
Ten kuc z indonezyjskiej wyspy Bali to niezwykle zdrowe i samowystarczalne zwierzę. Jego wielkość, siła i postura są bardziej wynikiem miejscowych potrzeb niż jakichkolwiek scentralizowanych programów hodowli selekcyjnej.
Pochodzenie
Pochodzenie kuca balijskiego jest nieznane, ale przypuszcza się, że do Indonezji sprowadzili go Chińczycy w VI wieku. Te pierwotne linie krwi mogły w XVIII wieku zostać skrzyżowane z końmi zarówno z Indii, jak i z Holandii.
Brak poważnego programu hodowlanego sprawił, że ich budowa jest mało szlachetna, ale dobór naturalny obdarzył je ogromną siłą. Te zdrowe i samowystarczalne zwierzęta rzadko wymagają podkuwania, bo mają bardzo twarde kopyta.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 11.3 – 13 hands
Niezwykle silny jak na swój niewielki wzrost
Budowa
Głowa duża, o prostym profilu
Małe uszy i oczy w kształcie migdałów
Krótka, prosta szyja
Grzywa szczeciniasta i stojąca
Krótki grzbiet, wygięty ku górze
Nogi mocne, z dobrymi stawami i twardymi kopytami
Tradycyjne maści
Zwykle bułana z prymitywnymi znaczeniami, ale zdarzają się też inne maści.
Temperament
Niezależny i twardy
Użytkowanie
Zwierzę juczne
Zwierzę do wędrówek (trekkingu)
Koń wierzchowy
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał