriete onderwerp?
Ik moet zeggen dat ik echt dol ben op paarden schilderen, maar ik vind wilde dieren en portretten ook heerlijk. Er zit schoonheid in zoveel dingen, en als kunstenaar is het onze taak om onze onderwerpen recht te doen. Soms word ik er behoorlijk uitgelaten van tijdens het schilderen, omdat ik het zo heerlijk vind als een stukje echt goed lukt. Ik hou van het licht op de vacht van een paard en de glans en uitdrukking in hun ogen, ik hou van de doorschijnendheid van de menselijke huid en hoe stralend en mooi die kan zijn, en ondanks de algemene opvatting dat we minder aantrekkelijk worden als we ouder worden, vind ik dat helemaal niet waar.

Er is enorm veel schoonheid in de wereld, en we zouden goed moeten kijken in plaats van alleen even een blik op dingen te werpen. Als we beter kijken en dingen leren waarderen zoals ze werkelijk zijn, hebben we iets om te vieren.

Je werkt ook met allerlei verschillende materialen. Heb je een voorkeur?
Ik hou van olieverf en pastel, en met aquarel kan ik ongelooflijk onhandig zijn. Ik denk dat de meeste kunstenaars het leuk vinden om allerlei materialen te verkennen, en ik mis het eigenlijk wel dat ik niet kan beeldhouwen en dergelijke. Ik heb het geld en de ruimte niet voor een oven en een goede werkplek voor dat soort dingen. Ik hou van de zachte textuur en de directheid van pastel en de ongelooflijke kleurintensiteit die je met pastelkrijt van goede kwaliteit krijgt, en ik vind het heerlijk dat ik met olieverf kan mengen en zowel textuur als weerkaatst licht kan maken.

Portret van een vrouwtjesijsvogel

Ik ben soms ongeduldig (ze lacht), en daarom heb ik zoveel schilderijen tegelijk onderhanden, en ik denk dat dat ook een reden is dat ik graag met pastel werk. Met pastel heb ik meteen resultaat, en dat geeft me veel plezier. Ik vind het niet leuk om te wachten tot mijn verf droogt, maar ik zie olieverfschilderijen wel heel graag groeien op de ezel.

Wie zijn je belangrijkste artistieke invloeden?
Ik heb enorm veel respect voor veel kunstenaars, maar ik moet zeggen dat de natuurschilder Eric Wilson me veel zelfvertrouwen heeft gegeven. Ik kijk graag naar zijn werk, en als ik rijk was, zou ik hem vragen een jachtluipaardfamilie voor me te schilderen! Zijn grote katten zijn adembenemend, de mooiste die ik ooit geschilderd heb gezien.

Ik hou van de oude meesters van de klassieke schilderkunst, zoals Rembrandt, David en Holbein, die prachtige werken hebben gemaakt. We moeten niet vergeten dat ze in de tijd van Hendrik VIII niet de luxe penselen en verf hadden die wij nu gebruiken, en als je naar de details in het werk van Holbein kijkt, zie je hoe ongelooflijk uitmuntend het is.

Er zijn zoveel goede kunstenaars dat ik een heel pak papier nodig zou hebben om over ze allemaal te schrijven. Ik hou van goed werk, en ik heb echt een hekel aan werk van mensen die een excuus zoeken om er geen moeite in te steken.

Ik wil ook niet dat mensen me verkeerd begrijpen en denken dat ik geen waardering heb voor moderne kunst, want die heb ik wel. Ik denk dat willekeurige krabbels die tot kunst zijn verklaard een goede invloed op me hebben, omdat ze me aansporen om nog harder mijn best te doen de natuurlijke schoonheid van de natuur met mijn pastels en olieverf na te maken. Hmmm… een behoorlijk grote vraag, waar ik urenlang over zou kunnen doorpraten en nadenken!

Portret van Dansili

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Ik denk het niet, ook niet toen ik besloot dat het schilderen van dieren en mensen me het meeste plezier gaf. Tegenwoordig kan ik mijn waardering en liefde voor paarden, wilde dieren en mensen uiten, en elk werk heeft voor mij een eigen, bijzondere betekenis.

Heb je geheime rituelen om in de juiste stemming te komen voor je kunst?
Ik heb niet echt een geheime formule om in de juiste stemming te komen. Ik prijs me wel heel gelukkig dat ik graag schilder en het helemaal niet erg vind om elke dag onder het pastelstof en de verf te zitten! Als ik werk, heb ik het liefst klassieke muziek op de achtergrond. Ik denk dat dat me helpt me te concentreren, anders begin ik misschien te zingen – en dat is niet altijd een goed idee. Ik hou ook van heel uiteenlopende muziek, dus bij mij staat Classic FM aan. Jeetje, ik weet nog de eerste keer dat ik pastelkarton van Royal Sovereign gebruikte. Ik was zo zenuwachtig dat ik in stilte moest werken, en het duurde zelfs een paar uur voordat ik een streek kleur op het karton zette! Ik zat er alleen maar naar te staren en vroeg me af hoe ik in hemelsnaam kon schilderen op iets dat op fijn schuurpapier leek. Het duurde maanden voordat ik weer naar muziek kon luisteren, en ook een hele tijd voordat ik mijn ezel goed had opgesteld.

Eekhoorn Nutkin

Vroeger werkte ik met het karton plat op tafel, maar dat is eigenlijk niet de goede manier. Ik denk dat het me geruststelde dat ik het papier onder een vreemde hoek kon leggen om te werken. Veel kunstenaars beginnen niet met elke dag schilderen. In werkelijkheid gaat het niet zo, of zou het misschien niet zo moeten gaan.

Ik denk dat als je echt gelukkig wordt van schilderen, het geen corvee is om het elke dag te doen. Het kost geen mentale moeite om elke dag te schilderen, gewoon omdat je er zoveel plezier in hebt.

Ik weet dat veel mensen goede kunstenaars zijn en het toch moeilijk vinden om door te gaan. Mijn advies zou zijn: schilder veel verschillende dingen en schilder elke dag, zodat je ontdekt of het je echt gelukkig maakt. Moe zijn is het enige wat een negatieve invloed op me heeft. Zelfs als ik moeite heb om iets bepaalds te schilderen, zie ik het als een uitdaging en een les. Ik blijf aan het probleem knagen tot ik het heb opgelost, en daarna probeer ik beter te worden. Daar is altijd ruimte voor.

Over de vlakte

Is er een bepaalde plek die je inspireert?
Overal op het platteland, en in elk land. Ik heb wel liever een gematigd klimaat. Ik ben te oud om in de hitte rond te rennen.

Welke invloed denk je dat internet in de toekomst op kunst zal hebben?
Ik vind internet eigenlijk wel fijn. Ik krijg het werk van andere goede kunstenaars te zien, en dat is fantastisch. Ik kan er niet altijd op uit en heb ook niet altijd het geld om iets te ondernemen, en internet brengt ons allemaal dichter bij elkaar.

Het heeft een goede plek in ons leven als we het goed gebruiken. Ik kan alles wat ik nodig heb online kopen, maar ik vind het heel jammer dat er geen leuke stadjes en dorpjes vol interessante winkeltjes meer zijn.

Internet heeft veranderd hoe we zelf aan dingen komen, en zal dat blijven doen. Het enige wat lijkt te groeien zijn bezorgbedrijven, terwijl er steeds meer winkels dichtgaan.

Ja… minder positief is dat er volgens mij meer galerieën zullen sluiten nu iedereen de broekriem strakker moet aanhalen. Het is een beetje een nachtmerrie. Je site bijhouden en al dat soort dingen kost enorm veel tijd die je eigenlijk aan schilderen zou moeten besteden, maar we leren tegenwoordig allemaal leven in een heel uitdagende omgeving, en kunst kan ons zowel schoonheid geven als de moeilijkheden in de wereld laten zien. Kunst is overal, en er staan ‘bergen’ van op internet, allerlei soorten kunst, van beeldende kunst tot krabbels en kunst die je aan het denken zet enzovoort.

Digitale kunst is sterk aanwezig, en ik moet zeggen dat ik er niet echt fan van ben. Dat komt doordat er mensen zijn die wat met foto’s aanrommelen en zich dan kunstenaar noemen, en dat vind ik eigenlijk een beetje een belediging. Digitale kunst maak je snel en makkelijk als je zoiets als Adobe hebt, maar het is geen vakmanschap van hoge kwaliteit, en daar kunnen alle echte kunstenaars juist trots op zijn.

Portret van Aqlaam

Ik ben er trots op dat ik met de hand iets van hoge kwaliteit kan maken dat honderden jaren meegaat, en dat mensen weten dat ik er uren en uren aan heb gewerkt, en jaren en jaren heb geprobeerd steeds beter te worden.

Heeft het ook invloed gehad op jouw kunst?
Ja, in die zin dat het me helpt om mensen overal te laten zien wat ik doe. Het is geweldig dat je een portfolio online kunt zetten waar de hele wereld naar kan kijken. Ik moet nog leren hoe ik de rest van de hulpmiddelen die er zijn kan gebruiken om mijn werk te verkopen. Ik zit eigenlijk een beetje in een dilemma – schilderen, of mijn site bijwerken en beter leren omgaan met de software? Er zitten maar zoveel uren in een dag, en ik heb maar één klein paar handen. Ik word vast sneller!!!

Welk werk is je persoonlijke favoriet?
Ik heb niet echt een favoriet werk, maar ik ben heel blij met een van de schilderijen die ik onlangs heb gemaakt: een portret van een paard dat Aqlaam heet. Iedereen die het zag, zei: “O… dat lijkt wel George Stubbs”, en dat was een enorm compliment waar ik zowat een week om heb lopen grijnzen.

Zou je het ooit verkopen?
Natuurlijk.

Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
Jeetje… zoveel dingen. De prachtige natuur. Mensen aanspreken die hardnekkig afval in de natuur blijven dumpen in plaats van het naar de stort te brengen om verwerkt te worden… lekker eten en goede gesprekken… mensen laten weten dat ze echt de moeite waard zijn… literatuur… koken… muziek… zingen… paardrijden… schrijven… zoveel dingen eigenlijk.

Het leven ten volle leven. Dat zouden we allemaal moeten proberen.

Klein paard in een gestreepte pyjama

Werk je aan iets nieuws?
Elke dag! In oktober sta ik in Aldon, en voor die tentoonstelling wil ik een nieuwe reeks werken hebben. Van mijn originele schilderijen maak ik kleine prints, zodat ze voor iedereen betaalbaar zijn. Als iemand een voorkeur heeft voor wat hij graag zou zien, hoor ik dat heel graag. Ik ga Britse wilde dieren en wat vogels schilderen – vooral roofvogels schilder ik graag –, natuurlijk paarden, en ik hoop er ook wat modern werk bij te doen. Ik ben bezig een paar ideeën uit te werken, maar ik ga geen half afgemaakte ideeën exposeren.

Dat heb ik in het verleden wel gedaan, en toen heb ik er een flinke puinhoop van gemaakt. Als ik tevreden ben over de stijl van mijn werk in inkt en aquarel, laat ik het zien. Tot nu toe heb ik die schilderijen steeds verknoeid. Ik werk aan ideeën voor kleine paardjes van klei, maar daarvoor moet ik het gekleurde spul gebruiken dat je in de oven bakt. Dat kan nog wel even duren. O ja… ik ga ook een paar honden schilderen voor de tentoonstelling, en mensen laten weten dat ik wel degelijk naar foto’s schilder, en ik heb een nieuwe poster nodig… nieuwe wenskaarten, en zo kan ik nog wel even doorgaan!

Er komt nog meer

Met dank aan Jo-Anne voor het beantwoorden van het interview en voor wat ze over haar werk heeft verteld. Neem af en toe een kijkje op haar kunstwebsite voor nieuws over haar nieuwste werken.

Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.

Ben je paardenkunstenaar of ken je een paardenkunstenaar die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel