Interviews

Interview met een paardenauteur – Deanne Stillman

· The Equinest

Naam
Deanne Stillman

Website en plekken waar je me online vindt
www.deannestillman.com
Het boek: Mustang

Waar ik ben
Californië

Vertel eens iets over jezelf: wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Ik ben opgegroeid in Ohio. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik in de verkeerde staat geboren was, misschien omdat ik nooit van ijsvissen heb gehouden.

Ik ben al jong naar het Westen gevlucht – in mijn fantasie, met pioniersverhalen over Calamity Jane, Billy the Kid en Crazy Horse

Echt kwam ik er pas toen ik ging studeren aan de University of New Mexico, en op mijn allereerste dag daar zag ik een bol rolkruid toen ik uit het vliegtuig stapte. Vanaf dat moment wist ik dat ik eindelijk vrij was.

Mustang gaat over de geschiedenis van paarden in het Westen. Wat inspireerde je om dit boek te schrijven?
Ik ben tussen de paarden opgegroeid; ze waren een belangrijk deel van mijn vreemde jeugd, waarin we van rijkdom in armoede belandden. Mijn moeder had er een paar en reed op het wedstrijdcircuit zolang mijn ouders getrouwd waren. Zij heeft mij en mijn zus leren rijden.

Toen mijn ouders scheidden, verhuisden we naar de verkeerde kant van het spoor, letterlijk – recht tegenover de renbaan. De vaardigheid van mijn moeder die het snelst geld opleverde, was paardrijden. Ze werd een van de eerste vrouwen in het land die beroepsmatig op de renbaan reed – als “exercise boy”, een trainingsruiter.

We waren altijd bij de stallen. Ik was diep onder de indruk van de ongelooflijke dienst die de paarden ons bewezen. Op een gegeven moment besefte ik dat ze ons leven redden door mijn gezin een inkomen te bezorgen. Ik wilde ooit iets terugdoen.

Die dag brak aan in 1998, toen ik mijn vorige boek aan het afronden was, Twentynine Palms: A True Story of Murder, Marines, and the Mojave. Ik zat in een bar in de woestijn te wachten op een afspraak met een bron. Ik pakte een plaatselijke krant. In een berichtje stond dat er buiten Reno zes paarden waren doodgeschoten.

MustangHet was een paar dagen na Kerstmis. Twee dagen later verscheen er weer een bericht – nu waren er 12 paarden doodgeschoten. Tegen het einde van dat jaar waren er in de Virginia Range buiten Reno 34 kadavers van wilde paarden gevonden.

Ik was geschokt en vroeg me af wie zoiets zou doen en wat er met onze wilde paarden aan de hand was. Een paar dagen later werd er iemand gearresteerd. Drie mannen werden beschuldigd. Twee van hen waren mariniers en één was gelegerd in Twentynine Palms.

Op dat moment viel er voor mij veel op zijn plaats en ging ik het spoor van de wilde paarden volgen. Wat ik vond was een episch Amerikaans verhaal dat overal doordrong en iedereen raakte, maar dat nauwelijks bekend was.

Ik moest het vertellen, en tien jaar later kwam ik van dat spoor terug met de hele saga.

“Met alle respect voor ons officiële symbool, de adelaar… het is eigenlijk het wilde paard… het prachtige ros met het grote hart dat zoveel van vrijheid houdt dat het, eenmaal gevangen, sterft aan een gebroken hart, de altijd opstandige mustang die onze ware vertegenwoordiger is en door ons bloed stroomt terwijl hij de eeuwige boodschap van Amerika met zich meedraagt.”

Kijk je nu anders naar het paard dan vóór je onderzoek?
Ja. Ik rijd niet meer zoveel als vroeger. Ik wil van de rug van het paard af blijven. Het heeft zijn tol betaald en is letterlijk keer op keer voor onze zonden gestorven. Het maakt me niet uit of het wild is of tam. Ik wil gewoon van ze genieten.

Bij mustangs is het voor mij genoeg om te weten dat ze daar wild en vrij rondrennen, voor ons allemaal. Maar hun dagen zijn geteld, zoals ik in mijn boek vertel. We zijn een cowboynatie, en we vernietigen het paard waarop we zijn binnengereden.

Wie zijn je belangrijkste literaire invloeden?
Dat zijn er veel – Melville, Poe, Wallace Stegner, Willa Cather, Louise Erdrich, Charles Bowden, Barry Lopez, Mailer, Capote, Black Elk, Twain, Tennessee Williams, Jimi Hendrix, John Coltrane, Alice Coltrane – het is een lange lijst met een breed scala aan kunstenaars die me op allerlei vlakken hebben geïnspireerd.

Deanne en Mona

Afbeelding van Betty Lee Kelly

Heb je (of had je) een dier dat de muze achter je werk is?
Tijdens het schrijven van Mustang werd Comanche mijn muze; zijn verhaal vertel ik in mijn boek. Comanche was “het paard dat de Slag bij de Little Bighorn overleefde”: uit het wild gehaald en in de cavalerie ingelijfd, vele malen gewond, en na de Little Bighorn met alle eer met pensioen gestuurd.

Een geweldig strijdros met een groot hart, dat met ons in de frontlinie stond toen we de frontier inpalmden. De wilde paarden die nu door het Westen zwerven, zijn zijn spirituele en historische nakomelingen. Hij is onze “grote stille getuige”, zoals een van zijn eerste biografen zei, en dat geldt eigenlijk voor alle paarden. Ze hebben ons op ons best en op ons slechtst gezien, hebben ons overal doorheen gedragen, zijn bij miljoenen omgekomen en blijven ons dienen – en toch worden ze snel weer wild als ze de kans krijgen.

Niet voor niets heet onze beroemdste auto voor roadtrips de Mustang. Binnenkort is dat misschien het enige wat ons nog rest van ons wilde erfgoed – en dat zou treurig zijn voor een land dat vrijheid zo hoog in het vaandel heeft

Het baande onze paden, vocht onze oorlogen uit en is ons grootste symbool. Geen paard, geen Amerika – zo simpel is het. Als we het wilde paard verliezen, verliezen we een deel van onszelf.

Ik hoop dat mijn boek die ramp op tijd kan helpen afwenden. Afgaand op de vele prachtige recensies en de grote, enthousiaste opkomst bij mijn lezingen door het hele land, lukt dat tot nu toe.

Deanne en Bugz

Afbeelding van Betty Lee Kelly

Laatste vraag: als je maar één zin had om iemand die bang is voor paarden over te halen er toch op te stappen, wat zou je dan zeggen?
Niet doen. Het is niet nodig om paard te rijden, al weten wij ruiters dat het goed is voor de ziel. Maar voor die van het paard is het niet goed, tenzij je het ziet als een gelijkwaardige partner in plaats van iets wat je moet overheersen en beheersen.

Mensen zouden in het algemeen eerst eens moeten stilstaan bij wat het paard voor ons heeft gedaan, voordat ze het ons nóg een keer laten dragen. En als je blijft rijden, kun je misschien iets teruggeven aan onze broeders en zusters onder de paarden en proberen de wilde paarden te redden, zoals zij ons zo vaak hebben gered.

Waar je Mustang kunt kopen
Iconoclast Books – beperkt aantal gesigneerde exemplaren
Vromans Bookstore – beperkt aantal gesigneerde exemplaren
Powells
Amazon

Er komt nog meer

Met dank aan Deanne voor het beantwoorden van het interview en voor wat ze over haar boek vertelde. Neem zeker een kijkje op haar website voor nieuws over haar nieuwste boeken.

Houd de site ook in de gaten voor meer interviews met paardenauteurs en kunstenaars.

Ben je paardenauteur of ken je een auteur over paarden die je hier graag zou zien? Zet je naam en website in de reacties hieronder of stuur ons een berichtje om mee te doen.

Vertaald uit het Engels. Lees het origineel