
Rosyjski koń siodłowy
- Wysokość w kłębie
- 14.3-15.3 hands
- Maści
- Kara, Maści jednolite
- Status ochrony
- Wymarła
Russkaya krovnaya verkhovaya, Orlovo-Rostopchinskaya, koń orłowsko-rostopczyński lub rosyjski koń siodłowy to rasa koni wierzchowych z terenów byłego Związku Radzieckiego. W 1945 roku została wchłonięta przez ukraińskiego konia wierzchowego, a w DAD-IS figuruje jako wymarła.
Pochodzenie
Rosyjski koń siodłowy nie jest odrębną rasą, lecz raczej typem. Podobnie jak niektóre europejskie konie siodłowe, powstał na potrzeby wojska. Nie hodowano go jednak jako odważnego, pełnego energii konia kawaleryjskiego, lecz do ujeżdżenia. Choć ceniono go jako konia wierzchowego, jego budowa zdradzała skłonności do typu zaprzęgowego.
W 1812 roku, gdy Napoleon najechał Rosję, gubernator Moskwy hrabia Fiodor Rostopczyn wolał podpalić miasto, niż oddać je Francuzom. Podpalił własny dom i stadninę, zostawiając francuskim najeźdźcom odezwę ze słowami: „Znajdziecie tu tylko popioły”. Pożar najwyraźniej nie zaszkodził rasie, bo pod koniec XIX i na początku XX wieku konie te były popularne, używano ich na dworze carskim i pokazywano na różnych wystawach.
I wojna światowa niemal całkowicie przetrzebiła ich pogłowie, a do 1945 roku resztki stada wchłonęła rasa ukraińskiego konia wierzchowego.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 14.3-15.3 hands
Budowa
Głowa o prostym profilu i szerokim czole
Szyja długa
Kłąb wyraźnie zaznaczony
Grzbiet długi
Zad umięśniony
Nogi długie
Tradycyjne maści
Zwykle kara, ale spotyka się większość jednolitych maści
Temperament
Energiczny i inteligentny
Użytkowanie
Ujeżdżenie
Jazda wierzchem
Więcej zdjęć

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał