
Er zijn verschillende pogingen gedaan om de oeroude (en echt wilde) Tarpan terug te fokken, met als bekendste het Heckpaard en het Hegardt-paard.
Oorsprong
De Tarpan was een van de weinige wilde paardachtigen die in de prehistorie leefden en wordt beschouwd als de voorouder van de meeste moderne rassen van de Russische steppen. Oorspronkelijk kwamen ze in heel Oost-Europa en West-Rusland voor en vormden ze het uitgangsmateriaal voor veel beschavingen langs het oostelijke Middellandse Zeegebied.
Ze zijn door de jacht uitgeroeid, vooral omdat boeren land nodig hadden en de wilde kuddes kostbare hulpbronnen opgebruikten; ze werden ook om hun vlees bejaagd. De laatste stierf in 1909 in een Russische dierentuin.
Ze terugbrengen
Begin 20e eeuw deed de Poolse overheid een poging om het ras terug te fokken, met Koniks en dieren met vergelijkbare kenmerken. Door selectief te fokken probeerde men de genetica zo dicht mogelijk te benaderen. Niet lang daarna namen ook Heinz en Lutz Heck, zoölogen en directeuren van de dierentuin van München, het project op zich. Ze fokten een dier dat er vergelijkbaar uitzag, maar de echte Tarpan-genetica bleef buiten hun bereik.
Verwilderd is niet wild
Later, halverwege de 20e eeuw, begon Harry Hegardt, een fokker in Oregon, te fokken in een poging om Equus ferus caballus terug te krijgen. Zijn uitgangsmateriaal bestond uit verwilderde mustangs uit de omgeving en zijn eigen boerderijpaarden. Net als bij het Heckpaard lukte het om een paard met een vergelijkbare kleur te fokken (Kigers leven verwilderd in Oregon en zijn bekend om hun prachtige dunkleur).
Harry wist de kleur weliswaar nauwkeurig te reproduceren, maar de Kiger-genen deden waarschijnlijk veel van het zware werk. Vermoedelijk hadden die verwilderde kuddes hem überhaupt op het idee gebracht. Ze mogen er dan op lijken, de Kiger-genen komen van Spaanse dieren die door ontdekkingsreizigers naar Amerika zijn gebracht. Het zijn verwilderde nakomelingen van gedomesticeerde paarden. Die Spaanse dieren zijn misschien door de Tarpan beïnvloed, maar die genen zouden dan al heel lang verdund zijn.
Het Stroebel-effect
Tientallen jaren lang fokte hij selectief op type en kleur, met dieren als resultaat die paardenmensen voor een raadsel stelden. Het lukte hem zelfs de primitieve manen te fokken die de gebroeders Heck niet hadden weten te bereiken.
In de jaren 80 ontdekte Lenette Stroebel de kudde van Harry en raakte ze erdoor gefascineerd. Toen Harry in 1990 overleed, kochten Lenette en haar man Gordon zijn kudde van 20 dieren en fokten ze ermee verder in Centraal-Oregon. Zelfs het BLM raakte erbij betrokken en hielp hen duizenden dieren door te zoeken om een hengst te vinden waarmee hun project kon doorgaan.
De moderne Tarpan
Deze moderne Tarpan is groter en waarschijnlijk robuuster gebouwd dan de oorspronkelijke. Het is een levendig paardje dat geliefd is bij de mensen die ermee te maken krijgen. Ze zien eruit als een oeroud paard, maar hebben niet het onstuimige temperament van een wilde paardachtige.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 13 hands
Bouw
Groot hoofd
Lage schoft
Sterke achterhand
Ronde buik
Robuuste benen
Sterke, harde hoeven
Traditionele kleuren
Meestal bruin, zwartbruin of schimmel, maar ook vos en zwart komen voor
Karakter
Altijd een tint dun (wildkleur met aalstreep) met primitieve aftekeningen. Af en toe hebben ze witte aftekeningen, waarschijnlijk een teken van gedomesticeerd paard in de bloedlijn.
Gebruik
Rijden
Nuttige links
Tarpan Horse Conservation Program
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel