Interviews
Doreen Mahlstedt – interview met een glas-in-loodkunstenaar
Naam
Doreen Mahlstedt
Website
Mijn website: www.glasswish.com
Volg Doreen op Twitter: @glasswish
Waar ik woon
Topeka, Indiana, een paar mijl van Shipshewana, Indiana – (dat helpt vast!). Ik woon midden in het prachtige Amish-gebied – het noordoosten van Indiana.
Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik heb in Colorado gewoond tot de rijpe leeftijd van 4 maanden, daarna in Texas, Ohio, Jamaica (West-Indië), Florida, Indiana, Chicago – en weer terug naar Indiana. (Nee, ik ben niet op de vlucht voor de politie.) Ik heb mijn hele leven van paarden gehouden en paardgereden, en ik heb waardering voor alle disciplines in de paardensport.

Wanneer besefte je voor het eerst dat kunst je roeping was?
Waarschijnlijk toen mijn vriendinnetjes van vroeger wilden dat ik paarden voor ze tekende. Ze gaven me de bijnaam “paard” en dat vond ik het grootste compliment dat er bestond! Ik won op school een paar malle “prijzen”, rommelde wat met klei, olieverf en aquarel en kwam terecht in een loopbaan van 25 jaar als technisch illustrator voor Goodyear/Dometic/Electrolux. Wat mijn kunst betreft: ik was nooit tevreden over mijn werk, en ik kan niet zeggen dat ik er echt van genoot.
Het was frustrerend om zo van de vloeiende lijnen van het paard te houden en er toch jammerlijk niet in te slagen ook maar een klein deel van die schoonheid te vangen. Toen “ontdekte” ik glas. Ik ben echt betoverd door de eigenschappen van glas – ik ben echt betoverd door de schoonheid van het paard!
En ik vind het heerlijk om binnen de beperkingen van glas te werken. Het is een uitdaging om de persoonlijkheid van het paard te vangen met een onbuigzaam stuk glas! Het heeft me geleerd te kijken naar de totaalindruk van gratie en elegantie.

Je werkt met een heel bijzonder medium. Kun je ons iets vertellen over hoe je een glas-in-loodwerk maakt?
Ik gebruik een van twee technieken, afhankelijk van het formaat en de functie. Bij allebei begin ik met een patroon dat ik heb geschetst en omgezet in Adobe Illustrator. Het patroon wordt uitgeprint en in stukken geknipt, waarbij ik rekening houd met de dikte van het lood of de folie. Het glas wordt uitgekozen en met de hand gesneden (en meestal snijd ik ook in mijn handen!). Daarna worden de stukken glas op het patroon (het karton) gelegd om te zien waar ze moeten worden bijgewerkt, meestal met een glasslijpmachine. In beide gevallen wordt het karton op een plank vastgezet.

Maak ik een paneel met KOPERFOLIE (een techniek die ook bij Tiffanylampen wordt gebruikt), dan wordt elk stuk glas langs de randen omwikkeld met koperfolietape. Daarna worden de stukken op het karton in elkaar gepast, ingesmeerd met vloeimiddel en aan beide kanten van het paneel langs alle koperfolie gesoldeerd. Meestal voeg ik een zinken rand en patina toe, en soldeer ik er zo nodig ophanghaakjes aan. Ten slotte wordt het paneel schoongemaakt en gepoetst.

Gebruik ik de techniek met LOODPROFIELEN, dan leg ik twee stroken van de zinken rand aan de linkeronderkant van het karton en begin ik het werk vanuit de linkerbenedenhoek “op te bouwen”: ik zet om elk stuk een loodprofiel en pas de stukken in elkaar. Elk deel houd ik op zijn plaats met hoefnagels.

Als het geheel in elkaar zit en de andere twee zijden van zink zijn toegevoegd, worden de kruispunten gesoldeerd. Nu komt het smerige deel: een getinte soort glas-in-loodkit wordt over het werk uitgesmeerd en met een borstel onder het lood gewerkt, en daarna wordt er “krijtpoeder” op gestrooid om de kit te helpen drogen. Vervolgens worden met een fid, een puntig houten stokje, alle kruispunten schoongemaakt. Het paneel wordt met een zachte schrobborstel uitgewreven, zodat het er rijk, donker en gepolijst uitziet. Dat is het zo’n beetje!
Is er een ras dat je het liefst vastlegt?
De Arabier en de Spaanse paarden/Andalusiërs zijn adembenemend! Ik moet ook zeggen dat hunters en springpaarden mijn passie zijn, en nou ja – als ik erover nadenk, gaat mijn hart al wat sneller kloppen bij de gedachte aan een volbloed die dansend naar de starthokken loopt…. Dus om je vraag te beantwoorden: “Nee – ik hou van ze allemaal.”

Wie hebben je het meest beïnvloed?
– De paardenschetsen van Leonardo da Vinci. Ik heb ze bestudeerd en me afgevraagd: “Waardoor zitten ze zo vol energie?”
– Robert Vavra, paardenfotograaf
– Robert Oddy, meester in glas-in-lood
Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Toen ik een klein meisje was, las ik een boek dat “Silver Birch” heette, of iets in die richting. Het enige wat ik me herinner, is het beeld dat het in mijn geheugen heeft gebrand: een klein meisje dat tussen een paar bomen staat en naar een weiland kijkt. Ze staat daar te wachten tot deze wilde, prachtige witte hengst naar haar toe komt galopperen voor hun geheime afspraakje – manen en staart wapperend, hals gebogen. Wie weet waar dat boek echt over ging, maar mij is het beeld bijgebleven dat mijn hart raakte. (Zijn alle paardenmensen zo melig?)

Heb je geheime rituelen die je helpen om in de juiste stemming voor je kunst te komen?
Ik bid – om inspiratie en om vaardigheid. Ik denk aan het bijbelvers “Wat je ook doet …. doe alles tot eer van God”. 1 Korintiërs 10:31. En ik dank Hem dat Hij het paard heeft geschapen, zodat wij ervan kunnen genieten!
Welk effect denk je dat internet zal hebben op kunst in het algemeen?
Het is een geweldige plek om inspiratie op te doen – en een prima hulpmiddel om van te leren. Het heeft me geïnspireerd en mijn ambities hoger gelegd! Er zijn zoveel getalenteerde mensen van wie ik anders nooit had geweten dat ze bestonden.

Wat is je persoonlijke favoriete werk?
Mijn sentimentele favoriet is een raam dat ik in een dakraam in mijn huis heb gezet. Ongeveer tien jaar geleden besloot ik namelijk de kunst van het glas-in-lood te leren. Ik woonde toen in Oak Park, Illinois – het epicentrum van de kunst en geschiedenis van het glas-in-lood. Ik volgde een cursus – en de docent vertelde de groep zo ongeveer dat we nooit goed zouden worden, omdat we niet vroeg genoeg waren begonnen. Ik maakte een lelijk vierkant beginnerswerkje van 12 bij 12 inch, raakte ontmoedigd en gaf het op. Zo’n drie jaar later liep ik dezelfde winkel binnen om me in te schrijven voor een cursus mozaïek – en de winkel bleek een nieuwe eigenaar te hebben. Ik raakte aan de praat met de twee nieuwe eigenaren en zij moedigden me aan om een cursus te volgen. Ik vertelde dat ik een groot raam wilde ontwerpen waarin de paarden bij weinig licht in de achtergrond verdwijnen en, als er licht van achteren op valt, juist naar voren “springen”.
Ik vroeg of dat mogelijk was voor een beginner. Ze zeiden JA, en dat ze me door het hele proces heen zouden begeleiden tot het raam af was. Ze hebben enorm veel talent en delen hun kennis ruimhartig, en ik ben Cec en Tonya eeuwig dankbaar voor het onbaatzuchtige voorbeeld dat ze hebben gegeven! Ben je in de buurt van Forest Park, Illinois? Loop dan eens bij ze binnen bij Two Fish Art Glass.

Waar ben je verder nog gepassioneerd over?
God, familie – sport, paarden, kajakken, golf. (Hopelijk houd ik ze in DIE VOLGORDE.)
Werk je aan iets nieuws?
Ja, ik werk aan een abstract paard, recht van voren gezien. Ik ben er 6 maanden lang steeds opnieuw aan begonnen. Het is een flinke uitdaging voor me. Ik wil niet te veel in details gaan en het overwerken. Ik wil de essentie van beweging vangen – een minimalistische aanpak. Ik heb ook een “wedstrijd” op mijn website gezet waarvoor ik om foto’s of tekeningen vraag!

Er komt nog meer
Bedankt, Doreen, voor het beantwoorden van de vragen en voor de kijk achter de schermen van je werk. Neem regelmatig een kijkje op haar kunstwebsite voor nieuws over haar nieuwste werken.
Blijf ook op de hoogte van meer interviews met paardenkunstenaars en fotografen.
Ben je zelf paardenkunstenaar of ken je een kunstenaar die paarden maakt die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel