
Indonezyjski koń wyścigowy
- Wysokość w kłębie
- 15.3-16.2 hands
- Maści
- Gniada, Skarogniada, Kasztanowata
- Status ochrony
- Zagrożona
Indonezyjski koń wyścigowy, hodowany niemal wyłącznie do wyścigów, to krzyżówka miejscowego kuca sandalwood z koniem pełnej krwi angielskiej.
Pochodzenie
Krzyżowanie to miało zwiększyć szybkość i wzrost miejscowych kuców, a prace rozpoczęto w 1975 roku. Dolew krwi pełnej angielskiej nie zawsze poprawia krzepką rasę i często daje konie słabo przystosowane do surowych warunków życia na wyspach. Choć są niewielkie, zwykle mają więcej cech konia pełnej krwi angielskiej i uchodzą za lekkie konie wierzchowe.
Być może dlatego uważa się je za zagrożone – w 2010 roku pozostały zaledwie 144 konie. Ponieważ jednak konie wyścigowe mogą wygrywać pieniądze, te, które zostały, są zapewne dobrze utrzymane.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15.3-16.2 hands
Włos grzywy i ogona rzadki
Budowa
Głowa sucha, o prostym profilu
Szyja umięśniona
Grzbiet prosty
Zad skośny
Nogi cienkie
Tradycyjne maści
Sierść jest zwykle gniada lub kasztanowata, z białawymi lub szarawymi odcieniami. Może też być jelenia (buckskin).
Najczęściej gniada, skarogniada, kasztanowata, siwa lub izabelowata (palomino)
Temperament
Pełen energii i odważny
Użytkowanie
Wyścigi
Sport
Atrakcja turystyczna
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał