Kuc sandałowy (Sandalwood), nazywany też Sandelhoutpaard, Soemba, Sumbanese, Sumba lub Sandal, zawdzięcza nazwę drewnu sandałowemu, jednemu z głównych towarów eksportowych Indonezji. Pochodzi z indonezyjskich wysp Sumba i Sumbawa.
Pochodzenie
Niemal wszystkie indonezyjskie rasy kuców wywodzą się od koni chińskich lub mongolskich, co dało im solidne podstawy. Przez stulecia wyspy wymieniały się zwierzętami, a od czasu do czasu sprowadzano też konie spoza kraju. Dziś odmiany z poszczególnych wysp mają własne lokalne cechy, które odróżniają je od siebie nawzajem i od ras kontynentalnych, od których pochodzą.
Kuc sandałowy, jedna z najszlachetniejszych indonezyjskich ras kuców, ma w sobie więcej krwi arabskiej i pełnej krwi angielskiej niż większość z nich. To mały kuc, ale szybki – często startuje w miejscowych wyścigach na oklep na dystansach 2–3 mil.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 12.2 hands
Budowa
Głowa ładna i lekka, z cechami konia arabskiego
Szyja proporcjonalna
Grzbiet długi i prosty
Pierś dobrze rozwinięta i głęboka
Łopatka skośna
Nogi mocne i cienkie
Kopyta kształtne i mocne
Tradycyjne maści
Wszystkie popularne maści
Temperament
Przyjazny i łatwy we współpracy
Użytkowanie
Lekka praca pociągowa
Koń wierzchowy
Transport
Zwierzę juczne
Wyścigi
Ceremonie kulturowe i religijne
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał